ΑΣΦΑΛΕΣ ΣΥΣΤΗΜΑ

 

Η ΕΥΘΥΤΑ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΡΟΔΟΥ, είναι  ενεργό μέλος της FEVR από την Ελλάδα από  το 2005.

Μια προσέγγιση ασφαλούς συστήματος ωφελεί όλους τους χρήστες του δρόμου και έχει τέσσερα βασικά στοιχεία:

● ασφαλής χρήστης του δρόμου (συμπεριφορά)

● ασφαλείς δρόμοι και άκρες του δρόμου

● ασφαλείς ταχύτητες

● ασφαλή οχήματα

Αρχές:

1.    Οι άνθρωποι κάνουν λάθη που μπορούν να οδηγήσουν σε τροχαίες συγκρούσεις

2.    Το ανθρώπινο σώμα έχει περιορισμένη φυσική ικανότητα να ανέχεται τις δυνάμεις σύγκρουσης πριν προκύψει βλάβη

3.    Υπάρχει κοινή ευθύνη μεταξύ εκείνων που σχεδιάζουν, χτίζουν, διαχειρίζονται και χρησιμοποιούν δρόμους και οχήματα και παρέχουν φροντίδα μετά την σύγκρουση για την πρόληψη συγκρούσεων με αποτέλεσμα σοβαρό τραυματισμό ή θάνατο

4.    Όλα τα μέρη του συστήματος πρέπει να ενισχυθούν για να πολλαπλασιάσουν τα αποτελέσματά τους. και εάν ένα μέρος αποτύχει, οι χρήστες του δρόμου εξακολουθούν να προστατεύονται.

Η FEVR θα ήθελε να δει την προσέγγιση που εφαρμόζεται ειδικά για τους ευάλωτους χρήστες του δρόμου.

Περισσότερες πληροφορίες:

Προς το μηδέν ΟΟΣΑ (PDF 5,7 MB)

Οι… πενηντάρηδες ντετέκτιβ της οδικής ασφάλειας: Volvo CSI

 

Η – γνωστή για τις επιδόσεις της στον τομέα της παθητικής ασφάλειας των αυτοκινήτων που παράγει – Volvo διαθέτει ένα επιτελείο από επιστήμονες και τεχνικούς που ασχολούνται με τα τροχαία ατυχήματα. Πρόκειται για ένα άλλου τύπου… CSI – που μεταφράζεται όμως σε Crash Scene Investigators – την Ομάδα Έρευνας Ατυχημάτων της Volvo Cars, η οποία γιορτάζει φέτος τα 50 της χρόνια

Η πληροφορία που συλλέγει κανείς επί τόπου έχει τη δική της αξία, ιδιαίτερα όταν έχουμε να κάνουμε με ένα τροχαίο ατύχημα, που συνήθως οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων και αιτιών. Και επειδή η οδική ασφάλεια συνδέεται άμεσα με την ενεργητική και παθητική ασφάλεια που προσφέρουν τα αυτοκίνητα, η σουηδική Volvo έχει σε διαρκή ετοιμότητα τους ερευνητές ατυχημάτων της Ομάδας Έρευνας Ατυχημάτων της Volvo Cars, που φέτος γιορτάζει τα 50 της χρόνια.

Crash Scene Investigators

Crash Scene Investigators

Στη Volvo Cars είναι γνωστοί ως οι εσωτερικοί ντετέκτιβ της εταιρείας, αλλά και ως η ομάδα CSI της σουηδικής εταιρείας αυτοκινήτων, τίτλος που παραπέμπει στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά. Οι ερευνητές αυτοί είναι που αποκαλύπτοντας τα αίτια ενός ατυχήματος συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση των αυτοκινήτων της Volvo Cars.

«Η σκληρή δουλειά της Ομάδας Έρευνας Ατυχημάτων επιτρέπει στη Volvo Cars να διασφαλίσει ότι ένα τραγικό τροχαίο ατύχημα μπορεί να αποφέρει και κάτι καλό: ακόμη πιο ασφαλή αυτοκίνητα», δηλώνει η Μαλίν Έκχολμ (Malin Ekholm), επικεφαλής του Volvo Cars Safety Centre. «Αναλύοντας με λεπτομέρεια ό,τι συνέβη στη διάρκεια κάθε φάσης ενός ατυχήματος, η ομάδα παρέχει ζωτικές πληροφορίες για το τι μπορεί να βελτιωθεί στα αυτοκίνητά μας».

Μισό αιώνα στην υπηρεσία της ασφάλειας: η Ομάδα Έρευνας Τροχαίων Ατυχημάτων της Volvo  γιορτάζει τα 50 χρόνια της

Η ομάδα λειτουργεί από το 1970. Οποτεδήποτε συμβεί ατύχημα στο οποίο εμπλέκεται ένα Volvo γύρω από το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας (όπου βρίσκονται και οι κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρίας), οι άνθρωποί της ειδοποιούνται και φτάνουν ταχύτατα επιτόπου είτε είναι μέρα είτε νύχτα. Με την άφιξή τους, αρχίζουν την έρευνα και καταγράφουν την ακολουθία των συμβάντων με τη μεγαλύτερη δυνατή λεπτομέρεια.

Crash Scene Investigators

Τα ερωτήματα στα οποία αναζητούν απαντήσεις οι ερευνητές της Volvo Cars δεν είναι λίγα. Μερικά από αυτά είναι τα παρακάτω:

1. Πόσο ισχυρή ήταν η σύγκρουση;
2. Πόσο γρήγορα ενεργοποιήθηκαν τα συστήματα ενεργητικής ασφάλειας;
3. Πώς είναι οι επιβάτες;
4. Πώς ήταν ο καιρός την ώρα του ατυχήματος;
5. Ποια ώρα συνέβη το ατύχημα;
6. Σε τι κατάσταση βρισκόταν η σήμανση του δρόμου;

Με την επιστροφή στο γραφείο, η δουλειά συνεχίζεται: Η ομάδα λαμβάνει τα στοιχεία της αστυνομίας που είναι δημόσια προσβάσιμα, επικοινωνεί με τον οδηγό και, όταν είναι εφικτό, εξετάζει το αυτοκίνητο. Προσπαθεί επίσης να αντιληφθεί το πώς ο οδηγός βίωσε το ατύχημα, μια διαδικασία στην οποία εμπλέκονται οι ειδικοί συμπεριφορικής επιστήμης του Volvo Cars Safety Centre.

Στο τέλος, η ομάδα θα ζητήσει από τους ανθρώπους που εμπλέκονται στο ατύχημα το ιατρικό τους αρχείο, ώστε να καταγράψει κάθε τραυματισμό που συνέβη. Τα στοιχεία αναλύονται από ειδικούς της βιομηχανικής επιστήμης, σε συνεργασία με φυσικούς, ώστε να εξακριβωθούν οι ακριβείς αιτίες των τραυματισμών.

Στόχος: πιο ασφαλή αυτοκίνητα

Και όπως επισημαίνεται στο σχετικό δελτίο τύπου της Volvo: “Όλη η γνώση και τα δεδομένα που συγκεντρώνονται κωδικοποιούνται και αποπροσωποποιούνται. Τα συμπεράσματα της έρευνας κοινοποιούνται στις ομάδες εξέλιξης προϊόντων της Volvo, που τα χρησιμοποιούν για να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν νέες τεχνολογίες στα επόμενα αυτοκίνητα.”

Κάθε χρόνο, η ομάδα ερευνά περίπου 30 έως 50 ατυχήματα από κοντά. Ωστόσο, ατυχήματα συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο και είναι δύσκολη η επιτόπου έγκαιρη πρόσβαση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, και στο μέγιστο δυνατό βαθμό, οι “ντετέκτιβ” εργάζονται για τη χαρτογράφηση των ατυχημάτων με την υποστήριξη προσωπικού της Volvo και υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης που βρίσκονται κοντά στο σημείο.

Επιπλέον, η ομάδα χρησιμοποιεί άλλες πηγές πληροφόρησης, όπως δημόσιες βάσεις δεδομένων για ατυχήματα σε όλο τον κόσμο, ώστε να εξασφαλίσει ότι πραγματοποιείται κάθε αναγκαία ενέργεια.

«Η Ομάδα Έρευνας Ατυχημάτων είναι κάθε άλλο παρά μοναδική πηγή ερευνητικών δεδομένων για τους ειδικούς μας στην ασφάλεια, αλλά παίζει σημαντικό ρόλο για να εμβαθύνουμε και να κατανοήσουμε τις λεπτομέρειες», προσθέτει η Μαλίν Έκχολμ. «Ατυχήματα εξακολουθούν να συμβαίνουν, αλλά στις μέρες μας οι συνέπειες είναι πιο ήπιες και οι σοβαροί τερματισμοί πιο σπάνιοι από ό,τι στο παρελθόν».

Πηγή: https://www.stotimoni.gr

Να τελειώνουμε επιτέλους με τα λεγόμενα “ατυχήματα” στο δρόμο

 

Στο τραγικό – και απαράδεκτο στον χειρισμό του από τους αρμοδίους – τροχαίο έξω από την είσοδο της Βουλής που έκοψε πρόωρα το νήμα της ζωής του νεαρού Ιάσονα αναφέρεται με ανακοίνωσή του ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης & Κυκλοφοριακής Αγωγής.

“Οι λέξεις είναι σύμβολα, και τα σύμβολα που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα γεγονός δίνουν χαρακτήρα σε αυτό και επηρεάζουν την κατανόησή του, τις ενέργειες που ακολουθούν αυτό, αλλά και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης.

Έτσι, τα τροχαία συμβάντα μπορεί να είναι είτε ατυχήματα είτε δυστυχήματα και ενίοτε, θα συμπληρώσουμε, δολοφονικές πράξεις. Και το μόνο προφανές είναι πως το τροχαίο με τον 23χρονο Ιάσονα ΔΕΝ αποτελεί ατύχημα.

Ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας ισχύει για όλους και πρωτίστως για εκείνους οι οποίοι είναι εντεταλμένοι από την πολιτεία για τον έλεγχο του. Η πυραμίδα της σειράς προτεραιότητας ορίζει στην δεύτερη θέση τα οχήματα άμεσης ανάγκης, όχι εξ οφίτσιο, αλλά για την εκτέλεση ή αντιμετώπιση εκτάκτων επειγόντων συμβάντων, με την απαράβατη όμως υποχρέωση να χρησιμοποιούν τις ηχητικές (σειρήνα) ή φωτεινές (φάρους) προειδοποιήσεις, ώστε να προφυλαχθούν οι υπόλοιποι χρήστες του δρόμου.

Ποια λοιπόν η μοίρα της Οδικής Κυκλοφορίας, όταν οι διορισμένοι από την πολιτεία “προστάτες” της, αμελούν ή παραβλέπουν τον Κώδικά της;

Η αντικοινωνική συμπεριφορά, ο άκρατος εγωισμός, η επίδειξη δύναμης και οι παραβατικές συμπεριφορές – όχι μόνο των ελεγχόμενων, αλλά και των ελεγκτών – που χρησιμοποιούν τον δρόμο, πρέπει επιτέλους να εκλείψουν από την Κοινωνία της Κυκλοφορίας.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, οφείλουμε τέλος να προσθέσουμε ότι η τροποποίηση του άρθρου 43 του ΚΟΚ είναι σήμερα όσο ποτέ επιτακτική. Διότι η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου στον δρόμο, από τον  ή τους οδηγούς που ενεπλάκησαν σε αυτό, δε θα έπρεπε να θεωρείται πλημμέλημα αλλά κακούργημα.”

Με τιμή για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος, Άρης Ζωγράφος
Ο Γ. Γραμματέας, Λευτέρης Μιχελάκης

Πηγή: https://stotimoni.gr

 

 

Μια δεύτερη ματιά, στο βίντεο του φόνου του Ιάσονα.

Ακόμα δεν συμπληρώθηκε μήνας από το τροχαίο έγκλημα στην είσοδο της Βουλής με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του 23χρονου Ιάσονα και μετά από την αρχική έκρηξη δημοσιότητας στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης αρχικά και τα «σοβαρά ΜΜΕ» στη συνέχεια το θέμα πλέον δεν υπάρχει. Αυτή είναι η κλασσική διαδρομή δημοσιότητας κάθε τροχαίου θα πεί κανείς. Πράγματι έτσι είναι. Αλλά είναι μόνο αυτό; Ας θυμηθούμε μερικές «λεπτομέρειες».

……………………………………………………………………………………………………………………….

Στις 18 Μαρτίου «διέρρευσε» βίντεο τραβηγμένο από κάμερα  του κτιρίου της Βουλής που περιλαμβάνει την σύγκρουση της μηχανής και του ΙΧ και από την οποία έχασε τη ζωή του ο 23χρονος Ιάσονας στις 12 Μαρτίου και μέρος της πορείας του αυτοκινήτου πριν και μετά απ αυτήν.

Το βίντεο δημοσιοποιήθηκε κυρίως από το κανάλι στο Youtube  του δημοσιογράφου Θ. Κόκκαλη. Το βίντεο αποτελεί «υποκλοπή» με κινητό τμήματος της καταγραφής της κάμερας  που προβάλλονταν  σε οθόνη. Είναι απόσπασμα του βίντεο που θα έδινε μια συνολικότερη εικόνα.  Ακολουθούν μερικές παρατηρήσεις μετά την παρακολούθηση του:

α) Το βίντεο δεν δείχνει το αυτοκίνητο του δράστη από τη στιγμή που μπαίνει στο πεδίο της κάμερας αλλά ξεκινάει αφού αυτό έχει ήδη διανύσει 15-20 μέτρα εντός του πεδίου καταγραφής. Το γεγονός είναι ιδιαίτερα σημαντικό δεδομένου ότι από το βίντεο φαίνεται ότι ο δράστης οδηγός 10 μέτρα περίπου πριν τη διάβαση είναι στην αριστερή λωρίδα του ρεύματος καθόδου της Β. Σοφίας και επιβραδύνει (φαίνεται καθαρά η ταχύτητα με την οποία τον προσπερνάνε τα στα δεξιά του κινούμενα αυτοκίνητα) ενώ ήδη οι αριστεροί τροχοί του οχήματος του παραβιάζουν την διπλή διαχωριστική. Αν το βίντεο ήταν ολόκληρο θάταν διαφωτιστικό για το πόση ώρα και σε πόση απόσταση πριν ο οδηγός επιβράδυνε στο αριστερό ρεύμα αναγκάζοντας τα πίσω του κινούμενα οχήματα να επιβραδύνουν και να τον προσπεράσουν από δεξιά και από πόση ώρα και ποια απόσταση είχε ήδη παραβιάσει την διπλή διαχωριστική.

β) Το βίντεο σταματάει «αιφνιδίως» δύο δευτερόλεπτα μετά την σύγκρουση «αποφεύγοντας» να δείξει την εν συνεχεία πορεία του αυτοκινήτου και την είσοδο του στο προαύλιο της Βουλής.

γ) Είναι χαρακτηριστική η φωνή που ακούγεται στην διάρκεια της «υποκλοπής» -κατά τη στιγμή της σύγκρουσης «εδώ κοίταξε… κανένας δικός μας δεν εμπλέκεται». Το πώς και γιατί διέρρευσε το βίντεο  είναι κάτι που δεν μας ενδιαφέρει (το ψάχνει εξάλλου το προεδρείο της Βουλής…). Ακόμα κι αν η υπεράσπιση του δράστη ζητήσει να μη ληφθεί υπόψη λόγω της δημοσιοποίησης  και αν το δικαστήριο το δεχθεί, υπάρχουν προφανώς δεκάδες άλλα βίντεο από άλλες κάμερες της Βουλής και από άλλους παρακείμενους  δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους που έχουν καταγράψει το συμβάν. Ελπίζουμε η Τροχαία να τάχει μαζέψει όλα όπως οφείλει. Και ο δικηγόρος της οικογένειας του Ιάσονα να έχει υποδείξει  έγκαιρα στην Τροχαία  όσο το δυνατόν περισσότερες κάμερες που πιθανόν έχουν καταγράψει το συμβάν σε όλη του την έκταση, πριν, κατά και μετά την σύγκρουση.

(Η κίνηση του αυτοκινήτου του δράστη ανά δευτερόλεπτο, αρχή: 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση)

δ) Ο συνολικός χρόνος του βίντεο είναι 18 δευτερόλεπτα. 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση και 2 δευτερόλεπτα μετά. Η ποιότητα της εικόνας δεν δίνει τη δυνατότητα να γίνουν αντιληπτές κάποιες δευτερεύουσες αλλά σημαντικές λεπτομέρειες, πχ αν έστω ο δράστης είχε αναμμένο αριστερό φλάς. Οπωσδήποτε είναι φανερό πως δεν χρησιμοποίησε σε καμιά στιγμή τα φώτα του αυτοκινήτου του για να «επικοινωνήσει» με τους απέναντι ανερχόμενους την πρόθεση του να εισβάλει στο ρεύμα τους.

ε) Από την παράθεση των εικόνων του βίντεο ανά δευτερόλεπτο παρατηρούμε ότι 16 δευτερόλεπτα πριν την σύγκρουση ο δράστης οδηγάει πολύ αργά στην αριστερή λωρίδα καθόδου σε απόσταση περίπου 10 μέτρων από τη διάβαση,  πατώντας την διπλή διαχωριστική. Συνεχίζει να κινείται αργά αργά εισερχόμενος τελικά στο αντίθετο ρεύμα για περίπου 12 δευτερόλεπτα (από το 16’’ μέχρι και το 4΄΄) και ενώ η κυκλοφορία στο ρεύμα ανόδου και καθόδου διεξάγεται κανονικά. Προφανώς τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν πίσω του τον προσπερνούσαν αναγκαστικά (μέχρι να βρεθεί ολοκληρωτικά στο αντίθετο ρεύμα) από τα δεξιά.

στ) 3 μόλις δευτερόλεπτα πριν από την σύγκρουση ο δράστης ξεκινάει να στρίβει παράνομα αριστερά για να μπει στη Βουλή. Η μπάρα εισόδου εκείνη τη στιγμή παραμένει κλειστή.

(Τελευταία δευτερόλεπτα και η στιγμή της σύγκρουσης: 0 – η μπάρα της Βουλής αρχίζει ν ανοίγει…)

ζ) Την στιγμή της σύγκρουσης (εικόνα 0) η μπάρα εισόδου αρχίζει να σηκώνεται. 2 δευτερόλεπτα μετά (εικόνα +2) η μπάρα έχει σηκωθεί πλήρως και το αυτοκίνητο έχει προχωρήσει προς την είσοδο της Βουλής ενώ ο Ιάσονας και  η μηχανή του είναι στο οδόστρωμα.

Στο σημείο αυτό σταματάνε όλα. Για τον Ιάσονα η Ζωή, για τον υποκλοπέα η καταγραφή.

Φαίνεται δεν ήταν τόσης σημασίας να φανεί το αυτοκίνητο να εισέρχεται πανηγυρικά στη Βουλή (ας θυμηθούμε… «κανείς δικός μας δεν εμπλέκεται»).

Ερωτήματα χωρίς απάντηση

Σε προηγούμενη ανακοίνωση μας θέσαμε κάποια ερωτήματα σε σχέση με το θέμα της εγκατάλειψης του θύματος και τη φυγή από το πεδίο του δράστη (Υπάρχουν πηγές στην Κατεχάκη; ΕΔΩ). Λίγες μέρες μετά το συμβάν  ανώνυμες «πηγές της ηγεσίας της ΕΛΑΣ» για να δικαιολογήσουν τη μη σύλληψη του δράστη διέρρεαν  μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ πως αυτός δεν είχε εγκαταλείψει το θύμα…

Θα περιμένουμε και την κρίση του αρμόδιου εισαγγελέα για να  δούμε αν αυτό που είδαν όλοι, ότι δηλαδή το αυτοκίνητο και ο οδηγός του (και συνεπιβαίνοντες;)  όχι μόνο δεν σταμάτησε για να προσφέρει ο δράστης την παραμικρή βοήθεια στο θύμα αλλά εξαφανίστηκε στα ενδότερα της Βουλής,  δεν αποτελούσε παρά μια μαζική οφθαλμαπάτη. Αν και σε συμφωνία με όσα καταθέτουν οι αυτόπτες σε καμία από τις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν όλες τις ημέρες μετά το συμβάν δεν φαίνεται ούτε ο δράστης ούτε το αυτοκίνητο του να σταματάνε στο πεδίο της σύγκρουσης, τα ολόκληρα βίντεο γι αυτό ειδικά το θέμα αποτελούν την απόλυτη τεκμηρίωση.

Αλλά ας επανέλθουμε στο βίντεο και στο πριν.

Έχουμε απορρίψει τεκμηριωμένα τον ισχυρισμό πως η σύγκρουση με θύμα τον Ιάσονα αποτελεί ατύχημα (Οι Προστάτες του Νόμου… υπεράνω του Νόμου: ΕΔΩ). Τα όσα καταγράφονται στο απόσπασμα αυτό του βίντεο που διέρρευσε ενισχύουν απόλυτα τη θέση αυτή.

Το γεγονός ότι ένας οδηγός επιβραδύνει για πάνω από 10 δευτερόλεπτα στην Αριστερή λωρίδα μιας λεωφόρου με μεγάλη κίνηση και με όριο ταχύτητας τα 50km/h (κακώς βέβαια αλλά εσείς το ψηφίσατε αυτό το όριο δυο μέρες πριν το φόνο του Ιάσονα –Ν.4784/2021), παραβιάζει τον ίδιο χρόνο τη διπλή διαχωριστική και τελικά εισβάλει κάθετα στο αντίθετο ρεύμα αντικειμενικά αποτελεί διατάραξη των συγκοινωνιών ή όχι. Όλη η συμπεριφορά του οδηγού στα 16 δευτερόλεπτα που καταγράφονται πριν την σύγκρουση (και στα ακόμα περισσότερα όταν θα εμφανιστεί πλήρες βίντεο) συνιστά απλή αμέλεια; Ακόμα κι αν αφαιρέσουμε το τραγικό γεγονός της θανατηφόρας σύγκρουσης η οδηγική αυτή συμπεριφορά νομιμοποιείται από κάποιο κανόνα; Δεν θα μπορούσε να προκαλέσει σύγκρουση είτε άλλων οχημάτων  που ερχόταν πίσω του και αναγκάζονταν να τον προσπεράσουν από δεξιά είτε με οποιοδήποτε άλλο όχημα που ανέβαινε την Β. Σοφίας και τον συναντούσε μέσα στο ρεύμα του;

Γνωρίζουμε πως οι δικαστικές αρχές είναι κάτι παραπάνω από φειδωλές στη χρήση των άρθρων για διατάραξη συγκοινωνιών όσον αφορά στα τροχαία εγκλήματα. Και στη συντριπτική πλειοψηφία που αποδόθηκαν παρόμοιες κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος αυτές άντεξαν μέχρι το Εφετείο.

Αλλά το να χαρακτηρίζονται όλες οι παραβατικές συμπεριφορές στο οδικό δίκτυο όταν οδηγήσουν σε φόνο ή σε βαρύ τραυματισμό ως συνέπεια «αμέλειας» σε μια χώρα που έχει θρηνήσει δεκάδες χιλιάδες νεκρούς στο οδικό δίκτυο ξεπερνά κάθε φαντασία και αποτελεί απλά ΠΡΟΚΛΗΣΗ.

Αυτό που βιώνουμε επί δεκαετίες είναι η αμνήστευση του τροχαίου εγκλήματος.

Ίσως έφτασε πλέον η ώρα μ αυτή τη θυσία του Ιάσονα μπροστά τον «Ναό της Δημοκρατίας» η Δημοκρατία να αποδείξει πως περιλαμβάνει και τη διάσταση της Ισονομίας και του σεβασμού της Ζωής όλων.

Το λέμε χρόνια, ας το επαναλάβουμε ακόμα μια φορά.

Χωρίς Δικαιοσύνη δεν θα υπάρξει Ειρήνη στους Δρόμους!

Πανελλαδικός σύλλογος  SOS Τροχαία Εγκλήματα

Δείτε «ολόκληρο» το απόσπασμα βίντεο που δημοσιοποιήθηκε: https://www.youtube.com/watch?v=OlGIAVYXqOY

Τι 30…..τι 50…..

 

Στις 3 Φεβρουαρίου 2021 η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με αυτοπεποίθηση και ευφράδεια, εφάμιλλες της λάμψης του Μουσείου των αυτοκινήτων, στο οποίο φιλοξενήθηκε η εκδήλωση για το εθνικό σχέδιο δράσης για την οδική ασφάλεια, εξήγγειλε τη θεσμοθέτηση του ορίου των 30 χιλιομέτρων στις αστικές περιοχές. Εμβληματική και η παρουσία του πρωθυπουργού, ο οποίος, ανάμεσα στα άλλα βαρυσήμαντα της ολιγόλεπτης ομιλίας του, επισήμανε ότι το ενδιαφέρον για την οδική ασφάλεια είναι αυτονόητο και ότι δεν πρέπει οι ενέργειές μας να εξαντλούνται στην αγανάκτηση.

       Εν τέλει, στο νόμο που δημοσιεύτηκε στις 16 Μαρτίου (νόμος 4784/2021 – ΦΕΚ 40/Α/16-3-2021) πρυτάνευσε η λογική, δηλαδή τα 50 χιλιόμετρα την ώρα. Μην τρελαθούμε κιόλας! Πού ακούστηκε 30 χιλιόμετρα;;!! Ίσως, μεσολάβησε ένας πιο νηφάλιος λογισμός, δηλαδή πως δεν είναι καιρός για επαναστάσεις, ίσως πάλι πρέπει να κρατηθούν οι παραδόσεις της ασφάλτου σφραγισμένες άλλωστε με τόσο αίμα, ίσως ότι είναι θέμα κόστους με τόσους καινούργιους στύλους στήριξης να πρέπει να φυτευτούν ή τόσες πινακίδες σήμανσης να αλλαχθούν. Επίσης, μπορεί να είχε μπερδευτεί αρχικά ο υφυπουργός από την υπουργική απόφαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΦΕΚ τεύχος Β’ 2448, 19/6/2020) που μιλάει για πιλοτικές ζώνες των 30 χιλιομέτρων. Ίσως, να είχε παρακολουθήσει και την  προηγηθείσα του νόμου διαβούλευση στην οποία είχε επικρατήσει ξεκάθαρα η άποψη για τα 30 χιλιόμετρα ως ανώτατο όριο στον αστικό ιστό και του έμεινε έκτοτε ισχυρά η εντύπωσις. 

      Στους χαλεπούς καιρούς της πανδημίας μπαίνει δυναμικά στη δημόσια συζήτηση, στην Ευρώπη τουλάχιστον, το θέμα της πεζή μετακίνησης και της ποδηλασίας και γενικά η ανάγκη να στραφούμε σε πιο υγιείς και φιλικές για το περιβάλλον λύσεις μετακίνησης, ενώ παράλληλα προβάλλεται η ανάγκη να αυξηθεί ο απαιτούμενος ελεύθερος δημόσιος χώρος και να αναβαθμιστεί η ποιότητα του. Άλλωστε, αυτή την εποχή είναι πασιφανής ο μετασχηματισμός του αστικού περιβάλλοντος, αφού πολλοί επέλεξαν την ενεργή μετακίνηση με την  ποδηλασία και το περπάτημα ως τους πιο ενδεδειγμένους τρόπους να κινούνται στην πόλη. Διατράνωσαν έτσι έργω την άρνηση τους σε μία πόλη παραδομένη στις μηχανές και την προτίμησή τους σε μία πόλη φιλική στους ανθρώπους. 

      Σε αυτή την κατεύθυνση η διεθνής πρόσφατη πρακτική μας προσφέρει ρωμαλέα παραδείγματα, όπως της πόλης του Μιλάνο, που κατέβασε στα 30 χιλιόμετρα την ώρα το όριο στην πλειονότητα των τοπικών οδών και σε οδούς με αυξημένη την παρουσία ευάλωτων χρηστών, αφήνοντας  έτσι χώρο να ανασάνουν και να κινηθούν με ασφάλεια οι πεζοί και οι ποδηλάτες. Αλλά και στις Βρυξέλλες ολόκληρο το κέντρο της πόλης μετατράπηκε σε περιοχή ήπιας κυκλοφορίας με ανώτατο όριο ταχύτητας τα 20 χιλιόμετρα την ώρα. Οι πεζοί και ποδηλάτες επιτρέπεται να χρησιμοποιούν όλο το πλάτος του δρόμου και έχουν απόλυτη προτεραιότητα. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα ωραία, από την 1η Ιανουαρίου, σαν πρωτοχρονιάτικο δώρο στους πεζούς και στους ποδηλάτες, στο σύνολο της πόλης ισχύουν ως όριο ταχύτητας τα 30 χιλιόμετρα την ώρα. Έτσι, ενθαρρύνθηκαν οι πολίτες να βγουν εκτός σπιτιού και να κινηθούν σε ένα περιβάλλον που τους παρέχει τα εχέγγυα, να αισθανθούν ασφαλείς.

      Εκλιπαρώ μην ταξιδέψει ο νους μας πιο βόρεια σε κάτι χώρες σκανδιναβικές π.χ., γιατί θα μας πιάσει γερή κατάθλιψη. Προτείνω να επιστρέψουμε στα δικά μας τα άστεα και τι μπορούμε να κάνουμε με αυτά. Π.χ. στην  Αθήνα και τα προάστια της υπάρχουν δρόμοι (κυρίως τα στενά) που οι πεζοί και ιδιαίτερα οι πιο ευάλωτες ομάδες λόγω πάσης φύσεως εμποδίων ( π.χ. δέντρα, σκαλοπάτια ) ή έλλειψης υποδομών και κατάλληλων προδιαγραφών ( π.χ ράμπες, μικρό πλάτος πεζοδρομίου ) δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα στα πεζοδρόμια ή να περάσουν από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο και έτσι αναγκάζονται να κατεβαίνουν στο οδόστρωμα. Αν έγνοια μας είναι να προσφέρουμε ασφαλή άνετη προτεραιότητα στους ανθρώπους της πόλης, τότε είναι ανάγκη οι δρόμοι αυτοί – με την τοποθέτηση απλώς της ανάλογης σήμανσης – να μετατραπούν σε οδούς ήπιας κυκλοφορίας, άρα να έχουν όριο ταχύτητας τα 20 χιλιόμετρα.

      Οι λεωφόροι από την άλλη μπορούν να έχουν όριο ταχύτητας στα 30 χιλιόμετρα και σπαρμένες πυκνές προστατευμένες( π.χ. με ειδική διαμόρφωση, κολονάκια)  διαβάσεις, για να μεταβαίνουν οι πεζοί από τη μία πλευρά του δρόμου στην απέναντι γρήγορα και με ασφάλεια(;). Τα 50 χιλιόμετρα μπορούν να οριστούν ως γενικό ανώτατο όριο ταχύτητας  μόνο σε δρόμους της πόλης με πολλές λωρίδες κυκλοφορίας και διαχωριστικές νησίδες με στηθαίο ασφαλείας, π.χ Κηφισίας, Συγγρού. Κι αυτό με την προϋπόθεση της αυστηρής αστυνόμευσης. Και σε αυτές όμως, όπου κρίνεται, μπορεί το όριο να κατεβαίνει. Ξέρουμε αλλά ξεχνάμε πως οι άνθρωποι κάνουν λάθη, ξέρουμε αλλά ξεχνάμε πως οι ταχύτητες σκοτώνουν: ΘΥΣΙΑΣΕ ΤΗΝ ΤΑΧΎΤΗΤΑ ΟΧΙ ΤΗ ΖΩΗ!

      Γιατί όμως, είναι τόσο σημαντικό να επικρατήσει το όριο των 30 χιλιομέτρων; Όταν αυτοκίνητο χτυπήσει πεζό με ταχύτητα 30 χιλιόμετρα την ώρα, οι πιθανότητες να τον σκοτώσει είναι 10%, ενώ με 50 χιλιόμετρα ο πεζός πολύ δύσκολα θα επιβιώσει( και σε τι κατάσταση;), αφού το ποσοστό θανάσιμου τραυματισμού εκτοξεύεται στο 80%. Άλλο στοιχείο: η μέγιστη ταχύτητα αντίδρασης οδηγού νηφάλιου σε καλή φυσική κατάσταση είναι γύρω στο 1 δευτερόλεπτο (προσεγγίζει την ταχύτητα αντίδρασης των πιλότων της αεροπορίας) άρα το αμάξι στην περίπτωση των 30 χιλιομέτρων θα διανύσει λιγότερα από 10 m, ενώ με ταχύτητα 50 κοντά στα 15 και προσθέστε και την απόσταση που θα διανύσει το όχημα κατά το φρενάρισμα. Με 30 χιλιόμετρα θα φτάσει λίγο πιο πέρα από 10 μέτρα με 50 πάνω από 25. Στην καλύτερη. Εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, π.χ. από την κατάσταση των ελαστικών, την κατάσταση του οδοστρώματος, την κατάσταση του συστήματος πέδησης του οχήματος,  κτλ. Αυτό ως μικρή απόδειξη – ράπισμα απέναντι σε όσους σπάνε τα βλακόμετρα δηλώνοντας: »Εγώ, φίλε, το κοκκαλώνω!».

     Βέβαια, στην άσφαλτο – και όχι μόνο – βασιλεύει άκρα απαξίωση της ανθρώπινης ζωής, αφού κυκλοφορούν διάφοροι ανθεκτικοί ιοί π.χ. της ελληναροσύνης με τις μεταλλάξεις τους, ορατοί, μεταδοτικοί κι εκφοβιστικοί. Ενίοτε, προκύπτει μία μικρή εκτίμηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής, μάλλον υποκριτική, όταν αναμειγνύονται κάμερες, social media, και γενικώς διαμαρτυρίες ικανής μερίδας του πληθυσμού. Όταν όμως καλύπτονται τα κενά περιέργειας του πλήθους και το ενδιαφέρον ξεφουσκώνει, ακόμη κι αυτή η υποκριτική αναγνώριση της αξίας ενός Ανθρώπου αποσύρεται σχεδόν πάντοτε απότομα.

     Όμως, επιτέλους, πρώτα πρώτα κύριοι και κυρίες, υπεύθυνοι αλλά ανεύθυνοι, και μετά όλοι εμείς που κινούμαστε στο δρόμο, κάθε Άνθρωπος που χάνεται στην άσφαλτο είναι ανεπανάληπτος και ανεκτίμητος, ιδίως για τους δικούς του Ανθρώπους. Ένας Άνθρωπος όμως που μπορείς και Τον βλέπεις και μπορείς και ακούς τα λόγια Του, που νιώθεις την ανάσα Του και το άγγιγμά Του, ένας Άνθρωπος συνεχώς κοντά σου ή που ακόμη Τον περιμένεις, πώς μπορεί αυτός ο Άνθρωπος να είναι απλώς ένας αριθμός; 

Βαγγέλης Δήμας, εκπαιδευτικός μέλος της κίνησης ΠΕΖΗ

Υ.Γ. Χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από:

 1. Υπουργική απόφαση ΦΕΚ τεύχος Β 2448, 19/6/2020

 2. Νόμος 4784/2021 – ΦΕΚ 40/Α/16-3-2021

 3. «Η Ταχύτητα σκοτώνει», φυλλάδιο του συλλόγου SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που μπορείτε να δείτε: ΕΔΩ