Αλκοολόμετρα έχουν γεμίσει τα ράφια μαζικής πώλησης και τις online αγορές. Πωλούνται φθηνά, 5 ευρώ, ως εύχρηστα gadgets για «γρήγορο έλεγχο». Τα δοκιμάσαμε, τα συγκρίναμε και ιδού το αποτέλεσμα…
Τα αλκοτέστ χαμηλού κόστους έχουν κατακλύσει την αγορά, όμως η αξιοπιστία τους παραμένει αμφισβητήσιμη, ειδικά όταν συγκρίνονται με τα όργανα που χρησιμοποιούνται στους επίσημους ελέγχους.
Ζητήσαμε από μπλόκο της Τροχαίας να κάνουμε τη συγκριτική δοκιμή των αλκοολομέτρων της ΕΛ.ΑΣ. και του… Jumbo (μεταφορικά και κυριολεκτικά, αφού πωλούνται και εκεί). Αφού οι ευγενικοί αστυνομικοί το δέχτηκαν, ο συνοδηγός μας, έχοντας καταναλώσει 2 ποτήρια μπύρες φύσηξε. Το αλκοολόμετρο της αστυνομίας λοιπόν του κατέγραψε 0,26 mg/L (χιλιοστόγραμμα αλκοόλης ανά λίτρο εμπνεόμενου αέρα). Αυτό του… Jumbo στην πρώτη μέτρηση έδειξε 0,42 mg/L. Στην δεύτερη 0,61 mg/L και στην τρίτη 0,21 mg/L …
Αναμφίβολα, το βασικό πρόβλημα αυτών των συσκευών του… πανεριού, είναι τεχνολογικό. Τα πολύ φθηνά ηλεκτρονικά αλκοολόμετρα τσέπης χρησιμοποιούν συνήθως απλούς αισθητήρες ημιαγωγών. Οι αισθητήρες αυτοί επηρεάζονται έντονα από τη θερμοκρασία, την υγρασία, τα υπολείμματα αλκοόλ στο στόμα και τον τρόπο εκπνοής. Σε πραγματικές συνθήκες χρήσης, οι παράγοντες αυτοί δεν ελέγχονται. Το αποτέλεσμα είναι είτε υπερευαισθησία, με μετρήσεις υψηλότερες από τις πραγματικές, είτε –το πιο επικίνδυνο– χαμηλές ενδείξεις κοντά στα νόμιμα όρια, που μπορεί να οδηγήσουν τον χρήστη στο συμπέρασμα ότι μπορεί να οδηγήσει ενώ δεν πρέπει.
Το δεύτερο ζήτημα αφορά την αξιοπιστία ως όργανα μέτρησης. Τα φθηνά τεστ δεν υπόκεινται σε ουσιαστικό έλεγχο ποιότητας, δεν διαθέτουν σταθερή βαθμονόμηση και συχνά δεν υπάρχουν εγγυήσεις για τις συνθήκες αποθήκευσης ή τη διάρκεια ζωής τους. Διεθνείς δοκιμές σε καταναλωτικές συσκευές έχουν δείξει ότι ορισμένα μοντέλα εμφανίζουν χαμηλή ευαισθησία, αποτυγχάνοντας να εντοπίσουν επίπεδα αλκοόλ πάνω από το όριο. Ακόμα και όταν μια συσκευή αποδώσει σωστά σε μία χρήση, δεν υπάρχει καμία διασφάλιση ότι θα αποδώσει το ίδιο την επόμενη.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα αλκοολόμετρα που χρησιμοποιούνται σε επίσημους ελέγχους βασίζονται κυρίως σε αισθητήρες fuel cell και, στα αποδεικτικά συστήματα, σε τεχνολογίες όπως η υπέρυθρη φασματοσκοπία. Τα όργανα αυτά υπόκεινται σε τακτική βαθμονόμηση, συντήρηση και ελέγχους ακρίβειας. Η αξιοπιστία τους δεν εξαρτάται μόνο από τον αισθητήρα, αλλά από ολόκληρη τη διαδικασία χρήσης και ελέγχου.
Η τιμή αντικατοπτρίζει αυτή τη διαφορά. Ένα αλκοτέστ των 10–15 ευρώ δεν μπορεί να προσφέρει επίπεδο ακρίβειας αντίστοιχο ενός σοβαρού οργάνου. Ακόμα και για προσωπική χρήση, οι πιο αξιόπιστες συσκευές με αισθητήρα fuel cell ξεκινούν από σημαντικά υψηλότερα ποσά και απαιτούν συντήρηση και περιοδική βαθμονόμηση. Η προσδοκία ότι ένα πολύ φθηνό προϊόν μπορεί να δώσει ασφαλή απάντηση για την οδήγηση δεν είναι ρεαλιστική.
Ακόμα όμως και με καλύτερη συσκευή, υπάρχει ένας βασικός περιορισμός. Κανένα προσωπικό αλκοολόμετρο δεν αποτελεί άδεια οδήγησης. Η μέτρηση επηρεάζεται από το χρόνο που έχει περάσει από το τελευταίο ποτό, την τροφή, τα υπολείμματα αλκοόλ στο στόμα και το γεγονός ότι το αλκοόλ μπορεί να συνεχίσει να αυξάνεται στο αίμα μετά την κατανάλωση. Για τον λόγο αυτό, η διεθνής σύσταση είναι σαφής: οι συσκευές αυτές δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν την οδήγηση…
ΠΗΓΗ: www.newsauto.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου