Ελλάδα: πανευρωπαικός πρωταθλητισμός στους τροχαίους τραυματισμούς

Στις 8 Ιουλίου ολοκληρώθηκε η συζήτηση  των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή και η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Από την συζήτηση απουσίασε ολοκληρωτικά κάθε αναφορά στο ζήτημα των πολιτικών οδικής ασφάλειας που πρέπει (;) να ακολουθήσει η χώρα. Η απουσία ήταν αναμενόμενη, όχι μόνο γιατί καμιά συζήτηση πάνω στο θέμα δεν προκλήθηκε από οποιαδήποτε πλευρά στη διάρκεια της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου και των διπλών εκλογών αλλά γιατί όπως έχουμε επανειλημμένα σημειώσει ένας αριθμός 700 νεκρών από τροχαίους τραυματισμούς και ο αντίστοιχος αριθμός αναπήρων είναι κάτι αποδεκτό από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων αλλά και της κοινωνίας.

Ο μονόδρομος της ανάπτυξης και του πολιτισμού της μηχανοκίνησης εμπεριέχει ως παράπλευρη απώλεια το θάνατο και την αναπηρία. Στην κοινωνία του τζόγου, της κερδοσκοπίας και της αισχροκέρδειας υπάρχουν τυχεροί και άτυχοι. Τα θύματα των τροχαίων συγκρούσεων και οι οικογένειες τους εντάσσονται στην τελευταία κατηγορία. Είναι απλά οι άτυχοι. Μια και στην Ελλάδα το τροχαίο πάντα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται ατύχημα σε αντίθεση με την σταθερή προσήλωση της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας και όλων των μεγάλων κοινωνικών φορέων και οργανισμών και πλήθους κυβερνήσεων που υποστηρίζουν τεκμηριωμένα πως οι τροχαίες συγκρούσεις είναι προβλέψιμες και συνεπώς το τροχαίο τραύμα μπορεί να προληφθεί.

Η μελέτη των στοιχείων που ανακοίνωσε στις 20 Ιουνίου 2023 το  ETSC (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την Ασφάλεια των Μεταφορών) δυστυχώς επιβεβαιώνει την απαισιοδοξία όσων ασχολούνται στα σοβαρά, και όχι για εμπορικούς λόγους, με το θέμα της οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα.

Παρατηρώντας την εξέλιξη τα τελευταία 20 χρόνια, βλέπουμε πως η Ελλάδα παραμένει σταθερά στην ομάδα των ευρωπαϊκών χωρών με τον μεγαλύτερο αριθμό θυμάτων από τροχαίους τραυματισμούς. Αν και ακολουθεί την συνολική πτωτική τάση που παρατηρείται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο η θέση στον κατάλογο των χωρών δεν αλλάζει. Πολλοί έχουν αναφερθεί στις συνέπειες της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, όπως και στην ολοκλήρωση μέρους των αυτοκινητοδρόμων σαν τους κύριους λόγους που προκάλεσαν μια ύφεση στον αριθμό των συγκρούσεων. 

 Προφανώς και κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά πως όλα αυτά τα χρόνια ακολουθήθηκε μια συστηματική πολιτική οδικής ασφάλειας στη χώρα μας που  οδήγησε σε αποτελέσματα. Αν αυτή υπήρχε θα είχε οδηγήσει και σε μια αλλαγή της θέσης της χώρας μας στη λίστα του θανάτου και ο αριθμός των νεκρών δεν θα είχε σταθεροποιηθεί στους 700 αλλά θα κατέβαινε πολύ χαμηλότερα, ανάλογα με το ποια πολιτική θα είχε υιοθετηθεί.

 

Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων: 16ο Διεθνές Συμπόσιο για τις Μεταφορές (THNS2023) με τίτλο “Resilient Transport for Livable City”, 13-16 Νοεμβρίου 2023

Τo Διεθνές Συμπόσιο “16^th International Symposium of the Sustainable Development of Urban Transport System” (THNS2023) με τίτλο “Resilient Transport for Livable City” θα πραγματοποιηθεί υβριδικά στο Παρίσι και την Σαγκάη στις 13-16 Νοεμβρίου 2023 (online & onsite). To Συμπόσιο συνδιοργανώνεται από το Κινέζικο Πανεπιστήμιο Tongji και την École des Ponts ParisTech με την υποστήριξη του Γαλλικού Υπουργείου Περιβάλλοντος, Πολυτεχνικών Σχολών και Ακαδημαϊκών Ιδρυμάτων από την Κίνα, την Γαλλία και την Ευρώπη. Στην Ελλάδα υποστηρίζεται από το Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Στόχος του Συμποσίου είναι προώθηση των επιστημονικού διαλόγου μεταξύ Ανατολής-Δύσης σε επίπεδο ερευνητικών αποτελεσμάτων, καινοτόμων τεχνολογιών και εφαρμογών στο τομέα του σχεδιασμού των μεταφορών. Συγκεντρώνει ακαδημαϊκούς, υπεύθυνους λήψης αποφάσεων, εκπροσώπους οργανισμών και επιχειρήσεων και ειδικούς στους τομείς του συγκοινωνιακού και πολεοδομικού σχεδιασμού, των αστικών μεταφορών, των δημοσιών συγκοινωνιών, της αστικής διαχείρισης, της ενέργειας και του περιβάλλοντος.

Οι επιστημονικές ενότητες του Συμποσίου είναι οι ακόλουθες:

– Integration of Urban Planning and Transport

– 15-minute Neighbourhood

– Walking and Cycling Transport

– Telework, Transport and Household Relocation

– Transport for Inclusive Society

– Autonomous Driving and Future City

– Urban Logistic and Future City

– Resilient Transport for City in Hazards

– Transport Adaption for Special Events

– Transport Security, Safety and Public Health

– Gender Perspectives in Mobility and Transport 

– Green Transport and Logistics

• Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής περιλήψεων (300-500 λέξεις) επιστημονικών ανακοινώσεων στα Αγγλικά είναι η 31 Ιουλίου 2023 και

• H εγγραφή στο Συμπόσιο είναι δωρεάν.

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Συμποσίου: https://thns.tongji.edu.cn/main.htm

 

Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων: Συνάντηση Εκπροσώπων Φορέων για το Ευρωπαϊκό Έργο «FRONTIER»

 

Την Τετάρτη 21 Ιουνίου 2023, στις 11:00 π.μ. στα γραφεία της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, Λ. Μεσογείων 191-193, Αθήνα, διενεργήθηκε Συνάντηση από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ (προσφάτως μετονομασθείσα σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ), η οποία συμμετέχει ως εταίρος στο Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Έργο FRONTIER (Next generation traffic management for empowering CAVs integration, cross-stakeholders collaboration and proactive multi-modal network optimization), με θέμα:

«Ευκαιρίες και Εμπόδια στην Ανάπτυξη καινοτόμων συστημάτων διαχείρισης της κυκλοφορίας- Το παράδειγμα της λύσης FRONTIER».

Στο πλαίσιο του Έργου FRONTIER αναπτύσσονται καινοτόμα εργαλεία με κύριο στόχο τη διαχείριση κυκλοφορίας οχημάτων και επιβατικού κοινού, τη συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων και τη βελτιστοποίηση των πολυτροπικών μεταφορικών δικτύων. Στη Συνάντηση παρουσιάστηκαν τα καινοτόμα εργαλεία του Έργου FRONTIER και πραγματοποιήθηκε συζήτηση μεταξύ των συμμετεχόντων με θέμα τα υφιστάμενα συστήματα διαχείρισης κυκλοφορίας οχημάτων και επιβατών, τα πιθανά προβλήματα και οφέλη από την εφαρμογή καινοτόμων συστημάτων και τους παράγοντες που δυσχεραίνουν τις προοπτικές εφαρμογής νέων συστημάτων.

Στη συνάντηση προσκλήθηκαν εκπρόσωποι των φορέων που δραστηριοποιούνται στη διαχείριση κυκλοφορίας οχημάτων και επιβατών στην Αττική (Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, Περιφέρεια Αττικής, ΟΑΣΑ, HELLENIC TRAIN, ΣΤΑΣΥ, Αττικές Διαδρομές), καθώς και συγκοινωνιολόγοι με εξειδίκευση στο θέμα της συνάντησης.

---

Σύλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων: Δελτίο Τύπου – Εκδήλωση του έργου Maas

 

H BRAINBOX Α.Ε, το Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας & Δικτύων/ΕΚΕΤΑ, η OTO A.E., η ECO SUN Hellas και το Εργαστήριο Συγκοινωνιακής Τεχνικής/ΑΠΘ, στο πλαίσιο του ερευνητικού έργου eMaaS (Mobility as a Service (MaaS) για την υποστήριξη υπηρεσιών διαμοιρασμού ηλεκτρικών οχημάτων, πραγματοποίησαν ανοικτή εκδήλωση με θέμα «Κλιματικά ουδέτερη και έξυπνη κινητικότητα: Ο ρόλος και οι προοπτικές του MaaS στην πόλη της Θεσσαλονίκης».

Στην εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Ιουνίου 2023 στο café Allegro στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης συμμετείχαν εκπρόσωποι θεσμικών φορέων της ευρύτερης Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου και ειδικότερα σε ότι αφορά την παροχή υπηρεσιών κινητικότητας
, ακαδημαϊκοί και ερευνητικοί φορείς, δημοσιογράφοι και πολίτες. Τον Σύλλογο Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων εκπροσώπησε ο Κ. Βαβατσούλας, μέλος του ΔΣ.

Η 1^η ενότητα της εκδήλωσης περιελάμβανε παρουσιάσεις από τους εταίρους του έργου και είχε ως αντικείμενο την παρουσίαση του συστήματος eMaaS και την ενημέρωση του κοινού και των τοπικών φορέων σχετικά με την λειτουργία της πιλοτικής υπηρεσίας του συστήματος. Στο τέλος των παρουσιάσεων ακολούθησε συζήτηση με το ευρύ κοινό σχετικά τις προοπτικές που σχετίζονται με την λειτουργία του συστήματος eMaaS στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Η 2^η ενότητα της εκδήλωσης αφορούσε συζητήσεις μεταξύ ομάδων εκπροσώπων φορέων και εταιριών, με αντικείμενο την αξιολόγηση της πιλοτικής λειτουργίας του συστήματος eMaaS, καθώς επίσης τη διερεύνηση των προοπτικών ενός μελλοντικού συστήματος MaaS για την πόλη της Θεσσαλονίκης το οποίο θα περιλαμβάνει το σύνολο των διαθέσιμων μεταφορικών μέσων και θα συνεισφέρει στην επίτευξη στόχων που αφορούν τη βιώσιμη κινητικότητα και κλιματική ουδετερότητα.

Κατά τη διεξαγωγή της εκδήλωσης καταγράφηκαν πολλές και διαφορετικές απόψεις, οι οποίες θα συμβάλλουν σημαντικά στην επίτευξη των στόχων του έργου eMaaS, που περιλαμβάνουν την προώθηση της χρήσης βιώσιμων μέσων μετακίνησης και τη συμπληρωματικότητα αυτών προς όφελος των μετακινούμενων.

Συνεχίζοντας την μέχρι τώρα πετυχημένη πορεία του συστήματος και σε μια προσπάθεια να γνωρίσουν την υπηρεσία ακόμα περισσότεροι κάτοικοι και επισκέπτες της Θεσσαλονίκης, για όσους κατεβάσουν την εφαρμογή eMaaS και δημιουργήσουν λογαριασμό μέχρι τις 31/7/2023 θα πιστωθεί αυτόματα στον λογαριασμό τους το ποσό των 15€ το οποίο μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την ενοικίαση των κοινόχρηστων οχημάτων (ποδηλάτων, πατινιών, αυτοκινήτων) του συστήματος.

Η εφαρμογή είναι διαθέσιμη μέσω:

Google Play: https://play.google.com/store/apps/details?id=gr.brainbox.emaas

App Store: https://apps.apple.com/gr/app/emaas/id6445846149?l=el

Περισσότερες πληροφορίες για το έργο:

https://emaasproject.grhttps://www.youtube.com/watch?v=ak8oyCUm_jA

Οδηγία προς πληγέντες από τροχαίο έγκλημα σε περίπτωση που βρεθούν σε συζήτηση με θέμα την απονομή δικαιοσύνης.

 

 

Οι περισσότερες απόψεις που εκφέρονται, ως γνωστόν είναι διαμορφωμένες μέσα στο γκρίζο φως του επίσημου νομικού πλαισίου. «Φόνος εξ αμελείας» με μικρές ποινές πλημελληματικού χαρακτήρα, με τριετή αναστολή πάντα! Και χωρίς καμία άλλη συνέπεια όπως στέρηση διπλώματος κλπ.

Ανάμεσα στις απόψεις αυτές,  κυκλοφορεί και μια ιδιαίτερα επικίνδυνη που χτυπάει κατάκαρδα. Στοχεύοντας βαθειά εκεί που βρίσκεται πάντα αστείρευτη η πηγή του θρήνου.

«Αυτές οι ποινές είναι αυτές που πρέπει να είναι και δεν πρέπει να αλλάξουν ποτέ! Γιατί αυτός (ο δράστης) που ξεκίνησε τα πρωί με το αυτοκίνητο του, δεν σκόπευε να σκοτώσει κανένα! Τι να κάνουμε δηλαδή; Να του βάλουμε ισόβια;»

Το πρώτο που μπορεί να νοιώσει κανείς είναι ένα αφόρητο αίσθημα προσβολής του νεκρού και συνειρμοί του τύπου «θα πάω να φτύσω στους τάφους σας».     Το δεύτερο μια χαοτική αίσθηση, από την αντίφαση: πως φτάσαμε από την αμνήστευση αυτού του εγκλήματος που ισχύει στην πραγματικότητα, στα ισόβια δεσμά;

Η εν λόγω άποψη έχει κι άλλες διατυπώσεις.

Όπως: «Τώρα αυτός (το θύμα) πάει. Τι να κάνουμε; Να καταστρέψουμε και τον άλλο; (τον θύτη;)»                                                                                 Ισόβια και καταστροφή! Ποιού; Του δράστη!                                           Απίστευτο. Την ίδια στιγμή που η μόνη πραγματική πραγματικότητα είναι η καταστροφή της φυσικής οντότητας του αγαπημένου προσώπου και η καταδίκη σε ισόβια οδύνη των αγαπόντων και συντετριμμένων.

Ή όπως: « Η ζωή δεν μπορεί να αποτιμηθεί με 5 ή 10 χρόνια φυλακή (του δράστη). Η ζωή είναι απόλυτη αξία.»

Εδώ η επίθεση είναι πιο ύπουλη. Χαϊδεύει και σε καλεί να…μην καταδεχτείς να αποτιμηθεί η ζωή του αγαπημένου προσώπου με οποιαδήποτε ποινή – δικαίωση.

Κι όλα αυτά μη φαντασθείτε σε κύκλους με άμεση σχέση με την αυτοκινητοβιομηχανία ή με την σχολαστική ακαδημαϊκή σκέψη ή με χώρους περιορισμού των παραλογιζομένων συνανθρώπων μας. Αυτή η άποψη μπορεί ξαφνικά να σε βρει σε χώρους με ανθρώπους προοδευτικών αντιλήψεων, όπου αισθάνεσαι ασφαλής.                                                                                  Δεν είσαι! Για να διατηρήσεις την πνευματική σου ακεραιότητα, πρέπει να συγκροτήσεις μέσα σου τα επιχειρήματα σου για σένα τον ίδιο πριν απ’ όλα.

Η ιστορία όλων των Νόμων είναι η μεταβλητότητα τους. Άρα μπορούμε να τους αλλάξουμε.

Ο νόμος που ισχύει σήμερα για τον φόνο στην άσφαλτο ορίζει ότι αυτός είναι «φόνος εξ αμελείας» και εκδικάζεται στο Πλημμελειοδικείο. 1500 νεκροί τον χρόνο στην Ελλάδα από αμέλεια.

Σ΄αυτόν τον αριθμό των νεκρών, αντιστοιχούν 6.000 ζωντανοί που άδειασε τη ζωή τους ο θάνατος. Κι αυτό επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Μια αόρατη πόλη μέσα στην  πόλη, που θρηνεί σε κλειστά δωμάτια.

Κανείς δεν μπήκε ποτέ φυλακή απ αυτή την αιτία.

Στην πράξη ο φόνος στην άσφαλτο έχει αμνηστευθεί.

Στο συλλογικό ασυνείδητο μάλλον έχει εγγραφεί σαν νόμιμος.

Αυτή η τάση προς υπερβολή όσων διαμαρτύρονται για την επιβολή της «ποινής των…ισοβίων», αποσκοπεί στο να χαώνεται το μυαλό μας.

«Δεν υπήρχε πρόθεση». Μ’ αυτό επικαλούνται το δικαίωμα στην ατιμωρησία. Υπάρχουν όμως κανόνες που τους παραβίασες, κανόνες που έχουν θεσπισθεί από την οργανωμένη κοινωνία, για την προστασία της ανθρώπινης ζωής από την αγέλη των αυτοκινήτων που ορμά με μεγάλη ταχύτητα στο δημόσιο χώρο, περικλείοντας ένστικτα επιθετικά, αλαζονεία, αισθήματα παντοδυναμίας: την αδιαφορία τελικά για την ζωή του άλλου.

Κι αυτό σκοτώνει. Ανεξαρτήτως προθέσεως.

Όταν παραβιάζεις τους κανόνες, τον κόκκινο σηματοδότη, το όριο ταχύτητας, το stop- όταν οδηγείς μεθυσμένος και μιλάς στο κινητό, μάλλον δεν δίνεις την εικόνα του ανθρώπου με καλές προθέσεις. Είσαι ένας δημόσιος κίνδυνος. Από πότε η πολιτεία παραιτείται από την επιβολή κάποιας τιμωρίας σε παραβάτες ζωτικών κανόνων που προκάλεσαν το θάνατο ανθρώπων; (κυρίως νέων σύμφωνα με τις στατιστικές).

Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Δημιουργείται το ερώτημα: γιατί αυτή η μεταχείριση δεν αφορά σε καμιά άλλη συμπεριφορά χαρακτηρισμένη από τον νόμο σαν παραβατική; Όλοι οι άλλοι  τρόποι ανθρωποκτονίας ακόμη και με την συνοδεία των σχετικών ελαφρυντικών «εν βρασμώ ψυχής», «φόνος λόγω ηθικής βλάβης» κ.λ.π. επισύρουν ανάλογες ποινές. Αλλά και οτιδήποτε άλλο χαρακτηρίζεται σαν έγκλημα από την Δικαιοσύνη επισύρει κάποια ποινή που ικανοποιεί το περίφημο «περί δικαίου αίσθημα» του κοινωνικού ανθρώπου.

Η ζωή ευτελίζεται όταν η αφαίρεση της, δεν είναι κολάσιμη.

Στο πολιτικό πεδίο είναι γενικευμένη η αντίληψη ότι η ατιμωρησία αφήνει να εξαπλώνεται η διαφθορά.

Η ατιμωρησία στο τροχαίο έγκλημα αφήνει να εξαπλώνεται η συμφορά.

Είναι δυο περιπτώσεις ατιμωρησίας που αν και φαινομενικά άσχετες, έχουν κοινή καταγωγή. Πρόκειται βέβαια για εξαιρέσεις του κανόνα. Γιατί γενικά το Σύστημα τιμωρεί την παράβαση. Όλοι είναι προϊδεασμένοι και εξοικειωμένοι μ΄αυτό. Αποδέχονται με φυσικότητα αυστηρές ποινές για εγκλήματα πολιτικά κ.α. Εκεί αναγνωρίζουν με κατανόηση ότι υπάρχει «πολιτική σκοπιμότητα». Στο ειδικό καθεστώς των τροχαίων όμως τι υπάρχει; Απορούν.

Πολιτική σκοπιμότητα βεβαίως και εδώ! Σε τι συνίσταται αυτή: Να μείνει το αυτοκίνητο και η λατρεία του στο απυρόβλητο. Να μη θαμπώσει η διαφήμιση του και οι επιδόσεις του. Να μείνει αρραγές το είδωλο. Ο θάνατος αποσιωπάται από όλα τα ΜΜΕ.

Η θηριώδης μορφή του αυτοκινήτου παραλλάσσει μέσα στα καταναλωτικά όνειρα, σε κύρος και αδρεναλίνη.

Για να αυξάνονται ασταμάτητα οι εισαγωγές, να πληρώνονται οι φόροι, τα τέλη κλπ, να κινείται το εμπόριο και παραεμπόριο καυσίμων κι ένας τεράστιος κύκλος λειτουργιών και εργασιών γύρω απ αυτό το αντικείμενο στο οποίο έχουν παραδοθεί οι πόλεις των ανθρώπων.

Μέσα σ’ όλο αυτό το εφιαλτικό πανηγύρι, ο θάνατος είναι αμελητέος – παράπλευρη απώλεια. Ένας ανώνυμος θάνατος χωρίς ενόχους, όταν όλοι αθωώνονται. Σ΄ αυτό στοχεύει η κυρίαρχη ιδεολογία.

Πως η κυρίαρχη ιδεολογία ταυτίζεται με την κοινή λογική 

Η κυριαρχία της δεν ασκείται με περισπούδαστες αναλύσεις δυσνόητες και δυσκολοχώνευτες. Ο λόγος της είναι κοινότοπος. Μιλάει με κοινοτοπίες. ‘Έτσι μεταμφιέζεται σε κοινή λογική. Είναι αυτή η κοινή λογική που τρελαίνει.

Όπως.

Κάποιος: (συγκαταβατικά προς άνθρωπο κεραυνοβολημένο από το βίαιο και αιφνίδιο  χτύπημα) «Θα μπορούσες να ήσουν εσύ στη θέση του» (του δράστη!) Εσύ: Τι μου συνέβει; Γιατί; Ποιος φταίει; Δικαιοσύνη! Ας αποδοθεί δικαιοσύνη αφού επανόρθωση δεν υπάρχει.                                                          Κάποιος: (με συγκαταβατική φωνή επιμένει) «Σε καταλαβαίνω αλλά σκέψου: Θα μπορούσες εσύ να είχες περάσει με κόκκινο, με διπλάσια ταχύτητα από το όριο.»    Εσύ: (μονολογείς) Μα πώς, πώς τόκανε αυτό;                                            Κάποιος: «Μπορεί να βιαζότανε!» σου απαντάει. Αυτό το ακούς αλλά δεν το καταλαβαίνεις.

Η κοινοτοπία σκοτώνει.

Ναι πολλοί από μας τα έχουν ακούσει αυτά. «Θα μπορούσε να είσαι εσύ ο δράστης». Ε, και λοιπόν; Αν μπορούσα, αν μπορούσα να διαπράξω έγκλημα θα έπρεπε να  τιμωρηθώ. Πώς να συνεχίσω να ζώ ατιμώρητος, χωρίς να συναισθανθώ την τρομερή πράξη του φόνου, χωρίς μια κάποια λύτρωση;

Τι είδους ηθική είναι αυτή; Που θεωρεί φυσικό ο θύτης να πηγαίνει σπίτι του να κοιμηθεί στο κρεβάτι του και ο Άλλος που επιθυμούσε ισότιμα τη ζωή να μπει σ΄ένα λάκκο με χώματα για ανακύκλωση.

Πως καταλαμβάνει η κοινοτοπία του Κακού τις συνειδήσεις των ανθρώπων; Πως μεταλλάσσεται σε κοινή λογική;

Ένας λόγος που μοιάζει προφανής είναι ότι ο άνθρωπος ο «ηθικά πλασμένος» απ το Σύστημα, έχει μια ευκολία να ταυτίζεται με τον δράστη και όχι με το θύμα. Γιατί δεν μπορεί να διανοηθεί τον αφανισμό του εαυτού του. Ενώ σαν δράστης σε θανατηφόρο τροχαίο η θέση του και για τον ίδιο και για την οικογένεια του είναι  ευνοϊκότερη και ασφαλέστερη εφ όσον και η ατιμωρησία είναι δεδομένη.

Η ατομική ευθύνη. Μια μαγική εικόνα.

Το ζήτημα της ατομικής ευθύνης; Αυτό που είναι ίδιον γνώρισμα της ανθρώπινης κατάστασης; Πως απεμπολήθηκε; Από πότε; Θεωρίες και παιδαγωγικές πρακτικές: «Να αναλαμβάνεις την ευθύνη των πράξεων σου!». «Τις συνέπειες των πράξεων σου». «Η ευθύνη για την ανατροφή των παιδιών…». «Υπεύθυνος-Υπόλογος έκθεσης παιδιού σε κίνδυνο». «Έχεις ακέραιη τη ευθύνη για το άλφα, για τον βήτα λόγο.» κ.λ.π.

Αυτή η ευθύνη πως πήγε περίπατο στον συγκεκριμένο φόνο; Πως μετατρέπεται σε μια αφηρημένη έννοια ακόμη κι όταν αποδίδεται ακέραιη σ΄έναν θύτη, έτσι ώστε να μη σημαίνει τίποτα στο πεδίο του σεβασμού της ανθρώπινης ζωής και της αξιολόγησης της σαν απόλυτης αξίας; Με βάση αυτή την «απόλυτη αξία» απαγορεύτηκε η θανατική ποινή και τιμωρείται η πρόκληση ευθανασίας ακόμα και με συναίνεση.

Η αφαίρεση ζωής ενός ανθρώπου στο δρόμο είναι Ύβρις. Και βέβαια δεν υπάρχει φόνος αν δεν υπάρχει φονική παράβαση. Παρ όλα αυτά οι υπεύθυνοι και υπόλογοι αποενοχοποιούνται απ όλους τους θεσμούς.

Πως μια επιδέξια στρέβλωση μετονομάζει το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης σε εκδίκηση!

Το περιβάλλον κυκλοφορίας που οργανώνει ή αποδιοργανώνει η πολιτεία είναι δυνητικά επικίνδυνο.

Παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, κακή κατάσταση του οδοστρώματος, πλημμελής σηματοδότηση, υψηλά όρια ταχύτητας, ημιτελή δημόσια έργα στη μέση του δρόμου, ελλιπής περιφρούρηση των κανόνων της κυκλοφορίας κ.λ.π. Για όλα αυτά  υπεύθυνοι και υπόλογοι κρατικοί θεσμοί και κρατικοί υπάλληλοι. Τύποις.

Διότι στην πράξη η όλη κατάσταση περιβάλλεται από μια περιρρέουσα νοοτροπία και ιδεολογία η οποία εξανεμίζει τις ευθύνες, τις κάνει δυσδιάκριτες, δαιδαλώδη την αναζήτηση τους από τους ενδιαφερόμενους και τελικά μια απρόσωπη μηχανή που κρύβεται στην ανωνυμία, διαφυλάσσει την ατιμωρησία και ηγεμονεύει με κοινοτοπίες.

Πάντα μοιάζει παράδοξο (αν και έχει εξήγηση) πως εχθρικές προς τον άνθρωπο αντιλήψεις υιοθετούνται απ΄αυτόν. Και μάλιστα ανεξαρτήτως κοινωνικής κατάστασης, πολιτικής ένταξης, μορφωτικού επιπέδου κ.λ.π.

Έτσι το πανάρχαια ριζωμένο σε καθεστώς ανθρώπου, «κοινό περί δικαίου αίσθημα», με μια αυτόματη στρέβλωση ονομάζεται εκδίκηση. Μόνο στην περίπτωση των τροχαίων εγκλημάτων συμβαίνει αυτό. Για οποιοδήποτε άλλο κακό πλήττει  τον άνθρωπο  η Δικαιοσύνη είναι το τελευταίο  οχυρό  που διατηρεί τη συνοχή της κοινότητας. Η τελευταία Υπόσχεση που πιστεύει ο άνθρωπος μέσα στην δυστυχία του.

Όλοι οι δρόμοι επιστροφής του πολυαγαπημένου προσώπου έχουν κλείσει. «Δεν θα ξαναδώ το χαμόγελο του, ούτε το βλέμμα του», «Δεν θα ξανακούσω τη φωνή του», «Δεν θα εξελιχθεί άλλο».

Το Δικαστήριο

Έτσι παίρνεις το δρόμο για τη δικαιοσύνη. Να υπερασπιστείς το δικαίωμα στη ζωή και τη δημιουργία που είχε ο απών.

Να μιλήσεις εξ ονόματος του, να τον καταστήσεις παρόντα, συμμέτοχο κι αυτόν στη δίκη.

Τον αφορά, έχασε το μέλλον του.

Είχε πρόσωπο και πολλές χάρες. Δεν είναι ο Κανένας.

Τον προσπερνάνε.

«Αυτός τώρα πάει, να μην καταστρέψουμε και τον άλλον!»

«Ήταν άτυχος»

«Είχε έρθει η ώρα του»

«Οι καλοί πεθαίνουν νέοι!»

«Είχε κλείσει τον κύκλο του».

Μα ήταν μόνο 15 χρονών ή μόνο 27 ή μόνο 30!

Μα ήταν το παιδί μου. Η ψυχή της ψυχής μου, το νόημα της ζωής μου.

Σε προσπερνάνε

Η απόφαση: Πλήρης καταλογισμός ευθύνης στο δράστη.

Η ποινή:18 μήνες με τριετή αναστολή.

Τι είδους ευθύνη είναι αυτή; Κανείς δεν μιλάει;

Είσαι μόνος στην περιοχή του Ανελέητου.

Ας θωρακιστούμε λοιπόν απέναντι στις κοινοτοπίες της κοινής λογικής που σκοτώνει.

          Ισμήνη Τσούτσια – Κουβίδη, ψυχίατρος

 

 Αναδημοσίευση: https://sostegr.wordpress.com