Τι είναι η Ε.Υ.ΘΥ.Τ.Α.


Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ- ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Εταιρεία Υποστήριξης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων είναι ένας Μη Κερδοσκοπικός, Μη Κυβερνητικός Οργανισμός, στο χώρο της Οδικής Ασφάλειας.
Στη Ρόδο λειτουργεί από τον Ιούνιο 2004 , πρωτοβουλία της Προέδρου Καρύδη Ελένης, θύμα τροχαίου ατυχήματος, μετά από τον χαμό του γιου της Δημήτρη 19 χρόνων στις 12 Φεβρουαρίου 2002, πλαισιωμένη από επιστήμονες, θύματα, συγγενείς τροχαίων δυστυχημάτων και ευαισθητοποιημένα άτομα στο θέμα της Οδικής Ασφάλειας.
Είναι μέλος:

-Της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων-FEVR (Σύμβουλος του Ο.Η.Ε και του Π.Ο.Υ)
-Υποστηρικτής της Παγκόσμιας Οργάνωσης « MAKE ROADS SAFE »
-Το 2008 υπέγραψε την Ευρωπαϊκή Χάρτα Οδικής Ασφάλειας, για λιγότερα θύματα με την υποστήριξη της Ε.Ε.
-Αρωγό μέλος του Ε.Δ.Ι.ΠΑ.Β (Εθνικό Δίκτυο Πρόληψης Ατυχημάτων , συμπεριλαμβανομένων των τροχαίων)
-Μέλος της Διακομματικής Επιτροπής Δήμου Ρόδου
-Ιδρυτικό μέλος του Πανελλαδικού Συλλόγου
"SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ"
-Υποστηρίζει την Δεκαετία Δράσης 2011-2020 για την Οδική Ασφάλεια
-Συνεργάζεται με φορείς του Δημόσιου του Ιδιωτικού τομέα, με Παγκόσμιους & Ευρωπαϊκούς Φορείς και Οργανισμούς.

Ποιοι είναι οι σκοποί :

+Η υποστήριξη των θυμάτων των Τροχαίων Ατυχημάτων από ομάδα συμβούλων ( νομικών, ιατρών, ειδικών εμπειρογνωμόνων, συγκοινωνιολόγων, μηχανολόγων, εκπαιδευτικών, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών ).

+Η ανάπτυξη αλληλεγγύης μεταξύ των θυμάτων των Τροχαίων Ατυχημάτων( ηθική υποστήριξη ).

+Η οργανωμένη παρέμβαση και η κοινωνική πίεση προς τους φορείς της πολιτείας, για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας και την μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.

+Η υποστήριξη η ανάληψη και προώθηση δραστηριοτήτων σε θέματα τα οποία προάγουν την οδική ασφάλεια, την κυκλοφοριακή αγωγή, την έρευνα, την ενημέρωση , την ευαισθητοποίηση των πολιτών των ιδιαίτερα ευάλωτων ηλικιών (μαθητών, ηλικιωμένων).

Ποιο είναι το Δυναμικό της:

Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, διαθέτει ένα τεχνοκρατικό πυρήνα από επιστήμονες- μέλη διαφόρων κλάδων ( Υγειονομικούς, Νομικούς, Εκπαιδευτικούς, Μηχανολόγους- Μηχανικούς, Πραγματογνώμονες, Συγκοινωνιολόγους, Οικονομολόγους, Αναλυτές Η/Υ, Ψυχολόγους, Κοινωνικούς Λειτουργούς).

Το δυναμικό της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, ανταποκρίνεται απόλυτα στις υψηλές απαιτήσεις σοβαρών ερευνητικών προγραμμάτων, με θέμα την Οδική Ασφάλεια, την πρόσληψη και την μείωση των Τροχαίων Ατυχημάτων.

Διαθέτει επίσης ένα αξιόλογο επιτελείο έμπειρων επιστημόνων, που της επέτρεψε ως τώρα να πραγματοποιήσει πολλαπλές εκπαιδευτικές- ενημερωτικές δράσεις με στόχο τη βελτίωση της Οδικής Συμπεριφοράς.

Ποιες είναι οι Δραστηριότητές της:

Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, συμβάλλει δραστικά στην ενημέρωση των πολιτών για την Οδική Ασφάλεια, την πρόληψη και την μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και παρέχει σε μόνιμη βάση Νομική, Ιατρική, Ψυχολογική και Κοινωνική Υποστήριξη σε θύματα και συγγενείς θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων όταν αυτή ζητηθεί.

Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, έχει διοργανώσει εκδηλώσεις ( Ημερίδες, Έκθεση φωτογραφίας , Δράσεις σε ανοικτούς χώρους, Διδασκαλία σε Σχολεία Α/ας και Β/ας Εκπαίδευσης, Σεμινάρια σε κέντρα εκπαίδευσης νεοσυλλέκτων, Ενημερωτικές ομιλίες σε Δήμους της Ρόδου) στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πολιτών σε θέματα που προάγουν την Οδική Ασφάλεια και έχει κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις στους φορείς σε θέματα Οδικής Ασφάλειας.

Έχει εκδώσει ενημερωτικά έντυπα με έγκυρη επιστημονική πληροφόρηση σε θέματα Οδικής Ασφάλειας.

Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, πιστεύει ότι για την επίτευξη αποτελεσμάτων χρειάζεται δραστηριοποίηση από τους πολίτες, υποστήριξη από τον κρατικό μηχανισμό και αλλαγή της αρνητικής νοοτροπίας στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να απαλλαγούμε από την ιδιότητα της Ευρωπαϊκής χώρας με μεγάλο αριθμό Θυμάτων Τροχαίων δυστυχημάτων και με επικίνδυνους δρόμους για ασφαλή οδήγηση.

http://www.efhtita.gr















14 Απρ 2021

Αποστολή εγγράφων στις Εισηγήτριες κ Έλενα Κουντουρά και κ Ελισσάβετ Βοζεμπερκ από την ΕΥΘΥΤΑ-Παρατηρητήριο Οδικής Ασφάλειας Ρόδου ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΘΕΣΗΣ για το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την οδική ασφάλεια 2021-2030 - Προτάσεις για τα επόμενα βήματα προς την κατεύθυνση «VisionZero» ( Όραμα Μηδέν)

 

Η FEVR ενόψει της συζήτησης του ΣΧΕΔΙΟΥ ΕΚΘΕΣΗΣ για το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την οδική ασφάλεια 2021-2030 απέστειλε σχετικό έγγραφο με σχετικές προτάσεις για τα επόμενα βήματα προς την κατεύθυνση «VisionZero» (Όραμα Μηδέν) στις εισηγήτριες προκειμένου να ενσωματωθούν στο πλαίσιο πολιτικής της Ε.Ε για την δεκαετία 2021-2030.

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TRAN-PR-689693_EN.html?redirect

Η πρόεδρος της ΕΥΘΥΤΑ- Παρατηρητήριο Οδικής Ασφάλειας Ρόδου, Ελένη Καρύδη ως μέλος του Δ.Σ της FEVR απέστειλε σχετικό έγγραφο τόσο στην κ. Κουντουρά όσο και στην κ. Βοζεμπέρκ και παράλληλα  είχε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί τους στις Βρυξέλλες. 

           


To the attention of:

ElenaKountoura

Elissavet VOZEMBERG-VRIONIDI

Isabel Garcia Munoz

IlhanKyuchyuk

KosmaZlotowski

 

MEP TRAN Committee

 

 

ΘΕΜΑ: ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΘΕΣΗΣ για το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την οδική ασφάλεια 2021-2030 - Προτάσεις για τα επόμενα βήματα προς την κατεύθυνση «VisionZero» ( Όραμα Μηδέν)

 

1.      30χλμ/ώρα ως μέσο όριο ταχύτητας στις αστικές περιοχές: Η μείωση του αριθμού των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων στο μηδέν έως το 2030 σε κατοικημένες περιοχές είναι δυνατή μόνο με τον ορισμό των ορίων ταχύτητας σε 30χλμ/ώρα. Τα θύματα των τροχαίων δεν γίνεται να δεχτούν έναν στόχο που θα προβλέπουμε και θα επιδιώκουμε, και ακόμα θα είμαστε ικανοποιημένοι, τη μείωση στο 50% των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών. Το «VisionZero» (δηλαδή 0 θάνατοι) θα πρέπει να είναι ο μόνος στόχος στον οποίο θα αποσκοπούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι να πετύχουν– από τους δρόμους στις πόλεις μέχρι σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο.

 

2.     Ασφαλή οχήματα– Προώθηση ενός μοντέλου «Ελαφριού και Ασφαλούς (ΕΛΑΣ)» Αυτοκινήτου που περιορίζει το βάρος, την δύναμη και την ταχύτητα των οχημάτων, όπως και την «επιθετικότητά» τους και ορισμός ενός κανονιστικού πλαισίου που θα κατατείνει σε αυτή την αντίληψη μέχρι το 2030.

 

3.      Ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασία για τη βοήθεια μεταξύ των κυβερνήσεων, ώστε να γίνεται καλύτερη παρακολούθηση των αδικημάτων και να επιτραπεί η διασυνοριακή επιβολή απαγορεύσεων οδήγησης και την έκδοση ποινών.

 

 

4.      Επέκταση της πρόσβασης στην ήδη ψηφισμένη Καταγραφή Δεδομένων Ατυχημάτων (EDR)σύμφωνα με τους κανονισμούς του Ευρωπαϊκού Κανονισμού Γενικής Ασφάλειας(GSR) ώστε να περιλαμβάνει δεδομένα σχετικά με την ημερομηνία, την ώρα και τον τόπο του ατυχήματος, προκειμένου να καταστεί δυνατή η έρευνα και η διεξοδική διερεύνηση των τροχαίων δυστυχημάτων και, συνεπώς, η απόδοση

δικαιοσύνης για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας. Τα θύματα του δρόμου συχνά πρέπει να αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους για χρόνια, συχνά μάταια λόγω ανεπαρκών αποδεικτικών στοιχείων. Επομένως, τα σημαντικά ψηφιακά δεδομένα που περιέχονται στα EDR πρέπει να προσδιορίζονται και να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των θυμάτων. Η πρόσβαση στα δεδομένα πρέπει να ρυθμίζεται δίκαια και έγκαιρα, ώστε να γίνονται οι αποκαταστάσεις των ζημιών. Η προστασία των δεδομένων δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο εάν υπάρχουν νόμιμα συμφέροντα των θυμάτων και ζητήματα οδικής ασφάλειας.

 

 

5.      Οπωσδήποτε να περιληφθούν οι ακόλουθοι τομείς για την βοήθεια μετά το τροχαίο συμβάν:

Ø  Φροντίδα και Αποκατάσταση

Ø  Έρευνα και Ποινική ή/και Αστική Νομική Βοήθεια

Ø  Υποστήριξη για τα θύματα τροχαίων και των οργανώσεων των θυμάτων.

 

        Η περίθαλψη μετά το τροχαίο, όπως και η επιβίωση, πρόκειται για πολύ κρίσιμη χρονική στιγμή: καθυστερήσεις λεπτών μπορούν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου και η πρόσβαση σε υπηρεσίες αποκατάστασης μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αποφυγή μόνιμης αναπηρία τραυματιών τροχαίων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να δημιουργήσουν, να συντονίσουν και να βελτιώσουν ένα πλήρες σύστημα προ-νοσοκομειακής περίθαλψης και τις εγκαταστάσεις ώστε να διασφαλιστεί η γρήγορη πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες από τους τραυματίες μετά από ένα τροχαίο. Αυτές οι ενέργειες πρέπει να υποστηρίζονται από ευρύτερες πολιτικές που επηρεάζουν την έγκαιρη φροντίδα, όπως η συνδεσιμότητα και η πρόσβαση στον αριθμό κλήσης έκτακτης ανάγκης (112), νομική προστασία για τους πρώτους ανταποκριτές και προσβασιμότητα στις υπηρεσίες μεταφοράς.

        Η ενδελεχής έρευνα των τροχαίων συμβάντων αποτελεί προϋπόθεση για μια δίκαιη και αποτελεσματική απόδοση δικαιοσύνης, ποινική και αστική. Επομένως, αποτελεί και μια προϋπόθεση για δίκαιους διακανονισμούς και δικαιοσύνη για τα θύματα τροχαίων δυστυχημάτων που έχουν πεθάνει ή τραυματιστεί.

        Σήμερα, σχεδόν όλες οι οργανώσεις για τα θύματα των τροχαίων (συμπεριλαμβανομένων των μελών της FEVR) έχουν δημιουργηθεί από τα ίδια τα θύματα, καθώς δεν υπήρχε καμία μέριμνα από τα κράτη και μέχρι και σήμερα δεν λαμβάνουν σχεδόν καμία κρατική βοήθεια και είναι σχεδόν αδύνατο να παρέχουν τις υπηρεσίες που χρειάζεται. Η επίσημη υποστήριξη θα πρέπει να θεωρηθεί ως αναφαίρετο δικαίωμα των θυμάτων τροχαίων.

 

6.      Προώθηση της Παγκόσμιας Ημέρας Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων (WDoR), που είναι κάθε 3η Κυριακή του Νοέμβρη κάθε χρόνο, και προώθηση της υποστήριξης και υιοθέτησης της ημέρας μεταξύ των Κρατών-Μελών – με σκοπό την κατανόηση του πόνου για τους θανάτους ή τους τραυματισμούς από τροχαία, αλλά και ως όργανο των Κυβερνήσεων και των ηθοποιών (με την ευκαιρία να παρουσιάσουν ότι τα τροχαία δυστυχήματα δεν είναι απλά στατιστικές, αλλά θάνατοι και ακρωτηριασμοί αγαπημένων μελών της οικογένειάς μας, σημαντικών ανθρώπων, και κυρίως νέων ανθρώπων, της γενιάς του μέλλοντος)

The Day received a mention in art.12 REPORT on European road safety 2011-2020 (A7-0264/2011)

 

 

 

31.03.2021                                                                                          Jeannot Mersch

Βρυξέλες                                                                                             /Πρόεδρος/    

 

 

 

6η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Εθνών ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΖΩΗ: ΔΡΟΜΟΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

 

 

 

Η εβδομάδα 17 έως 23 Μαΐου 2021 θα αποτελέσει την 6η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Εθνών (UNGRSW). Το θέμα της θα είναι το όριο ταχύτητος 30km/h στους αστικούς δρόμους, εκεί όπου οι άνθρωποι περπατούν, ζουν και παίζουν, με σύνθημα: Δρόμοι για Ζωής #Streets for Life και # Love30 (ή # Love20,  εκεί όπου η ταχύτητα υπολογίζεται σε μίλια). Υπάρχουν ισχυρές αποδείξεις ότι το όριο των 30 km/h στους δρόμους σώζει ζωές, ιδιαίτερα των ευάλωτων χρηστών του οδικού δικτύου, πεζών, ποδηλατών, παιδιών και νέων, και επιπλέον παράγει σημαντικά περιβαλλοντικά και άλλα οφέλη.

Παρά την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί παγκόσμια λόγω της πανδημίας, οι οργανώσεις που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των θυμάτων, την οδική ασφάλεια, την βιώσιμη κινητικότητα, την επανάκτηση και διεύρυνση του δημόσιου χώρου θα δραστηριοποιηθούν ιδιαίτερα αυτή την εβδομάδα για να διεκδικήσουν δεσμεύσεις για τα 30 km/h.

Η συζήτηση για τις ζώνες ήπιας κυκλοφορίας έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από τις αρχές του αιώνα και ήδη από το 2010 και μετά πολλές Ευρωπαϊκές και Αμερικανικές πόλεις έχουν προχωρήσει στην ανάπτυξη όλο και μεγαλύτερων ζωνών ήπιας κυκλοφορίας με αρκετές μάλιστα να κατεβάζουν ακόμα περισσότερο το όριο στα 20 Km/h. Παράλληλα υπάρχουν πόλεις που εφάρμοσαν την εκτεταμένη πεζοδρόμηση ολόκληρου του κέντρου τους (πχ Λουμπλιάνα/Σλοβενία) ή απαγόρευσαν σχεδόν ολοκληρωτικά το αυτοκίνητο (πχ Ποντεβέδρα/Ισπανία).

Στη χώρα μας στις 10 Μαρτίου 2021 η κυβέρνηση, ανατρέποντας όσα η ίδια είχε διακηρύξει ένα μήνα πριν περί θέσπισης του ορίου των 30 km/h, αποφάσισε δια νόμου ότι το όριο ταχύτητας στις περιοχές κατοικίας θα παραμείνει στα 50 km/h (Νόμος 4784/21). Η απόφαση αυτή υποσκάπτει κάθε προσπάθεια για την προώθηση της οδικής ασφάλειας και αποτελεί διαρκή απειλή για τους ευάλωτους χρήστες του οδικού δικτύου.

Η Παγκόσμια Εβδομάδα Οδικής Ασφάλειας του ΟΗΕ, αποτελεί μια ευκαιρία για όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για τον δραστικό περιορισμό των θυμάτων στο δίκτυο της κυκλοφορίας να θέσουν επιτακτικά το ζήτημα της θέσπισης του ορίου των 30 km/h στις κατοικημένες περιοχές. 

 

Τώρα είναι η ώρα να ανταποκριθούμε επειγόντως σε αυτήν την παρότρυνση για δράση μειώνοντας, σχεδιάζοντας και επιβάλλοντας ταχύτητες κίνησης που είναι ασφαλείς για όλους, παντού, δίνοντας προτεραιότητα σε δρόμους χαμηλής ταχύτητας σε όλες τις κατοικημένες περιοχές και κοντά σε σχολεία.

Δρόμοι για υγεία. Δρόμοι για το κλίμα. Δρόμοι για ανθρώπους. Πρέπει να δράσουμε μαζί για να δημιουργήσουμε το #StreetsForLife.

 




13 Απρ 2021

Ελένη Καρύδη: ΝΕΟΙ - ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ - ΠΑΙΔΕΙΑ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

 Εικόνα

Η καθηλωτική παρουσίαση της κ. Ελένης Καρύδη κατά την διαδικτυακή ημερίδα που διοργανώθηκε από τους Διασώστες Ρόδου, το Συμβούλιο Νεολαίας Δήμου Σαλαμίνας και τον Σύλλογο Εθελοντών Δασοπροστασίας Αττικής Πάρνηθας την Κυριακή, 28 Μαρτίου 2021. 

VIDEO ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=z-r3l5oXwrk 

 
Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο που λέει ""Δώσε Στη Ζωή Σου Μια Ευκαιρία Δώσε Τέλος Στα Τροχαία Εγκλήματα" Ρόδος 28 Μαρτίου 2021 NEOI- ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΠΑΙΔΕΙΑ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Ελένη Καρύδη: Πρόεδρος ΕΥΘΥΤΑ-ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΡΟΔΟΥ EUσUTa ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΡΟΔΟΥ "Καρύδη P Guest)" 

Μπορεί να είναι εικόνα την Eleni Karidi και κείμενο που λέει "Σύσκεψη 15:52 251 συμμετέχοντες VISION ZERO ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΔΡΑΣΗΣ 2021- 2030 ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΔΡΑΣΗΣΓΙΑ ΟΔΙΚΗΑΣΦΑΛΕΙΑ /州 2021-2030 37. στόχος- ViSion ναξνεκρός από απότροχούς "Καρύδη P (Guest)""

 Ελένη Καρύδη Πτυχιούχος, Επισκέπτρια Υγείας Α/ΤΕΙ Αθήνας 

Από το 1984, εργάστηκε ως εκπαιδευτικός και συνταξιοδοτήθηκε το 2011 

Κατά την διάρκεια της εργασίας της συμμετείχε ως εισηγήτρια σε συνέδρια, εκπαιδεύτρια σε προγράμματα επιμορφωτικά του Κ.Ε.Κ, εθελόντρια και πολλές δραστηριότητες. 

1. Ψυχιατρική περίθαλψη στα Δωδεκάνησα-Προοπτικές για το 2000 «Επιτεύγματα και προοπτικές της ψυχιατρικής Νοσηλευτικής Προγραμματισμός εξατομικευμένης Νοσ/κής φροντίδας» Ρόδος 1999. 

2. « Υγιής πληθυσμός σε Υγιείς πόλεις» 

3ο Πανδωδεκανησιακό Ιατρικό Συνέδριο Ρόδος 1999 3. « Οι Δημόσιες σχέσεις των Νοσοκομείων » 1ο Επιστημονικό Συνέδριο το Management στα Νοσοκομεία Αθήνα 1999 

4. « Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας-Νοσηλεία στο σπίτι» 2ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Νοσοκομειακού Management Πάτρα 2000 

5. « Ναρκωτικά-Πολιτική βούληση. Θεραπευτικές δομές στα Δωδεκάνησα» Τριήμερο Συμπόσιο: Υγεία-Περίθαλψη και το πρόβλημα των Ναρκωτικών στα μικρά νησιά του Αιγαίου Σύμη 2002

 6. «Εργασιακό στρες στο χώρο του Νοσοκομείου» 5ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Management Υπηρεσιών Υγείας Ρόδος 2003 

7. «Επαγγελματική Εξουθένωση των Επαγγελματιών Υγείας- Burn Οut Risk» 11ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νοσηλευτικής Ρόδος 2000 

8. Ενδονοσοκομειακές Λοιμώξεις 

9. Ασθενείς με AIDS 10. Εθελοντισμός, Κοινωνική Μέριμνα, παρακολούθηση εκπαιδευτικών βιωματικών σεμιναρίων, πανελλήνιων Νοσηλευτικών Συνεδρίων, παρακολούθηση ετήσιων Ιατρικών Συνεδρίων, παρακολούθηση ετήσιων Συνεδρίων Προαγωγής Δημόσιας Υγείας 

Ενδιαφέροντα, Δραστηριότητες 

 Μέλος Δ.Σ. του Λυκείου των Ελληνίδων Ρόδου «ΕΡΓΑΝΗ ΑΘΗΝΑ». Έφορος Ιματιοθήκης 

 Πρόεδρος, Δωδεκανησιακού Συλλόγου γονέων συγγενών και φίλων εξαρτημένων ατόμων, ευαισθητοποιημένη φίλη και με τις παρεμβάσεις λειτούργησε το ΟΚΑΝΑ στη Ρόδο και στη συνέχεια ο Συμβουλευτικός Σταθμός του ΚΕΘΕΑ 

 Μέλος του Συλλόγου Πελοποννησίων Ρόδου « Ο ΜΩΡΙΑΣ» 

 Μέλος Συλλόγου Αρχιτεκτονικής Πολιτιστικής Κληρονομίας Ρόδου 

 Μέλος « το Σπίτι της Ευρώπης στη Ρόδο» 

 Ανάδοχος παιδιού στη Αιθιοπία της Action Aid 

 Συνδρομητής των « Γιατρών χωρίς Σύνορα» 

 Εθελόντρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες « ΑΘΗΝΑ 2004 » 

 Εθελόντρια στους Special Olympics - Ρόδος 

 Μέλος, Αντικαρκινικής Εταιρείας Ρόδου 

 Εθελόντρια στα ISLANDS GAMES Ρόδος 2007 

 Εθελόντρια στους Διεθνείς Μαραθώνιους της Ρόδου 

 Πρόεδρος, Εταιρείας Υποστήριξης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων (ΕΥΘΥΤΑ -ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΡΟΔΟΥ) 

 Μέλος του Δ.Σ της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων (European Federation of Road Traffic Victims-FEVR). 

 Μέλος του SOS Τροχαία Εγκλήματα, της IRVP (International Road Victims Partnership) και της Global Alliance of NGOs For Road Safety.

Διαδικτυακή εκδήλωση με τίτλο «Προοπτικές Απασχόλησης Συγκοινωνιολόγων Μηχανικών. Μεταπτυχιακές Σπουδές – Αγορά Εργασίας», Δευτέρα 19 Απριλίου

 

 

 

Οι Θέσεις του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων για τις Σιδηροδρομικές Μεταφορές Αθήνα, Μάρτιος 2021

 

 

 

Ο Σύλλογος Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων μέσω της Επιτροπής Σιδηροδρομικών Μεταφορών επικαιροποίησε και παραθέτει τις θέσεις για τις Σιδηροδρομικές Μεταφορές στην Ελλάδα.

 

ΝΕΑ από FEMA (European motorcycling)

 

Motorcyclists deserve a full role in road safety policies.
FEMA wants motorcycles and other powered two-wheelers to be included in Europe’s road safety plans. The European Commission's plans focus on cars only and do not sufficiently take motorcyclists into account. FEMA can and will not support an approach that is not safe for all road users, including motorcyclists.
 
 
 

Greek car drivers can start riding light motorcycles.
The Greek parliament has voted in favour of a new law on sustainable urban mobility, which includes making it easier for car drivers to start riding light motorcycles.
 
 

Spanish motorcyclists do not want a mandatory airbag.
According to a survey conducted by the Spanish motorcyclists’ organization Asociación Mutua Motera (AMM), 65.5% of the motorcyclists surveyed do not agree with the mandatory use of airbags.

Read the full story >>
 
 



 

Συνέντευξη του Τάκη Αλεξανδράκη στο ecopress - η προσβασιμότητα ισχυρός μοχλός ανάπτυξης για τη χώρα


 


Της Ντίνας Καράτζιου
 
Νομικός με έντονη δημόσια παρουσία, συντονιστής του Επιστημονικού Forum «Στο επίκεντρο ο Άνθρωπος», ο κ. Τάκης Αλεξανδράκης, μιλάει στο ecopress και εξηγεί πως το θεμελιώδες δικαίωμα της προσβασιμότητας τόσο στο κτιριακό απόθεμα της χώρας, όσο και ως προαπαιτούμενο ισότιμης πρόσβασης στην εκπαίδευση, την αγορά εργασίας, τις δημόσιες υπηρεσίες, τον πολιτισμό, την ελεύθερη μετακίνηση εν γένει… «πήρε αναβολή για άλλα δύο χρόνια».
Εξηγεί, γιατί με την εκπνοή του 2020, κάθε δημόσιο και ιδιωτικό κτίριο στο οποίο δεν πραγματοποιήθηκαν οι αναγκαίες παρεμβάσεις που θα εξασφάλιζαν την πλήρη προσβασιμότητα πολιτών με αναπηρία θα κηρύσσονταν αυθαίρετο βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας.
 
Αναφέρει πως ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (Ν. 4067) που ψηφίστηκε το 2012, απετέλεσε σταθμό για την προσβασιμότητα για όλους στο δομημένο περιβάλλον, στους κοινόχρηστους χώρους, τα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια. 
Η 8ετής αναστολή εφαρμογής του που περατώθηκε στις 31-12-2019 έδινε τα νομικά όπλα σε όσους θίγονται από την έλλειψη προσβάσιμων υποδομών να καταγγείλουν, να ενάγουν το ελληνικό κράτος για την ολιγωρία του και να διεκδικήσουν αποζημιώσεις μέχρι την συμμόρφωση του στο γράμμα του νόμου. 
Η ελπίδα να κλείσει σιγά σιγά η “ανοιχτή φυλακή” στην οποία έχουν όλοι οι εμποδιζόμενοι άνθρωποι, οι ηλικιωμένοι και οι άνθρωποι με αναπηρία καταδικαστεί να ζουν, περιορισμένοι στα στενά χωρικά πλαίσια εντός των οποίων μπορούν να κινούνται, εξαιτίας της έλλειψης προσβάσιμων υποδομών, τρεμοσβήνει.
Ειδικά μετά την νέα αναστολή της εφαρμογής του ΝΟΚ που πρόσφατα νομοθετήθηκε με τον Ν. 4782/2021 που έλαβε 158 ψήφους από την ελληνική Βουλή, ευλόγως αναρωτιέται κανείς, αν στο τέλος θα βρούμε πατέντα να καταργήσουμε και την προσβασιμότητα. Εκφράζει ακόμη την ανησυχία του για το θολό, απροσπέλαστο μέλλον της χώρας. Τέλος, εξηγεί τι εστί προσβασιμότητα και πως μας αφορά όλους, ενώ αναλύει πως αυτή μπορεί να αποτελέσει ισχυρό μοχλό ανάπτυξης για τη χώρα, με αιχμή τον «τουρισμό για όλους».
 
ΕΡ. Μπορείτε να μας δώσετε τον ορισμό της προσβασιμότητας; Σε επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού, αγαθών και υπηρεσιών;
 
ΑΠ. Προσβασιμότητα, είναι ένας όρος που εκφράζεται απόλυτα με την ακόλουθη έκφραση: «Για όλους». Αυτός είναι και σύγχρονος τρόπος αντιμετώπισης των καταστάσεων συνθηκών, των υποδομών, των υπηρεσιών, των αγαθών. Για να μη χρειάζεται καμία εξειδίκευση για καμία κοινωνική ομάδα. Όπως ενεργεί ένας κατασκευαστής στην αγορά, που δημιουργεί ένα αντικείμενο με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί τους πάντες, έτσι ακριβώς πρέπει να ενεργήσουμε και στο επίπεδο της προσβασιμότητας. Ένα πολύ εύκολο παράδειγμα για να το καταλάβουμε αυτό, είναι η συνήθης γνωστή μας καρέκλα γραφείου, η οποία, καταρχήν έχει ροδάκια για να μπορείς να μετακινηθείς, έχει ρύθμιση του ύψους του καθίσματος, ανάλογα με το ύψος αυτού που κάθεται, έχει ρύθμιση να ανοίγουν και να κλείνουν, οι βραχίονες στα πλάγια, ανάλογα με το πόσο ογκώδης είναι ένας άνθρωπος ή όχι, και αντίστοιχη ρύθμιση για το ύψος και την κλίση της πλάτης. Σημαίνει λοιπόν, ότι έφτιαξαν μία καρέκλα, η οποία είναι σχεδιασμένη για όλους. Αυτός είναι ο γενικός κανόνας και το σκεπτικό πάνω στο οποίο πρέπει να βασίσουμε τη συζήτησή μας. Δεν θα πρέπει λοιπόν να φτιάξουμε τίποτα ειδικό για τους αναπήρους, τίποτα ειδικό για τους ηλικιωμένους, τίποτα ειδικό για τις εμποδιζόμενες κατά είδος ομάδες, αλλά θα σχεδιάσουμε για όλους. Προσβάσιμο λοιπόν πρέπει να είναι κάθε σημείο της καθημερινότητάς μας, και της ζωής μας, είτε αφορά σε υποδομές, είτε σε υπηρεσίες, είτε σε αγαθά. Πρέπει λοιπόν να σκεφθούμε, πως από την ώρα που θα σηκωθούμε από το κρεβάτι μας το πρωί, μέχρι να ξαναγυρίσουμε εκεί μετά από αρκετές ώρες, θα έχουμε έναν προσβάσιμο κόσμο μπροστά μας.
Ο άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται με το αναπηρικό αμαξίδιο στο χώρο του, πρέπει για να μπορέσει να βγει έξω από την κατοικία του, να έχει έναν προσβάσιμο ανελκυστήρα. Αυτό είναι ένα ακόμη πολύ καλό παράδειγμα για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε το τι σημαίνει σχεδιάζω για όλους.
Σχεδιάζουμε, ούτως ώστε να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν, όλοι οι άνθρωποι, που είναι κάτοικοι ενός κτιρίου. Κι όταν λέμε σχεδίαση για όλους, πρέπει να αναφερθούμε και στον ηλικιωμένο που κινείται με το υποστηρικτικό εργαλείο το γνωστό μας «Π», είτε σ΄αυτόν που χρησιμοποιεί ένα αναπηρικό αμαξίδιο, είτε στη μητέρα η οποία θα πρέπει να κυκλοφορήσει με το παιδικό καροτσάκι έχοντας το μωρό της μέσα, είτε θα πρέπει να είναι προσβάσιμος ο ανελκυστήρας, ακόμη και για ένα φορείο μεταφοράς ασθενούς.
Όταν λοιπόν φτιάχνουμε ένα κτίριο, μία υποδομή πρέπει να συνυπολογίζουμε όλα αυτά τα στοιχεία. Για παράδειγμα οι αρχές της Σχεδίασης για Όλους υιοθετούνται εδώ και δεκαετίες από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού μίας μονάδας υγείας, καλύπτοντας τόσο τις ανάγκες περίθαλψης των ασθενών με κάθε είδους κινητικό πρόβλημα ή αισθητηριακή αναπηρία, όσο και την επίτευξη ταχύτερης μετακίνησης ενός φορείου εντός του κτιρίου, ελαχιστοποιώντας το χρόνο μετάβασης που αποτελεί μία από τις κρισιμότερες παραμέτρους για την εξέλιξη ενός ιατρικού περιστατικού. Εκείνο που συχνά δεν γίνεται κατανοητό είναι ότι η ίδια προσέγγιση θα έπρεπε να υπάρχει στο σχεδιασμό όλων των κτιρίων, καθώς σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης ο χρόνος και η ευκολία μετακίνησης-απομάκρυνσης είναι σημαντικός σε περιπτώσεις έκτακτων περιστατικών (π.χ., πυρκαγιών, σεισμών, κ.α.). Ακόμα όμως και σε καθημερινές συνθήκες, η έλλειψη προσπελασιμότητας ενός κτιρίου μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην ανεξάρτητη διαβίωση, στην εκπαίδευση και γενικότερα στην κοινωνική-επαγγελματική ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία και ανθρώπων με παροδικά κινητικά προβλήματα (π.χ., κτίρια με σκάλες, τραπεζικά ATM σε μη προσπελάσιμα πεζοδρόμια ή τοποθετημένα σε ακατάλληλο ύψος ή (προσφάτως) ΑΤΜ αφής, απροσπέλαστα από τυφλούς, κτίρια πανεπιστημιακών σχολών με μη προσβάσιμες τουαλέτες, παραλίες χωρίς επίπεδη πρόσβαση στη θάλασσα, απροσπέλαστα ΜΜΜ (ΚΤΕΛ) κ.α.).
Δυστυχώς στην Ελλάδα, κατά παράβαση όλων των νόμων, οι οποίοι είναι αρκετοί, αλλά ουσιαστικά πρέπει να περιοριστούμε στον Οικοδομικό Κανονισμό( Ν. 4067) ο οποίος έχει ψηφιστεί το 2012 και θα έπρεπε όλες του οι διατάξεις να ισχύουν από την 1/1/2020 περιλαμβάνει το σύνολο των νόμων και όλων των διατάξεων, που ορίζουν την προσβασιμότητα σε κάθε επίπεδο. Αυτός ο νόμος δεν εφαρμόστηκε ποτέ και πρόσφατα, πήρε νέα διετή παράταση εφαρμογής.
 
ΕΡ. Καταρχάς πείτε μας τι προβλέπει ο νέος Οικοδομικός Κανονισμός για την προσβασιμότητα των ανθρώπων με αναπηρία και εμποδιζομένων ανθρώπων.
 
Πρόκειται για τον νόμο Ν. 4067/12 και ειδικότερα το άρθρο 26 που ορίζει την προσβασιμότητα στο κτιριακό απόθεμα της χώρας. Ο νόμος αυτός, συγκέντρωσε κατά το δυνατόν όλες τις υπόλοιπες αποσπασματικές ή περιορισμένης εμβέλειας νομοθετικές διατάξεις του παρελθόντος, για να μπορεί να υπάρχει ένας οδηγός, πάνω στον οποίο, η επίσημη πολιτεία θα έπρεπε να είχε δουλέψει, ώστε μετά την 1/1/2020 να είχε αποδώσει ένα προσβάσιμο περιβάλλον σε κάθε κάτοικο της χώρας. Αυτά που εμείς συζητάμε σήμερα, το 2021, έχουν γίνει πράξη σε χώρες του εξωτερικού, γιατί εκεί εφαρμόζονται οι νόμοι. Και εδώ θα ήθελα να υπογραμμίσω, το γεγονός ότι υπάρχουν προσβάσιμα κτίρια, προσβάσιμες υποδομές Μέσων Μαζικής Μεταφοράς στο εξωτερικό, δεν είναι γιατί οι άνθρωποι εκεί είναι καλύτεροι. Απλώς εκεί, εφαρμόζονται οι νόμοι και έχουν προχωρήσει στις σχετικές παρεμβάσεις.
Μετά την 1/1/2020 ο Οικοδομικός Κανονισμός θα ίσχυε και για τα υφιστάμενα κτίρια, δηλαδή αυτά που κτίστηκαν παλαιότερα, πριν την ψήφισή του. Γιατί αυτά που κτίστηκαν τα τελευταία χρόνια έχουν μικρές ελλείψεις προσβασιμότητα ς ή έχουν ελάχιστες, αυτές που “άφησαν” να περάσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Τα κτίρια όμως τα υφιστάμενα, το 2012, δεν ήταν δυνατόν να γίνουν όλα προσβάσιμα, με βασική προϋπόθεση πάντα, να μη θίγεται ο φέρων οργανισμός του εκάστοτε κτιρίου. Έτσι λοιπόν ο ίδιος ο νόμος όριζε να δοθεί μία οκταετής παράταση, ώστε η πολιτεία να επιβάλει να πραγματοποιηθούν εγκαίρως οι παρεμβάσεις που ο νόμος όριζε, πάντα σε συνεργασία με τους πολίτες και τους ιδιοκτήτες και με ανάλογα προγράμματα χρηματοδότησης, ώστε να μπορέσουμε από 1/1/2020, να παραδώσουμε ένα προσβάσιμο περιβάλλον στον Έλληνα πολίτη, που χρειάζεται αυτές τις υποστηρίξεις, δηλαδή εν δυνάμει σε όλους μας. Γιατί και θα γεράσουμε και θα έχουμε ένα ατύχημα που θα μας θέσει παροδικά ως εμποδιζόμενους ανθρώπους ή θα έχουμε ένα μέλος της οικογένειας μας με αναπηρία ή ηλικιωμένο, με κοινά με τους αναπήρους προβλήματα κινητικότητας.
Σήμερα όμως, έχουμε φτάσει στο 2021, δεν υπάρχουν αυτές οι παρεμβάσεις, δεν έχουν γίνει αυτές οι διορθώσεις. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η Πολιτεία ήταν εκτεθειμένη απέναντι στον πολίτη και είχε την ευθύνη ακόμη και για την πληρωμή τεραστίων ποσών αποζημιώσεων. Γιατί, η μη εφαρμογή προκαλεί ζημία στον άνθρωπο που είναι εμποδιζόμενος και αυτός μπορεί να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, να ζητήσει αποζημίωση και να δικαιωθεί, καθώς δεν έχουν γίνει όλα όσα έπρεπε να έχουν γίνει σύμφωνα με τον νόμο.
 
ΕΡ. Πως κατάφερε λοιπόν η Πολιτεία, ούσα ανέτοιμη στην εκτέλεση εκ του νόμου της προσβασιμότητας να αποφύγει τις συνέπειες;
 
Με μία νέα παράταση, επί της άτυπης παράτασης που είχε δοθεί για το 2020! Τι ακριβώς συνέβη: Φτάσαμε λοιπόν στον Ν. 4067/2012 ελπίζοντας σε ένα προσβάσιμο μέλλον. Δυστυχώς όμως, ο αποκλεισμός μας αποφάσισαν να συνεχιστεί έως την 31/12/2019, ημερομηνία λήξης της πρώτης αναστολής της εφαρμογής του ήδη από το 2012 ψηφισμένου νόμου του ελληνικού κράτους. Εδώ και τόσα χρόνια δεν έγινε τίποτα από όλες τις κυβερνήσεις.
Και φτάσαμε στο 2020, όπου μετά την παρέλευση της περιόδου αναστολής της εφαρμογής του νόμου, η υποεπιτροπή της Βουλής των Ελλήνων, με μία εκτός νομοθετικού πλαισίου πατέντα, αποφάσισε να δοθεί σιωπηρή παράταση και ο νόμος 4067/2012 να εφαρμοστεί μετά την 31-12-2020, όπως προφορικά εισηγήθηκε στην υποεπιτροπή ο Γενικός Γραμματέας Χωρικού Σχεδιασμού κ. Ευθύμης Μπακογιάννης και έγινε ομόφωνα δεκτό.
Η υποεπιτροπή ενήργησε κατά παράβαση του κανονιστικού πλαισίου της Βουλής των Ελλήνων, χωρίς να υπάρξει καμιά αντίδραση είτε από τα μέλη της υποεπιτροπής είτε και από την ίδια την Βουλή των Ελλήνων. Αλλοιώθηκε στην ουσία του το περιεχόμενο του νόμου 4067/2012, ο οποίος όριζε πως η έναρξη της εφαρμογής του είναι η 1-1-2020. Δεν έφτανε όμως και αυτή η παράταση, καθώς τα αρμόδια υπουργεία δεν είχαν ούτε και έχουν κάνει σοβαρή προεργασία για το όλο θέμα. Έτσι λοιπόν, μετά την παρέλευση και αυτής της παράτασης-πατέντας αποφασίστηκε και νομοθετήθηκε, με τον νόμο 4782/2021 και το άρθρο 210, (ΦΕΚ Α 36/09.03.2021), με 158 ψήφους υπέρ, άλλη μια παράταση έως τις 31/12/2022!
 
ΕΡ. Ουσιαστικά, παροπλίζεται μ’ αυτόν τον τρόπο οποιαδήποτε νομική αντίδραση;
 
Όντως, μέχρι τότε κανείς θιγόμενος πολίτης δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για τον αποκλεισμό του, δεν έχει δικαίωμα να καταγγείλει την παντελή έλλειψη προσβασιμότητας, δεν έχει καν το δικαίωμα να ζητήσει την προστασία της δικαιοσύνης και να κηρύξει ένα μη προσβάσιμο κτίριο αυθαίρετο όπως ακριβώς ο Ν. 4067/2012 όρισε προ μιας δεκαετίας. Εάν δηλαδή μία δημόσια υπηρεσία , λειτουργεί κατά παράβαση του νόμου ως προς την εξυπηρέτηση των εμποδιζόμενων ατόμων, εφόσον ίσχυε ο νόμος, θα έπρεπε, η δημόσια υπηρεσία να φύγει και να πάει σε προσβάσιμο κτίριο και το κτίριο αυτό θα σφραγιζόταν ως αυθαίρετο.
 
ΕΡ. Πιστεύετε ότι τελικά θα προχωρήσουν οι αναγκαίες αλλαγές, ή ο δημόσιος χώρος παραμείνει μια ανοιχτή φυλακή για τα άτομα με αναπηρία;
 
Κατά πάσα πιθανότητα το 2022 θα έχει έρθει άλλος υπουργός, και αυτός με τη σειρά του θα πρέπει να ενημερωθεί ώστε να δράσει αποτελεσματικά, όπως και όλοι οι προηγούμενοι. Μπορεί μάλιστα να κρίνει αναγκαίο να καταργήσει το Νόμο 4067/2012 καθώς όπως αποδείχτηκε στην πράξη δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Και ως εκ θαύματος να δημιουργηθεί ένας νέος Νόμος, περισσότερο μοντέρνος, που θα καλύπτει πλήρως τις σύγχρονες ανάγκες του ανθρώπου με αναπηρία, του εμποδιζόμενου παροδικά ή του ηλικιωμένου και άλλα ωραία εύηχα.
Και μέχρι να γίνει αυτό το θαύμα, όλοι όσοι έχουμε ανάγκη την προσβασιμότητα για να ζήσουμε ως ελεύθεροι πολίτες του ελληνικού κράτους θα παραμένουμε στην ανοιχτή φυλακή όπως λέτε, που επιβάλουν τα αρμόδια υπουργεία και ανέχεται το ακίνητο αναπηρικό κίνημα. Άνθρωποι με αναπηρία και εμποδιζόμενοι ηλικιωμένοι μην ανησυχείτε, σε 3 χρόνια θα δοθεί και άλλη παράταση στον αποκλεισμό σας, ο οποίος παρατείνεται με την ανοχή της ηγεσίας του ακίνητου αναπηρικού κινήματος.
 
ΕΡ. Υπάρχουν σήμερα αρκετά δημόσια κτίρια που δεν τηρούν τις απαιτούμενες προδιαγραφές προσβασιμότητας;
 
Ακριβώς! δεν θα μιλήσω για κάθε περίπτωση. Θα μιλήσω γενικότερα. Καταρχάς για να δούμε ποια δημόσια κτίρια πληρούν όλες τις προδιαγραφές προσβασιμότητας, θα πρέπει να βγει μεζούρα και να μετρηθούν από μηχανικούς και να καταγραφούν από τους αρμόδιους φορείς. Κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει. Έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα. Εδώ πρέπει να σημειώσω το εξής: Το να φαίνεται σε μία είσοδο κτιρίου μία ράμπα η οποία έχει μία κλίση πάνω από 0,5% όπως προβλέπει η νομοθεσία, για να μπορεί να ολισθήσει πάνω της ένα αναπηρικό αμαξίδιο με τη δύναμη των χεριών ή με τη μηχανοκίνητη υποστήριξη που του δίνει η δυνατότητα που έχει το εκάστοτε αναπηρικό αμαξίδιο, αυτή η ράμπα δεν είναι σωστή. Άρα και εδώ, που εικονικά έχουμε μια ράμπα, εφόσον δεν έχει τη σωστή κλίση, σύμφωνα με τον νόμο, τότε λοιπόν είναι μη προσβάσιμη. Το να μπεις σε ένα κτίριο που δεν διαθέτει κοινόχρηστο χώρο υγιεινής ο οποίος να είναι προσβάσιμος, τότε παραβιάζεται ο νόμος. Αναφέρω δύο παραδείγματα τα οποία είναι πολύ εμφανή. Δεν πάμε στα υπόλοιπα σημεία,, το ύψος των πλήκτρων του ανελκυστήρα, φωνητική αναγγελία, γραφή μπράιγ κτλ.
 
ΕΡ. Προσβασιμότητα και ανάπτυξη. Έχετε ασχοληθεί μ΄ αυτό το ζήτημα. Ποια είναι η προσέγγισή σας;
 
Υπάρχουν έγγραφα από το επιμελητήριο Γυθείου Λακωνίας από το 2000 ακόμη, με ερωτήματα αντίστοιχων φορέων της Ευρώπης, για τη δυνατότητα φιλοξενίας χιλιάδων ανθρώπων με αναπηρία στην Λακωνία. Ο τουρισμός των ατόμων με αναπηρία, των ηλικιωμένων και άλλων ανθρώπων με περιορισμένη κινητικότητα αποτελεί μια ειδική μορφή τουρισμού. Με βάση έναν συντηρητικό υπολογισμό, μιλάμε για το 25% στα 250 εκατομμύρια του πληθυσμού της Ευρώπης, δηλαδή για 60 εκ. ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι, ταξιδεύουν πάντα με ένα συνοδό και πηγαίνουν κάπου για τουλάχιστον 3 βδομάδες, καθώς το να μετακινηθούν, αποτελεί για αυτούς ολόκληρη εκστρατεία. Ο επισκέπτης με κινητική ή άλλη (μόνιμη ή παροδική) αναπηρία, θα έρθει στην Ελλάδα για να απολαύσει το υπέροχο κλίμα, να θαυμάσει το φυσικό κάλλος, τους θησαυρούς της τέχνης και του πολιτισμού μας, την γαστρονομία μας, και στη συνέχεια – εάν του δίνεται η ευκαιρία – θα ενεργήσει ως καταναλωτής προς όφελος των επιχειρήσεων (και εμμέσως των δημοσίων εσόδων).
Συγκεκριμένες κατηγορίες επισκεπτών με κινητικά προβλήματα όχι μόνο λόγω αναπηρίας αλλά και ηλικίας, επιλέγουν με κριτήριο τις παρεχόμενες υπηρεσίες και την προσβασιμότητα τον προορισμό τους. Δεν επιλέγουν πολύβουα υπεραναπτυγμένα τουριστικά σημεία αλλά θα ενισχύσουν και περιοχές με χαμηλή τουριστική δραστηριότητα.
Οι άνθρωποι αυτοί κατά μέσο όρο ξοδεύουν πολύ περισσότερα από τις νεαρές ηλικίες τουριστών, καλύπτοντας και τις θεραπείες που έχουν ανάγκη ακόμη και στις διακοπές τους, και δεν αποζητούν μόνο ήλιο και θάλασσα αλλά μέρη ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.
Και εδώ υπεισέρχεται ο καθοριστικός παράγοντας της προσπελασιμότητας των υποδομών (π.χ., δημόσιοι κοινόχρηστοι χώροι, παραλίες, χώροι εστίασης, κ.α.). Ένας παράγοντας που δεν βελτιώνει μόνο την καθημερινότητα όλων των πολιτών, αλλά μπορεί και να προσδώσει περαιτέρω ώθηση στο εξαιρετικό τουριστικό προϊόν της χώρας. Ιδιαιτέρως για περιοχές με κάλος και πολιτιστικό – αρχαιολογικό ενδιαφέρον αποτελεί μια ευκαιρία προς αξιοποίηση, που μπορεί να στηρίξει περαιτέρω την ήδη εφαρμοζόμενη στρατηγική ανάπτυξης του τουρισμού. Με δεδομένο μάλιστα τον ισχυρό δεσμό της οικογένειας σε αυτά τα άτομα, υπάρχει και πολλαπλασιαστικός παράγοντας καθώς τις περισσότερες φορές όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας σχεδιάζουν τις διακοπές, συνοδεύοντας το μέλος της οικογένειας με περιορισμένη κινητικότητα και όλοι μαζί επιλέγουν τον τόπο διακοπών βάσει της προσβασιμότητας της περιοχής (π.χ., προσβάσιμα δωμάτια και τουαλέτες, ειδικές θέσεις στάθμευσης σε κοντινά σημεία, γειτνίαση με δομή υγείας, προσβάσιμες παραλίες, κ.α.). Δυστυχώς όμως, οι απροσπέλαστες υποδομές στη χώρα μας είναι ο κανόνας, δημιουργώντας ανυπέρβλητα εμπόδια στην αναπτυξιακή προοπτική που προανέφερα.
 
Διαβάστε το σύνολο του άρθρου στο: