Έρευνα στις Η.Π.Α. για τη χρήση πίσω ζώνης ασφαλείας

Όπως προέκυψε από έρευνα στις Η.Π.Α., οι ενήλικες δε φορούν πάντοτε ζώνη στο πίσω κάθισμα των αυτοκινήτων.Όπως προέκυψε από έρευνα στις Η.Π.Α., οι ενήλικες δε φορούν πάντοτε ζώνη στο πίσω κάθισμα των αυτοκινήτων.

Η έρευνα έγινε για λογαριασμό του Insurance Institute for Highway Safety (IIHS) και έδειξε επίσης ότι η χρήση ζώνης στα πίσω καθίσματα είναι σαφώς μειωμένη σε σύγκριση με τη χρήση ζώνης εμπρός. Συγκεκριμένα, ανάμεσα σε 1.172 ενήλικες που ρωτήθηκαν το 2016, το 72% απάντησε πως φορά ζώνη στα πίσω καθίσματα, τη στιγμή που στα εμπρός καθίσματα η χρήση ζώνης φτάνει στο 91%. Ενδιαφέρον έχει η σύγκριση που προκύπτει με τα αντίστοιχα στατιστικά του 2015, όταν η χρήση ζώνης πίσω έφτανε το 75%, ενώ μπροστά ήταν 89%. Δηλαδή, όσοι επιβάτες κάθονται εμπρός έχουν αυξήσει το ποσοστό χρήσης ζώνης, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τα πίσω καθίσματα, έχει μειωθεί. 

Όσον αφορά στην ηλικιακή τους διασπορά, τα άτομα ηλικίας 18-34 ετών φορούν ζώνη πίσω κατά 73%, ενώ οι άνθρωποι ηλικίας 35-54 ετών χρησιμοποιούν τη ζώνη σε ποσοστό 66% και  οι ενήλικες ηλικίας άνω των 55 ετών φορούν ζώνη ασφαλείας στο πίσω κάθισμα, σε ποσοστό 76%. Ακόμη, οι γυναίκες χρησιμοποιούν την πίσω ζώνη περισσότερο από τους άντρες, τη στιγμή που όσοι είχαν τελειώσει κολέγιο ήταν πιο πιθανό να φορούν ζώνη από εκείνους που είχαν ολοκληρώσει εκπαίδευση χαμηλότερης βαθμίδας.Το ενδιαφέρον γεγονός της συγκεκριμένης έρευνας, είναι πως το ερώτημα τίθεται για τα εμπρός ή πίσω καθίσματα ξεχωριστά, καθώς μέχρι πρότινος οι έρευνες γίνονται με βάση τη χρήση ζώνης γενικά και όχι εξειδικευμένα, ανάλογα με το σημείο που κάθεται ο εκάστοτε επιβάτης.

Παράλληλα, 4 στους 5 από όσους ομολόγησαν πως δε φορούν ζώνη ασφαλείας στο πίσω κάθισμα, δήλωσαν πως δεν το πράττουν κατά τη χρήση ταξί ή για μικρές αποστάσεις. Τα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας δείχνουν για ακόμη μια φορά πως το ευρύ κοινό θεωρεί πως η χρήση ζώνης είναι σαφώς πιο απαραίτητη εμπρός από ότι πίσω, άποψη που όπως έχουμε αναφέρει κατ' επανάληψη, είναι λάθος, αφού σε περίπτωση ατυχήματος αυτή η απόφαση δε στοιχίζει μόνο στο ίδιο το άτομο που δε φορά ζώνη, αλλά και στους συνεπιβάτες του.

Παρά το γεγονός ότι έχει αποδειχθεί πως η ζώνη ασφαλείας μπορεί να σώσει ζωές, περισσότεροι από το 50% των ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα στις Η.Π.Α., δεν ήταν δεμένοι. Κατά τη διάρκεια του 2015, έρευνα της National Highway Traffic Safety Administration (NHTSA) έδειξε πως χάρη στη χρήση της ζώνης σώθηκαν 13.941 ζωές, ενώ 2.800 θάνατοι θα είχαν αποφευχθεί, αν τα θύματα φορούσαν ζώνη ασφαλείας. Τέλος, όσον αφορά στους οδηγούς και συνοδηγούς, η χρήση ζώνης μειώνει κατά 60% την πιθανότητα θανατηφόρου τραυματισμού σε ένα pick-up, SUV ή φορτηγάκι και κατά 45% σε ένα αυτοκίνητο. 

Λειτουργία οδήγησης στα smartphones;

Πώς θα σας φαινόταν η ιδέα τα τελευταίας τεχνολογίας κινητά τηλέφωνα, τα γνωστά σε όλους smartphones να ήταν εφοδιασμένα, εκτός από λειτουργία πτήσης και με λειτουργία οδήγησης;

Αυτή είναι η πρόταση ειδικών στον τομέα της οδικής ασφάλειας από την Αγγλία και πιο συγκεκριμένα του Steve Gooding, Διευθυντή του κορυφαίου Βρετανικού Οργανισμού RAC Foundation, που διερευνά οικονομικά, οδικά, περιβαλλοντικά και άλλα θέματα ασφάλειας που σχετίζονται με τους οδηγούς ή τους δρόμους καθαυτούς. Το RAC Foundation εκδίδει ανεξάρτητα ερευνητικά άρθρα, ως αποτέλεσμα της έρευνας που γίνεται στον τομέα της Οδικής Ασφάλειας.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, οι ειδικοί του Οργανισμού κάλεσαν, δια στόματος του Steve Gooding, στην έναρξη μιας συζήτησης αναφορικά με την ενσωμάτωση λειτουργίας αυτοκινήτου (drive-safe mode), στα πρότυπα της λειτουργίας πτήσης, που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια πτήσεων με αεροπλάνο. Όπως υποστηρίζεται από τον Οργανισμό, αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει τους οδηγούς ώστε να μην αποσπάται η προσοχή τους από το δρόμο, καθώς υπολογίζεται πως στην Μεγάλη Βρετανία προκαλούνται περί τα 70 θανατηφόρα ατυχήματα το χρόνο, λόγω απόσπασης της προσοχής των οδηγών, ενώ τα 20 από αυτά υπολογίζεται πως οφείλονται στη χρήση κινητού τηλεφώνου κατά τη διάρκεια της οδήγησης.

Η τεχνολογία των Smartphones είναι ιδιαίτερα βοηθητική, αφού σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη στο δρόμο, είτε για οδηγίες προς έναν προορισμό, ή ακόμη και για να ζητήσουμε βοήθεια σε περίπτωση κάποιας μηχανικής βλάβης. Όμως επειδή πάντοτε τα νομίσματα έχουν δύο όψεις, ο Steve Gooding προσθέτει: "Η τεχνολογία των smartphones και οι τεχνολογίες κινητής τηλεφωνίας είναι σε πολλές περιπτώσεις ένα θεόσταλτο δώρο για τους χρήστες των δρόμων. Παρόλα αυτά, όσο μεγαλύτερη λειτουργικότητα έχουν τα αυτοκίνητα και οι ηλεκτρονικές τους συσκευές, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες απόσπασης της προσοχής, ιδιαίτερα στην περίπτωση που τα smartphones χρησιμοποιούνται σαν πλοηγοί. Μπορεί κάποια στιγμή τα αυτόνομα αυτοκίνητα να μας επιτρέπουν να ασχολούμαστε με το κινητό, το tablet ή τον υπολογιστή μας, όμως μέχρι τότε οι οδηγοί πρέπει να διατηρούν τα μάτια τους στο δρόμο".

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που τίθεται, έγκειται στο ποιος φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη σε μια τέτοια περίπτωση. Ο ίδιος ο οδηγός, ή οι εταιρείες μέσω μείωσης των εστιών απόσπασης προσοχής κατά τη διάρκεια της οδήγησης; Σε αυτό οι απόψεις διίστανται, αφού αρκετοί υποστηρίζουν πως η ευθύνη ανήκει στον οδηγό και όχι στον κατασκευαστή αυτοκινήτων, ενώ άλλοι υποστηρίζουν το αντίθετο. Το δεδομένο πάντως είναι, πως στο Ηνωμένο Βασίλειο η κλήση για τον οδηγό που συλλαμβάνεται να χρησιμοποιεί κινητό τηλέφωνο κατά τη διάρκεια της οδήγησης περιλαμβάνει αφαίρεση 3 πόντων από το δίπλωμα και πρόστιμο 100 λιρών (περί τα 115 ευρώ).

Όσον αφορά στα τεχνολογικά συστήματα εντός του αυτοκινήτου, που μπορεί να αποσπάσουν την προσοχή του οδηγού, δεν υπάρχουν κάποιες διεθνείς οδηγίες προς τους κατασκευαστές αυτοκινήτων ή κινητών τηλεφώνων. Από έρευνα που έγινε και ερωτηματολόγια που συμπλήρωσαν οι κατασκευαστές, διαπιστώθηκε πως η απόσπαση της προσοχής δεν αποτελεί πρωτεύοντα παράγοντα στην φάση σχεδιασμού και πως η κύρια ευθύνη για την αντιμετώπισή της, ανήκει στον οδηγό. Εφόσον δεν προκύψει νομικό πλαίσιο επ' αυτού, λίγοι κατασκευαστές θα μπουν στη διαδικασία να κάνουν κάτι από μόνοι τους, καθώς σύμφωνα με τη μελέτη αυτό θα ανέβαζε το κόστος για εκείνους με συνέπεια, κάτι τέτοιο να μην τους συμφέρει οικονομικά.

Η πρόοδος της τεχνολογίας τον τελευταίο αιώνα έχει, αναγκαστικά, περπατήσει χέρι-χέρι με το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο και το κομμάτι της απόσπασης προσοχής κατά την οδήγηση λόγω των ιδιαίτερα εξελιγμένων κινητών τηλεφώνων, δεν αποτελεί εξαίρεση.

ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ

To Euro NCAP παρουσιάζει τον Οδικό Χάρτη 2025

Ο σημαντικότερος οργανισμός οδικής ασφάλειας στην Ευρώπη, παρουσίασε τον Road Map 2025, με στόχο την ενημέρωση των καταναλωτών για τα νέα, αυτόματα συστήματα ασφαλείας που εισέρχονται με ταχύ ρυθμό στη ζωή μας.

Έχοντας ιδρυθεί το 1997, το Euro NCAP έχει διαδραματίσει σε συνεργασία με τις αυτοκινητοβιομηχανίες, σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας των αυτοκινήτων. Με βάση τα στατιστικά, υπολογίζεται πως χάρη στα crash tests και την αξιολόγηση των αυτοκινήτων σε συστήματα ασφαλείας, έχουν σωθεί περίπου 76.000. Ο Οδικής Χάρτης 2025 εκδόθηκε φέτος, στο πλαίσιο του εορτασμού των 20 χρόνων του Euro NCAP, θέτοντας για πρώτη φορά τις προτεραιότητες αναφορικά με την τεχνολογική επανάσταση που συντελείται στην αυτοκίνηση το τελευταίο διάστημα και αφορά στα αυτοματοποιημένα οχήματα.

Στόχος του οργανισμού, είναι να ενημερώσει επαρκώς τους καταναλωτές για τα νέα τεχνολογικά συστήματα ασφαλείας. Να σημειωθεί, πως το "Road Map 2025" θα εγκαινιαστεί επισήμως από τον Kris Peeters, Αντιπρόεδρο και Υπουργό Εργασίας, Οικονομίας και Κατανάλωσης του Βελγίου, με τη συνεργασία ανθρώπων από την αυτοκινητοβιομηχανία, ειδικών στην οδική ασφάλεια και φορέων χάραξης πολιτικής. Το παραπάνω, δείχνει επαρκώς τη μεγάλη έμφαση που δίνεται στον νευραλγικό τομέα της οδικής ασφάλειας, στο Βέλγιο και την Κεντρική Ευρώπη συνολικά.

Όπως κάνει σαφές, το Euro NCAP θέλει μέσω του "Road Map 2025", να ωθήσει τους κατασκευαστές να δημιουργήσουν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή αυτοκίνητα σε κάθε κατηγορία και χώρα, προστατεύοντας όχι μόνο τους επιβάτες των οχημάτων ανεξαρτήτως ηλικίας, αλλά και τις υπόλοιπες ευπαθείς ομάδες χρηστών των δρόμων, όπως οι μοτοσικλετιστές, οι ποδηλάτες και οι πεζοί. Εκτός από τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα συστήματα ασφαλείας, για πρώτη φορά γίνεται λόγος και για τριτεύοντα συστήματα, ώστε να προκύψει μια ολιστική αντίληψη σχετικά με την ασφάλεια που θα παρέχουν τα αυτοκίνητα.

Συγκεκριμένα, οι τομείς και τα αντίστοιχα συστήματα ασφαλείας χωρίζονται σύμφωνα με τον οργανισμό ως εξής (σε παρένθεση παρατίθεται το έτος προτεινόμενης εφαρμογής):
• Πρωτογενής Ασφάλεια: Παρακολούθηση οδηγού (2020), αυτόματη πηδαλιούχηση έκτακτης ανάγκης (2020, 2022), αυτόματο φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης (2020, 2022), ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ οχημάτων και υποδομών (2024) 
• Δευτερογενής Ασφάλεια: Προστασία σπονδυλικής στήλης/Προσκρούσεων στο πίσω μέρος (2020), ασφάλεια πεζών και δικυκλιστών (2022) 
• Τριτογενής Ασφάλεια: Διάσωση, απεγλωβισμός και ασφάλεια (2020), Ανίχνευση παρουσίας παιδιών (2022)

Ο Πρόεδρος του Euro NCAP, Pierre Castaing, δήλωσε: "Η ασφάλεια των αυτοκινήτων έχει βελτιωθεί πολύ από τότε που ξεκινήσαμε να δοκιμάζουμε αυτοκίνητα, πριν από 20 χρόνια και πλέον, οι καταναλωτές αντιμετωπίζουν τα crash tests σαν ένα σημαντικό κομμάτι σχετικά με τη λήψη της τελικής τους απόφασης. Πολλοί προβλέπουν πως η αυτοκίνηση θα μεταβληθεί κατά τα επόμενα 10 χρόνια, περισσότερο από όσο έχει συμβεί τα τελευταία 100 χρόνια. Σε αυτή τη διαδικασία, ένας από τους κύριους ρόλους του Euro NCAP είναι να παρέχει καθαρή και αμερόληπτη καθοδήγηση σχετικά με τις νέες τεχνολογίες που διαθέτει πολλούς αυτοματισμούς, καθώς επίσης και να βοηθήσει στην αναγνώριση των πλεονεκτημάτων που αυτά προσφέρουν αναφορικά με τη διάσωση περισσότερων ανθρώπινων ζωών."

Ο Michiel van Ratingen, Γενικός Γραμματέας του Euro NCAP, δήλωσε με τη σειρά του: "Τα οφέλη από την αυτοματοποιημένη οδήγηση είναι τεράστια. Αν καταφέρουμε να εξαλείψουμε τα ανθρώπινα λάθη, θα δούμε τις απώλειες στους δρόμους να μειώνονται κατά πολύ. Παρόλα αυτά, υπάρχει σημαντική έλλειψη κατανόησης, δημιουργία υπερβολικών προσδοκιών και σε αρκετές περιπτώσεις ακόμη και καχυποψία, για έναν κόσμο με αυτοκίνητα που θα κινούνται μόνα τους. Ο ρόλος μας είναι να παρέχουμε σαφείς πληροφορίες στους καταναλωτές για το βαθμό αυτοματισμού στα αυτοκίνητα, καθώς και πόσο ασφαλής αυτός θα είναι. Πρόκειται για μια σημαντική πρόσκληση, η οποία όμως είναι βασική ώστε το Euro NCAP να συνεχίσει να πιέζει αυτούς που κατασκευάζουν αυτοκίνητα, αλλά και να παρέχει ουσιαστικές πληροφορίες σε εκείνους που τα αγοράζουν."

ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ

Ηράκλειο Κρήτης, διήμερο Κυκλοφοριακής Αγωγής για Παιδιά και Γονείς.

Ο SOS Τροχαία Εγκλήματα θα συμμετάσχει με δικο του περίπτερο στο διήμερο για την οδική ασφάλεια που διοργανώνει το Radio Family το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου και την Κυριακή 1 Οκτωβρίου στην Πλατεια Ελευθερίας στο Ηράκλειο Κρήτης.

  Κεντρικο θέμα της παρουσιας μας θα ειναι η ανάγκη για ζωνες ηπιας κυκλοφοριας με οριο τα 30km/h και η δημιουργία ασφαλών διαδρομών απο το σπίτι στο σχολείο.

 Η ομάδα μας στο Ηράκλειο θα είναι εκεί για συζήτηση και θα υπάρχουν τα σχετικά φυλλάδια που αφορούν στα παιδιά (και όχι μόνο) με θέμα «η Πόλη είμαστε Εμείς», «Η Ταχύτητα Σκοτώνει» και «Νέοι Ποδηλάτες σε Κίνηση».  Στο περίπτερο μας η εκπαιδευτικός Εύα Στεφανάτου θα πραγματοποιήσει ένα επιδαπέδιο παιγνίδι με θέμα την οδική ασφάλεια για παιδιά τα απογεύματα του Σαββάτου και της Κυριακής.

Το βράδυ του Σαββάτου εκπρόσωποι του συλλόγου μας θα συμμετάσχουν σε συζήτηση για την οδική ασφάλεια στην Κρήτη που οργανώνει το περιοδικό Σπούτνικ στην πλατεία  Δασκαλογιάννη.

Δελτίο Τύπου:  Παιδικό-Οικογενειακό Ραδιόφωνο Family Fm 89.5

4η Εκδήλωση Κυκλοφοριακής Αγωγής στο Ηράκλειο Κρήτης

Το Παιδικό-Οικογενειακό Ραδιόφωνο Family Fm 89.5 διοργανώνει για 4ησυνεχόμενη χρονιά τηη Βραβευμένη εκδήλωση (με χρυσό βραβείο από τα REGIONAL MEDIA AWARDS 2016 ) Κυκλοφοριακής Αγωγής θεσμό για τα παιδιά και για τους γονείς τους στην Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο Κρήτης, το Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου και την Κυριακή 01 Οκτωβρίου 2017 από τις 11:00 έως τις 20:00 (Διάλειμμα 14:30-17:00).

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Ηρακλείου ,της Περιφέρειας Κρήτης και την Υποστήριξη της ΔΗΚΕΗ.

Η καλή οδική συμπεριφορά είναι μια υπόθεση που μας αφορά όλους! Η έναρξη της σχολικής περιόδου είναι και αφετηρία δεκάδων μετακινήσεων για τους γονείς.

Σκοπός της εκδήλωσης είναι τα παιδιά να αποκτήσουν από τώρα κυκλοφοριακή συνείδηση και να είναι παρατηρητές των γονιών τους σε κάθε τους διαδρομή.

Θα υπάρχουν 18 στάσεις υποχρεωτικής θεωρητική εκπαίδευσης και πρακτική εξάσκηση σε ειδικά διαμορφωμένη διαδρομή με μπαταριοκίνητα οχήματα με πραγματικά σήματα.

Στην εκδήλωση συγκεντρώνουμε σχολικά είδη για το Παιδικό Χωριό SOS Κρήτης και βιβλία για τη Βικελαία βιβλιοθήκη.

H εκδήλωση είναι δωρεάν για όλους θα υπάρχουν κεράσματα και πολλές δραστηριότητες από τους Χορηγούς και τους φορείς για τα παιδιά και τους γονείς.

Συμμετέχουν οι Φορείς:

Εργαστήριο υγείας και οδικής ασφάλειας ΤΕΙ Κρήτης, Ελληνική Αστυνομία, Δημοτική Αστυνομία ΕΚΑΒ Ηρακλείου, 3η ΕΜΑΚ, Σαμαρείτες Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, ΔΗΚΕΗ, ΙΟΑΣ (Ινστιτούτο Πάνος Μυλωνάς), Βαγγέλης Αυγουλάς Blog Με Αλλα Μάτια, Εθελοντές ΠΡΟΤΕΚΤΑ Ηρακλείου, ΠΑΣΑΠ, Σύλλογος Αμέα Δικαίωμα στη Ζωή, Σύλλογος SOS ΤΡΟΧΑΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, Σύλλογος Αμέα ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ, Σύλλογος Φίλων και Παιδιών με Μειωμένη Όραση, ΠΣΤ, Ομάδα Δίας.

Έξι νεκροί στην Ελλάδα την “πανευρωπαϊκή Ημέρα χωρίς θανατηφόρο τροχαίο”.

Η 21η Σεπτεμβρίου, είχε οριστεί ως “Πανευρωπαϊκή Ημέρα Χωρίς

Θανατηφόρο Τροχαίο”. Είναι μια απο τις διαφόρου τύπου ανούσιες

“πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης” ή καλύτερα απενοχοποίησης (αν

νιώθουν κάποιες ενοχες για το μακελειο στους δρόμους) που πατρονάρει

η Ευρωπαική Επιτροπή. (ΕΔΩ)

Την ίδια μέρα στις τροχαίες συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν στη

χώρα μας υπήρξαν έξι (τουλάχιστον) νεκροί. Οι περισσότεροι απ αυτούς,

ως συνήθως δεν υπήρξαν για τα μεγάλα ΜΜΕ.

Τις πρώτες πρωινές ώρες Εγνατία Οδο, Ι.Χ.Ε. Αυτοκίνητο,

προσέκρουσε στις προστατευτικές μπάρες με αποτέλεσμα τον θανάσιμο

τραυματισμό δύο ανδρών. (ΕΔΩ)

Το πρωί στην Εθνική Οδό Λευκάδας-Αμφιλοχίας δύο σμηνίτες έχασαν τη ζωη τους.(ΕΔΩ)

Το μεσημέρι στο χωριό Ζυγός της Καβάλας τραγικό θάνατο βρήκε ένας13χρονος επιβάτης μηχανης. (ΕΔΩ)

Το βράδυ στη λεωφόρο Γ. Παπανδρέου της Χαλκίδας έχασε τη ζωή του ένας 21χρονος οδηγός μηχανής. (ΕΔΩ)

Αν αντι να μετράμε τους νεκρούς πέρναμε κανένα μέτρο μάλλον τα πράγματα θαταν καλυτερα.

Πόσοι νεκροί ακόμα θα χρειαστούν για να αποφασίσουμε πως ο στόχος μας πρέπει να είναι κανένας νεκρός στο οδικό δίκτυο, όχι μία αλλά 365 ημέρες το χρόνο.

Τα μικρά, μοναχικά εικονοστάσια.

Εφημερίδα των Συντακτών 18/9/2017

Τα μικρά, μοναχικά εικονοστάσια

Τάσης Παπαϊωάννου, Αρχιτέκτων-καθηγητής Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ

Τα συναντάμε πολύ συχνά καθώς οδηγούμε στους επαρχιακούς δρόμους, αλλά και μέσα στις πόλεις σε απίθανα σημεία. Σκορπισμένα σε όλη την ηπειρωτική και νησιωτική χώρα, αποτελούν το δίχως άλλο αναπόσπαστα στοιχεία της ελληνικής υπαίθρου. Δίπλα στην άσφαλτο, σε στροφές, σε πεζοδρόμια και νησίδες, σε λεωφόρους και δύσβατα δρομάκια.

Στέκουν μέσα σε ομιχλώδεις χειμώνες, βροχές και χιόνια, δίπλα σε ανοιξιάτικα λουλούδια που ευωδιάζουν, σε καλοκαίρια ζεστά και φωτεινά, σε μελαγχολικά φθινόπωρα. Πάντα εκεί, στο ίδιο μέρος, στο ίδιο σημείο.

Μικροσκοπικά πάνω σε μια βάση και άλλα μεγαλύτερα, χτισμένα πάνω σε κοφτερά βράχια, μέσα σε δάση και ξερά τοπία, σε επικίνδυνες χαράδρες και σκιερά φαράγγια. Καμωμένα από κάθε λογής υλικά: μεταλλικά, πέτρινα, ξύλινα, μπετόν, τούβλα… Τα συναντάς σε όλους τους χρωματικούς συνδυασμούς.

Μπλε, πράσινα, κίτρινα, κόκκινα, μαύρα, λευκά. Μικρές έγχρωμες κουκκίδες που στέκουν αντιστικτικά στα χρώματα του τοπίου και άλλες που χάνονται μέσα τους και δύσκολα τα ξεχωρίζεις. Ξεπροβάλλουν δίπλα στο πράσινο των θάμνων ή ανάμεσα σε χρυσοκίτρινα αγριόχορτα, κάποια μοιάζουν να ίπτανται στον αέρα, στο κενό πάνω σε απόκρημνες πλαγιές, ενώ κάποια άλλα έχουν πίσω τους το μπλε φόντο της θάλασσας και φαντάζουν σαν μέσα σε ζωγραφικό πίνακα.

Ορισμένα είναι περίτεχνα και καλαίσθητα, ιδίως τα παλαιότερα, καμωμένα από το χέρι έμπειρου μάστορα, μικρά κομψοτεχνήματα. Χτισμένα με μεράκι, όμορφα και απλά στη μορφή, ξεχωρίζουν στο περιβάλλον τους, με εκείνο το φωτεινό άσπρο που τους προσδίδει ο φρεσκοβαμμένος ασβέστης, ο οποίος πολλές φορές ξεχειλίζει έξω από το μικρό κτίσμα περνώντας πάνω από βράχια, πέτρες, κορμούς δέντρων. Και μόνο ένα πορτάκι βαμμένο μ’ ένα έντονο μπλε ή ένα χοντροκόκκινο ξεχωρίζει στη λευκή επικράτεια, μοιάζοντας με τολμηρή έγχρωμη πινελιά πάνω στον σοβά.

Πολλά ισορροπούν με δυσκολία πάνω σ’ ένα λεπτό στύλο και μοιάζουν σαν να αιωρούνται, να μην εδράζονται στο έδαφος, έτσι που στέκουν στον αέρα. Και ο στύλος σαν άλλος ομφάλιος λώρος να τα συνδέει με το χώμα και τη γη. Αλλα πάλι προκατασκευασμένα, με έντονα χρώματα, μιμούνται κακόγουστα μικρογραφίες μεγάλων ναών. Σαν αυτά που βλέπουμε να στοιβάζονται ολόιδια στη σειρά, σε διάφορα μεγέθη στις μάντρες οικοδομικών υλικών, δίπλα σε λευκούς κύκνους, λιοντάρια και αρχαιοπρεπείς κολόνες.

Αλλα είναι καινούργια και άλλα έχουν σκουριάσει από τα χρόνια που έχουν περάσει. Αυτή την αναπόφευκτη σκουριά που έχει εναποθέσει πάνω τους ο χρόνος και που μας ταξιδεύει πίσω στο παρελθόν, σε συμβάντα περασμένων εποχών, αλλοτινών ανθρώπινων ιστοριών.

Ολα όμως κουβαλούν μια μνήμη. Το τάμα στον άγιο, αλλά και εκείνους που έφυγαν από τη ζωή σε κείνο το σημείο του δρόμου. Τα εικονοστάσια στέκουν μοναχικά, μνημονεύοντας τραγικές στιγμές του παρελθόντος, μάρτυρες τα ίδια της θρησκευτικής πίστης των ανθρώπων, αλλά και τεκμήρια της θνητότητάς τους.

Μικρά κιβωτιόσχημα κουτάκια, μ’ ένα τζαμένιο πορτάκι που κλείνει μέσα τους ένα καντήλι που σιγοκαίει, δίπλα σε λουλούδια, άλλοτε φρεσκοκομμένα κι άλλοτε μαραμένα απ’ τον καιρό. Τα περισσότερα στέκουν εγκαταλελειμμένα χωρίς φροντίδα, δίχως το χέρι που τα στόλιζε την ημέρα εκείνη του χρόνου που μνημονεύουν. Αδεια, έρημα, μοναχικά. Κι όμως η μορφή τους, ο σταυρός στο πάνω μέρος, ο ίδιος ο τόπος στον οποίο έχουν τοποθετηθεί δεν χάνουν ποτέ τον συμβολισμό τους. Την ιερότητά τους. Γιατί αυτό που κυρίως μας υπενθυμίζουν είναι το πεπρωμένο της ανθρώπινης ζωής. Το παρόν που έγινε κιόλας παρελθόν.

Σύμβολα μπηγμένα στο έδαφος, σαν αρχέγονα τοτέμ ενός άλλου χρόνου. Εκφραση ενός θρήνου βωβού που φτερουγίζει μέσα στις χαράδρες και δεν λέει να κοπάσει ποτέ. Μάρτυρες του ανείπωτου πόνου, του ανθρώπινου δράματος και του πένθους. Σιωπηλά εξιστορούν τη μάστιγα των τροχαίων δυστυχημάτων στη χώρα μας, τους ανθρώπους που χάθηκαν.

Τι κι αν είναι μικροσκοπικά ξεχαρβαλωμένα τενεκεδένια κουτάκια, εμείς πάντοτε θα στεκόμαστε εκεί μπροστά τους σοβαροί, αμίλητοι και σκεπτικοί. Σαν μια μικρή αναλαμπή που πρόσκαιρα μας θυμίζει το απειροελάχιστο είναι της ύπαρξής μας. Ισως αυτός είναι και ο λόγος που τα αυθαίρετα κατά τα άλλα εικονοστάσια δεν τα αγγίζει κανείς. Πώς να αντιμετωπίσεις τη χτισμένη έκφραση του ανθρώπινου πόνου όταν χάνεται ένα αγαπημένο πρόσωπο;

Εκεί που κάποιος έφυγε με τραγικό τρόπο από τη ζωή, μνημείο ταπεινό το ίδιο του στοιχειωμένου κύκλου της ζωής και του θανάτου. Κι όμως, στη χώρα μας τίποτε δεν μοιάζει ικανό να αποτρέψει τη θυσία τόσων -κυρίως νέων- ανθρώπων στον βωμό της ασφάλτου. Θα στέκουν βουβά εκεί εσαεί, να μας θυμίζουν ότι δεν κάναμε όσα μπορούσαμε για να αποτρέψουμε τον χαμό. Τραγικά και μακάβρια τεκμήρια του πολιτισμικού μας παρόντος.

«Δεν υπάρχει πολιτισμός χωρίς τάφο, δεν υπάρχει τάφος χωρίς πολιτισμό», μας υπενθυμίζει ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος Ρενέ Ζιράρ (1). Το μικρό εικονοστάσι εκεί στη στροφή του δρόμου ένα είδος «τάφου» άραγε δεν σηματοδοτεί; Ενα ανθρώπινο δράμα αφηγείται και την ίδια στιγμή σαν αμυδρή αχτίδα αχνοφέγγει τα διάσπαρτα θραύσματα του τραυματικού πολιτισμού μας.

1. Ρενέ Ζιράρ, «Κεκρυμμένα από καταβολής», μτφρ. Κων. Γκότσης, εκδ. Γ. Α. Κουρής, Αθήνα, 1994

Φόνος και εγκατάλειψη: οικογενειακή υπόθεση, αλλά όχι και … «αμέλεια».

Ένας «μαχητής των δρόμων» κατέρρευσε στο δικαστήριο, όταν φυλακίστηκε επειδή προκάλεσε το θάνατο του ξαδέλφου του και ενός άλλου άνδρα.

Ο Shane Kinney θα εκτίσει τεσσεράμισι χρόνια φυλάκισης και στη συνέχεια για άλλα τεσσεράμισι χρόνια θα είναι εκτός φυλακής αλλά υπό επιτήρηση   γι  αυτό που ένας δικαστής χαρακτήρισε ως «ένα τρομερό δυστύχημα σε μια σχεδόν μετωπική σύγκρουση» που είχε σαν αποτέλεσμα ένα τοπίο «καταστροφής και σφαγής».

Shane Kinney

Ο Kinney (23 ετών), από το  Armoy της Βόρειας Ιρλανδίας, κάθισε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 στο εδώλιο στο δικαστήριο του Antrim. Είχε αποδεχτεί την ενοχή του για δύο κατηγορίες, την πρόκληση θανάτου από επικίνδυνη οδήγηση και την πρόκληση σοβαρού τραυματισμού δύο γυναικων επιβατών.

Στο εδώλιο δίπλα στον Kinney καθησαν και οι γονείς του Sharon και Kevin Kinney, οι οποίοι παραδέχθηκαν ότι προσπάθησαν να καλύψουν το ρόλο του γιου τους στη σύγκρουση που εγινε τον Απρίλιο του 2015.

Ο πατέρας Kevin Kinney (52 ετών) φυλακίστηκε για έξι μήνες, ενώ τους επομενους έξι  μήνες η αποφυλάκιση του να τελει υπο επιτηρηση, για παραπλάνηση της δικαιοσύνης. Είχε παραδεχτεί ότι προμηθευτηκε ανταλλακτικα και αντικατέστησε ο ιδιος τμηματα του κατεστραμμένου Volkswagen Golf του γιου του.

Η μητέρα Sharon (50 ετών) καταδικάστηκε σε φυλάκιση εννέα μηνών, με διετή αναστολή αφου είχε προηγουμένως αποδεκτεί την ενοχή της στο ότι βοήθησε τον σύζυγό της να απομακρύνει το αυτοκίνητο του γιου της από τον τόπο της συγκρουσης.

«Ανάρμοστη  και επαίσχυντη συμπεριφορά» χαρακτήρισε τις πράξεις του ζευγαριού  ο δικαστής Desmond Marrinan.

Kevin & Sharon Kinney

Η σύγκρουση τριών οχημάτων συνέβη στα περίχωρα της πόλης Ballycastle στις πρώτες πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου 2015. Αρχικά θεωρήθηκε ότι συμμετείχαν δύο αυτοκίνητα μια και ο Kinney εγκατέλειψε το σημείο αλλα σύντομα η αστυνομία σχημάτισε την πεποίθηση ότι εμπλέκονταν και τρίτο αυτοκίνητο, ένα μπλε Golf. Δυο μερες μετά ο Kinney ειχε ανακριθει αλλα δεν βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του σημαδια από τρακάρισμα…Συντομα όμως αποκαλύφθηκε η αλήθεια.

Από την σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους ο 26χρονος Robin Wilson ξαδέλφος του Kinney, με τον οποίο έκαναν κόντρες, και ένας δεύτερος νεος άνδρας, ο 19χρονος Johnny Black, που οδηγούσε προς την παραθαλάσσια πόλη το αυτοκίνητό του μάρκας Peugeot.

Συνολικά επτά επιβάτες τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων η Clodagh Arbuckle και η  Denise Dunlop.

Κατά την ακροαματική διαδικασία, ο δικαστής Marrinan είπε ότι οι Kinney και Wilson συναγωνίζονταν κανοντας κόντρες  για περίπου 0,86 μίλια σε αυτό που χαρακτήρισε ως «υψηλής επικινδυνότητας δραστηριότητα» όταν το VolkswagenBora του Robin Wilson συγκρούστηκε με το πίσω μέρος του Volkswagen Golfτου Shane Kinney».

Στη συνέχεια το Bora βγήκε στο αντίθετο ρεύμα του δρόμου, συγκρουόμενο σχεδόν μετωπικα με το αυτοκίνητο του Johnny Black, ο οποίος ερχόταν κανονικα απο την αντίθετη κατεύθυνση.

Ο δικαστής είπε ότι οι φωτογραφίες των συνεπειών της σύγκρουσης προκαλούσαν “πραγματική παγωμάρα”

«Δείχνουν μια σκηνή απόλυτης καταστροφής, ενός σφαγείου. Και τα δύο αυτά αυτοκίνητα, το VW Bora και το Peugeot που οδηγούσε ο Johnny Black, μετατράπηκαν σε συντρίμμια«, δήλωσε. «Είναι από τυφλή τύχη ότι δεν υπήρξαν σοβαρότερα τραυματίες από αυτό το σενάριο εφιάλτη».

Απευθυνόμενος στον Shane Kinney είπε: «Έχετε μια ουσιαστική ευθύνη για την πρόκληση αυτού του ατυχήματος καθώς συμμετείχατε σε υψηλου κινδύνου κόντρες. Ο Johnny Black ήταν εντελώς αθώος και δεν είχε την παραμικρή ευθύνη για αυτο που συνέβη. Αν δεν κάνατε κόντρες, δεν θα υπήρχε αυτό το δυστύχημα.»

Ο δικαστής κος Marrinan δήλωσε ότι είχε διαβάσει μια δήλωση της Maureenν Black μητέρας του θύματος για τις επιπτώσεις του συμβάντος την οποία χαρακτήρισε «σπαρακτική» η οποία έδειχνε την οδύνη της οικογένειάς της.

Ο δικαστής δήλωσε ότι ήταν σαφές ότι ο Johnny Black ήταν «ένας εξαιρετικός νέος που ήταν αφοσιωμένος στους γονείς του, την αδερφή του και το κορίτσι του».

Πρόσθεσε: «Η καταστροφή και το βαθύ πένθος στο οποίο βυθίστηκε η οικογένεια είναι εμφανή από τη δήλωση. Όσοι απο μας έχουμε την τύχη να μην έχουμε υποστεί μια τέτοια απώλεια είναι δύσκολο να συναισθανθούμε την καταστροφή και την απώλεια  που έχουν βιώσει».

«Αυτή η αίσθηση της απώλειας, αυτή η αίσθηση της καταστροφής, δεν μπορεί να μαλακώσει απο οποιαδήποτε ποινή επιβληθεί από αυτό το δικαστήριο στον κατηγορούμενο. Δεν υπήρχε κανένας λόγος και καμιά ανάγκη να πεθάνουν συτοί οι άνθρωποι και να τραυματιστουν οι υπόλοιποι.”

Ο δικαστής δήλωσε ότι η Clodagh Arbuckle  (επιβάτης  στο αυτοκίνητο του Johnny Black) υπέστη πολλαπλά κατάγματα, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, πνευμοθώρακα, ρήξη ήπατος και ρήξη σπληνός, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να υποβληθεί σε θεραπεία στο νοσοκομείο για αρκετούς μήνες.

Παρόλο που είχε κάνει μια «αξιοσημείωτη ανάκαμψη», ο δικαστής δήλωσε ότι η ζωή της σημαδεύτηκε για πάντα, καθώς έπρεπε να βάλει στην άκρη τα σχέδια για να πάει στο πανεπιστήμιο αφου το δυστύχημα είχε «βαθιά επίδραση στη ζωή της».

Η Denise Dunlop υπέστη επίσης πολλαπλά κατάγματα στο σώμα και το πρόσωπό και παραμένει «βαθιά επηρεασμένη» από την τρομακτικη σύγκρουση  με «συνέπειες που αλλάζουν τη ζωή της».

Στις δηλώσεις για τις επιπτώσεις της σύγκρουσης στα θύματα, η οικογένεια του Robin Wilson περιέγραψε τη ζωή της σήμερα ως «εφιάλτη».

Ο δικαστής είπε στον Shane Kinney, ο οποίος έκλαιγε, ότι οι επιβαρυντικοί παράγοντες ήταν ότι συμμετείχε στις κόντρες με τον Wilson και ότι υπήρξαν περισσότεροι από ένας θάνατοι και τραυματισμοί.

Ένας άλλος επιβαρυντικός παράγοντας ήταν ότι ο Kinney εγκατέλειψε τον τόπο της σύγκρουσης  έκρυψε το αυτοκίνητό του, συνέστησε σε άλλο πρόσωπο να μην πάει στην αστυνομία και έλεγε ψέματα στην αστυνομία. Η γεμάτη αίθουσα συνεδριάσεων άκουσε ότι ο Kinney είχε ισχυριστεί αργότερα ότι είχε πιει τρία μπουκάλια blue WKD (μπλε βότκα), αλλά η αστυνομία φυσικά δεν στάθηκε δυνατον να του κάνει αλκοτεστ αμέσως μετά τη σύγκρουση.

Ο δικαστής δήλωσε ότι δεν δέχθηκε την εξήγηση του Kinney ότι «πανικοβλήθηκε» μετά τη σύγκρουση, λέγοντας ότι «ήταν αποφασισμένος να ξεφύγει και το έκανε. Αυτό σήμαινε ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν θα μπορούσε να ελεγχθεί».

Ο κ. Marrinan αποδέχτηκε ότι ο Shane Kinney, που έκλαιγε στο δικαστήριο, ένιωθε τώρα «πραγματικές τύψεις».

Πρόσθεσε: «Η αιτιολογιμένη από τις πράξεις του ποινή που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι αυτή των εννέα χρόνων, με τεσσερα και μισό χρόνια να εκτιθούν στην φυλακή και άλλα τέσσερα και μισό χρόνια να είναι ελεύθερος υπο επιτήρηση.»

Όσον αφορά τους γονείς του, ο δικαστής δήλωσε ότι ήταν «και οι δύο έτοιμοι να προστατεύσουν το γιο τους με κάθε κόστος, αντί να ανησυχήσουν για τους νεκρούς ή τους τραυματίες«.

Πρόσθεσε:  «Αν είχατε  επιτύχει το στόχο σας, το αδίκημά του θα είχε καλυφθεί και δεν θα έπρεπε ποτέ να δώσει λόγο  για τα εγκλήματά του».

«Σε κάθε περίπτωση, αυτή ήταν αισχρή και ντροπιαστική συμπεριφορά.»

ΠΗΓΕΣ:  INDEPENTEND.IE        BBC     Belfast Telegraph