ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ....
14 Δεκ 2010
tromaktiko: Παγκόσμια Μέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων
tromaktiko: Παγκόσμια Μέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων: "Παγκόσμια Μέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων η σημερινή και η Ελλάδα μετρά κατά μέσο ετησίως 2.000 χιλιάδες θανάτους, 4.000 βαριά και..."
ΜΗΝ ΤΡΕΧΕΙΣ
Όταν ο πατέρας μου έχει να μού ανακοινώσει μία δυσάρεστη είδηση αλλάζει ο τόνος της φωνής του. Είναι κάπως επιφυλακτικός και περισσότερο τρυφερός από ό,τι συνήθως
Τότε, μου κόβονται τα πόδια γιατί καταλαβαίνω ότι πρόκειται να ακούσω κάτι πολύ πολύ άσχημο.
Έτσι έγινε και πέρσι όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μου είπε πως δύο παιδιά με τα οποία είχα μεγαλώσει στην ίδια πολυκατοικία, δεν ήταν πια μαζί μας...Ήταν μαζί σε ένα αυτοκίνητο με δύο φίλους τους και άφησαν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο, όχι πολύ μακριά από το σπίτι τους.
Μετά τα δάκρυα ήρθε η αγανάκτηση, η απορία, η θλίψη αλλά και αγωνία για το πόσες φορές θα ακούσω αυτή την επιφυλακτική φωνή του πατέρα μου ή κάποιου δικού μου που θα μου ανακοινώνει έτσι ψυχρά και από το τηλέφωνο πως κάποιος δεν είναι πια μαζί μας.
Δεν έχω μεγαλύτερο ταμπού από το θάνατο. Ο θάνατος με παγώνει, με ακυρώνει, με κάνει να παρανοώ πως επειδή ένας άνθρωπος έφυγε θα φύγουν όλοι. "Μα αυτή είναι η πραγματικότητα. Ό,τι και να κάνεις κάποια στιγμή όλοι θα φύγουμε, αλλά η ζωή συνεχίζεται". Έτσι μου λέει ο πατέρας μου κάθε φορά που βλέπει πως αντιδρώ στο θάνατο.
Tα 4 αυτά παιδιά που χάθηκαν σε τροχαίο στην τρυφερή ηλικία των 20 ετών με έκαναν να αναρωτιέμαι αν τελικά μπορούμε να κάνουμε κάτι κι εμείς, εμείς που "μένουμε πίσω" να ζούμε με το κενό που άφησαν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι...
Κάθε χρόνο, 1.300.000 στον κόσμο, πάνω από 2.000 στην Ελλάδα, 6 άνθρωποι κάθε μέρα χάνουν την ζωή τους στην άσφαλτο. Άδικα, βίαια, τραγικά, όπως μαρτυρά και η "πρωτοβουλία να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα" που τίμησε χτες την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων.
Εμείς, τι μπορούμε να κάνουμε;Άραγε, παίρνουμε πάντα τα απαραίτητα μέτρα; Οδηγούμε πάντα νηφάλιοι; Φοράμε ΠΑΝΤΑ ζώνη και κράνος; Για ΟΛΕΣ τις αποστάσεις; Τηρούμε τον ΚΟΚ; Σεβόμαστε αρκετά τη ζωή μας και τη ζωή των συνεπιβατών μας;
Το κράτος, άραγε, κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τους πολίτες;Έχει κοιτάξει ποτέ κανείς στη Μεσογείων, για παράδειγμα, πως τα φανάρια κρύβονται από τους φουντωμένους θάμνους και τις παράνομες ταμπέλες; Έχει φροντίσει ποτέ κανείς για την σωστή οδηγική παιδεία; Η Τροχαία δεν θα έπρεπε να νοιάζεται μόνο για τα ραντάρ και τα αλκοτέστ. Οι δρόμοι δεν θα έπρεπε να είναι γεμάτοι κακοτεχνίες. Οι νόμοι θα έπρεπε να είναι πιο αυστηροί. Και να τηρούνται.
Σήμερα το βράδι, γίνεται μία συναυλία στη μνήμη των παιδιών του Χολαργού που χάθηκαν σε τροχαία ατυχήματα, και θα μιλήσει ο Ιαβέρης για την Ασφαλή Οδήγηση ενώ μετά θα εμφανιστούν πολλοί καλλιτέχνες όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Μπάμπης Στόκας.
Ενώ έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που τόσο άδικα, βίαια και τραγικά χάθηκαν αυτά τα παιδιά, και παρότι τους "ρίχνω" μία δεκαετία σε χρόνια και άρα θα έπρεπε σε ωριμότητα και ψυχραμία, δεν ξέρω αν έχω το στομάχι και την αντοχή να παραβρεθώ σε ένα τέτοιο γεγονός....
Όμως από πέρσι που έλαβα αυτό το τηλεφώνημα από τον πατέρα μου έχω δώσει όρκο πως κάθε μέρα θα είμαι όλο και πιο προσεκτική στο δρόμο, θα είμαι πάντα νηφάλια στις κινήσεις μου, θα δίνω προτεραιότητα σε αυτούς που βιάζονται πιο πολύ από μένα, σε αυτούς που έχουν προφανώς άγνοια φόβου, και φυσικά θα δίνω προτεραιότητα στη ζωή μου, και στη ζωή των ανθρώπων που αγαπώ. Και θα εύχομαι κάθε μέρα να αργήσει πολύ το επόμενο τηλεφώνημα που θα μου μαυρίσει τηνψυχή.
Την επόμενη φορά που θα δεις τον φίλο σου να οδηγεί ενώ έχει πιεί, να μιλά στο κινητό και να μην κοιτά μπροστά του, να έχει το παιδάκι του να χοροπηδά στο πίσω κάθισμα και όχι δεμένο στο ειδικό καρεκλάκι με ασφάλεια...βάλτου μία φωνή, θύμισέ του πως η ζωή είναι πολύτιμη.
Έτσι έγινε και πέρσι όταν χτύπησε το τηλέφωνο και μου είπε πως δύο παιδιά με τα οποία είχα μεγαλώσει στην ίδια πολυκατοικία, δεν ήταν πια μαζί μας...Ήταν μαζί σε ένα αυτοκίνητο με δύο φίλους τους και άφησαν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο, όχι πολύ μακριά από το σπίτι τους.
Μετά τα δάκρυα ήρθε η αγανάκτηση, η απορία, η θλίψη αλλά και αγωνία για το πόσες φορές θα ακούσω αυτή την επιφυλακτική φωνή του πατέρα μου ή κάποιου δικού μου που θα μου ανακοινώνει έτσι ψυχρά και από το τηλέφωνο πως κάποιος δεν είναι πια μαζί μας.
Δεν έχω μεγαλύτερο ταμπού από το θάνατο. Ο θάνατος με παγώνει, με ακυρώνει, με κάνει να παρανοώ πως επειδή ένας άνθρωπος έφυγε θα φύγουν όλοι. "Μα αυτή είναι η πραγματικότητα. Ό,τι και να κάνεις κάποια στιγμή όλοι θα φύγουμε, αλλά η ζωή συνεχίζεται". Έτσι μου λέει ο πατέρας μου κάθε φορά που βλέπει πως αντιδρώ στο θάνατο.
Tα 4 αυτά παιδιά που χάθηκαν σε τροχαίο στην τρυφερή ηλικία των 20 ετών με έκαναν να αναρωτιέμαι αν τελικά μπορούμε να κάνουμε κάτι κι εμείς, εμείς που "μένουμε πίσω" να ζούμε με το κενό που άφησαν οι αγαπημένοι μας άνθρωποι...
Κάθε χρόνο, 1.300.000 στον κόσμο, πάνω από 2.000 στην Ελλάδα, 6 άνθρωποι κάθε μέρα χάνουν την ζωή τους στην άσφαλτο. Άδικα, βίαια, τραγικά, όπως μαρτυρά και η "πρωτοβουλία να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα" που τίμησε χτες την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων.
Εμείς, τι μπορούμε να κάνουμε;Άραγε, παίρνουμε πάντα τα απαραίτητα μέτρα; Οδηγούμε πάντα νηφάλιοι; Φοράμε ΠΑΝΤΑ ζώνη και κράνος; Για ΟΛΕΣ τις αποστάσεις; Τηρούμε τον ΚΟΚ; Σεβόμαστε αρκετά τη ζωή μας και τη ζωή των συνεπιβατών μας;
Το κράτος, άραγε, κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τους πολίτες;Έχει κοιτάξει ποτέ κανείς στη Μεσογείων, για παράδειγμα, πως τα φανάρια κρύβονται από τους φουντωμένους θάμνους και τις παράνομες ταμπέλες; Έχει φροντίσει ποτέ κανείς για την σωστή οδηγική παιδεία; Η Τροχαία δεν θα έπρεπε να νοιάζεται μόνο για τα ραντάρ και τα αλκοτέστ. Οι δρόμοι δεν θα έπρεπε να είναι γεμάτοι κακοτεχνίες. Οι νόμοι θα έπρεπε να είναι πιο αυστηροί. Και να τηρούνται.
Σήμερα το βράδι, γίνεται μία συναυλία στη μνήμη των παιδιών του Χολαργού που χάθηκαν σε τροχαία ατυχήματα, και θα μιλήσει ο Ιαβέρης για την Ασφαλή Οδήγηση ενώ μετά θα εμφανιστούν πολλοί καλλιτέχνες όπως ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο Μπάμπης Στόκας.
Ενώ έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που τόσο άδικα, βίαια και τραγικά χάθηκαν αυτά τα παιδιά, και παρότι τους "ρίχνω" μία δεκαετία σε χρόνια και άρα θα έπρεπε σε ωριμότητα και ψυχραμία, δεν ξέρω αν έχω το στομάχι και την αντοχή να παραβρεθώ σε ένα τέτοιο γεγονός....
Όμως από πέρσι που έλαβα αυτό το τηλεφώνημα από τον πατέρα μου έχω δώσει όρκο πως κάθε μέρα θα είμαι όλο και πιο προσεκτική στο δρόμο, θα είμαι πάντα νηφάλια στις κινήσεις μου, θα δίνω προτεραιότητα σε αυτούς που βιάζονται πιο πολύ από μένα, σε αυτούς που έχουν προφανώς άγνοια φόβου, και φυσικά θα δίνω προτεραιότητα στη ζωή μου, και στη ζωή των ανθρώπων που αγαπώ. Και θα εύχομαι κάθε μέρα να αργήσει πολύ το επόμενο τηλεφώνημα που θα μου μαυρίσει τηνψυχή.
Την επόμενη φορά που θα δεις τον φίλο σου να οδηγεί ενώ έχει πιεί, να μιλά στο κινητό και να μην κοιτά μπροστά του, να έχει το παιδάκι του να χοροπηδά στο πίσω κάθισμα και όχι δεμένο στο ειδικό καρεκλάκι με ασφάλεια...βάλτου μία φωνή, θύμισέ του πως η ζωή είναι πολύτιμη.
Πηγή: myself
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Μήνυμα Μπαν Κι-Μουν, Γενικού Γραμματέα ΟΗΕ
Στη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων, θρηνούμε τους περίπου 1,3 εκατομμύρια συνανθρώπους μας που χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους στους δρόμους και τις λεωφόρους και ανανεώνουμε την αποφασιστικότητά μας για να σταματήσουμε αυτούς τους θανάτους.
Πολλές τραγωδίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εφαρμόζοντας μια σειρά αξιόπιστων και απλών μέτρων που θα ωφελήσουν όχι μόνο τα άτομα και την οικογένεια τους, αλλά και το σύνολο της κοινωνίας.
Ο κόσμος αναγνωρίζει όλο και περισσότερο το πρόβλημα που δημιουργούν τα τροχαία ατυχήματα στη δημόσια υγεία . Το γεγονός αυτό έχει ωθήσει τις κυβερνήσεις και τους εταίρους τους να επιταχύνουν τη δράση τους.
Φέτος, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε την πρώτη «Δεκαετία Δράσης για την Οδική Ασφάλεια» δίνοντας έτσι την ευκαιρία για δράση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Καλώ τα κράτη μέλη, τις διεθνείς οργανώσεις, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τις επιχειρήσεις και την τοπική αυτοδιοίκηση να φροντίσουν ώστε η Δεκαετία θα οδηγήσει σε ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης. Για τον σκοπό αυτό, οι κυβερνήσεις πρέπει να ανακοινώσουν τα εθνικά τους σχέδια για τη Δεκαετία, μόλις αυτή αρχίσει την 11η Μαΐου 2011.
Η Συνεργασία των Ηνωμένων Εθνών για την Οδική Ασφάλεια θα ανακοινώσει σύντομα το παγκόσμιο σχέδιο της για τη Δεκαετία, με το οποίο θα ζητά τη λήψη μέτρων για την κατασκευή ασφαλέστερων δρόμων και οχημάτων, τη βελτίωση της οδικής συμπεριφοράς οδηγών και πεζών και την ενίσχυση των υπηρεσιών επειγόντων περιστατικών.
Από την πλευρά μου, έχω εκδώσει οδηγία προς όλο το προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών για την τήρηση των κανόνων οδικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ζώνης ασφαλείας, της τήρησης των ορίων ταχύτητας και της αποφυγής χρήσης κινητού τηλεφώνου ή άλλων συσκευών που αποσπούν την προσοχή των οδηγών.
Εάν όλοι εφαρμόσουμε αυτά τα απλά μέτρα, θα μπορέσουμε να δώσουμε ουσιαστικό νόημα στην τήρησή τους, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο:
με δράσεις που θα σώζουν τη ζωή των συνανθρώπων μας.
Decade of Action for Road Safety 2011-2020
Πολλές τραγωδίες θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εφαρμόζοντας μια σειρά αξιόπιστων και απλών μέτρων που θα ωφελήσουν όχι μόνο τα άτομα και την οικογένεια τους, αλλά και το σύνολο της κοινωνίας.
Ο κόσμος αναγνωρίζει όλο και περισσότερο το πρόβλημα που δημιουργούν τα τροχαία ατυχήματα στη δημόσια υγεία . Το γεγονός αυτό έχει ωθήσει τις κυβερνήσεις και τους εταίρους τους να επιταχύνουν τη δράση τους.
Φέτος, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε την πρώτη «Δεκαετία Δράσης για την Οδική Ασφάλεια» δίνοντας έτσι την ευκαιρία για δράση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Καλώ τα κράτη μέλη, τις διεθνείς οργανώσεις, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τις επιχειρήσεις και την τοπική αυτοδιοίκηση να φροντίσουν ώστε η Δεκαετία θα οδηγήσει σε ουσιαστική βελτίωση της κατάστασης. Για τον σκοπό αυτό, οι κυβερνήσεις πρέπει να ανακοινώσουν τα εθνικά τους σχέδια για τη Δεκαετία, μόλις αυτή αρχίσει την 11η Μαΐου 2011.
Η Συνεργασία των Ηνωμένων Εθνών για την Οδική Ασφάλεια θα ανακοινώσει σύντομα το παγκόσμιο σχέδιο της για τη Δεκαετία, με το οποίο θα ζητά τη λήψη μέτρων για την κατασκευή ασφαλέστερων δρόμων και οχημάτων, τη βελτίωση της οδικής συμπεριφοράς οδηγών και πεζών και την ενίσχυση των υπηρεσιών επειγόντων περιστατικών.
Από την πλευρά μου, έχω εκδώσει οδηγία προς όλο το προσωπικό των Ηνωμένων Εθνών για την τήρηση των κανόνων οδικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ζώνης ασφαλείας, της τήρησης των ορίων ταχύτητας και της αποφυγής χρήσης κινητού τηλεφώνου ή άλλων συσκευών που αποσπούν την προσοχή των οδηγών.
Εάν όλοι εφαρμόσουμε αυτά τα απλά μέτρα, θα μπορέσουμε να δώσουμε ουσιαστικό νόημα στην τήρησή τους, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων με τον καλύτερο δυνατό τρόπο:
με δράσεις που θα σώζουν τη ζωή των συνανθρώπων μας.
Decade of Action for Road Safety 2011-2020
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΡΤ: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Με επιμνημόσυνη δέηση και θεατρικό δρώμενο η Εταιρεία Υποστήριξης Θυμάτων Τροχαίων ατυχημάτων (ΕΥΘΥΤΑ) Ρόδου θα τιμήσει την Κυριακή στις 11 και μισή το πρωί την παγκόσμια ημέρα μνήμης των θυμάτων των τροχαίων ατυχημάτων. Την ίδια ώρα με επιστολή της η ΕΥΘΥΤΑ προς τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου ζητά την συμπαράστασή του με ένα μήνυμα για την ημέρα αυτή.
Πηγή: news. ert.gr
Πηγή: news. ert.gr
7 Δεκ 2010
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
http://www.youtube.com/watch?v=uAhVhYSw8V0
Η πρόεδρος ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ: Ελένη Καρύδη
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κος Ζωϊδης Νικόλαος
Ο Νομάρχης Δωδεκανήσου- Περειφεριάρχης Νοτίου Αιγαίου κος Μαχαιρίδης Γιάννης
Μητέρα Θύματος τροχαίου Δυστυχήματος
Η πρόεδρος ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ: Ελένη Καρύδη
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κος Ζωϊδης Νικόλαος
Ο Νομάρχης Δωδεκανήσου- Περειφεριάρχης Νοτίου Αιγαίου κος Μαχαιρίδης Γιάννης
Μητέρα Θύματος τροχαίου Δυστυχήματος
TA TΡOXAIA ΔEN EINAI..ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ
Σε περιοχή της Νοτίου Ιταλίας
Οδηγός υπό την επήρεια ναρκωτικών παρέσυρε και σκότωσε οκτώ ποδηλάτες Ρώμη - Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010 / από το Βήμα
Συγκεκριμένα, το πρωί της Κυριακής στην περιοχή Μαρινέλα Σαντα Εφέμια της Νοτίου Ιταλίας, ομάδα ποδηλατών πραγματοποιούσε βόλτα στους δρόμους της πόλης, όταν ένας ασυνείδητος οδηγός, υπό την επήρεια ναρκωτικών προκάλεσε το φοβερό δυστύχημα.Σε μία προσπάθεια να προσπεράσει την ομάδα των ποδηλατών, ο οδηγός του αυτοκινήτου ανέπτυξε υπερβολική ταχύτητα, με αποτέλεσμα να τους παρασύρει. Επτά από αυτούς σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ ο όγδοος άφησε την τελευταία του πνοή κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Άλλοι τέσσερις ποδηλάτες νοσηλεύονται σε κρίσιμη κατάσταση.
http://www.youtube.com/watch?v=eSGUNqa4nTA&feature=player_embedded
6 Δεκ 2010
ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΕΠΠΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε περιέχει ρυθμίσεις οι οποίες αναβαθμίζουν, κάνοντας πιο αποτελεσματικές, κρατικές υπηρεσίες.
Ρυθμίσεις οι οποίες δημιουργούν νέα δεδομένα από την άποψη της επιχειρηματικότητας στην αγορά των μεταφορών υπό την ευρεία έννοια.
Ρυθμίσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν εκκρεμή επί σειρά ετών θέματα, ρυθμίσεις που κάνουν καλύτερη τη λειτουργία σε πολλές πτυχές της δημόσιας ζωής, της καθημερινότητας του πολίτη.
Ο τίτλος του νομοσχεδίου ασφαλώς αναφέρεται κατά κυρίαρχο τρόπο στην πολιτική για την οδική ασφάλεια.
Υπάρχουν ρυθμίσεις σε αυτό το νομοσχέδιο των οποίων η αναφορά δεν εξοικονομήθηκε στον τίτλο του νομοσχεδίου. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι λιγότερο σημαντικές.
Άλλωστε λέω πάντα ότι κάθε ρύθμιση είναι η πιο σημαντική για το θέμα στο οποίο αναφέρεται, είναι η πιο σημαντική για τους πολίτες τους οποίους αφορά αυτή η ρύθμιση. Υπάρχουν προηγούμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή για την απελευθέρωση των Οδικών Εμπορευματικών Μεταφορών με αναδιάρθρωση του ελληνικού σιδηροδρόμου. Εν όψει άλλων πρωτοβουλιών τις οποίες σχεδιάζουμε και ωριμάζουμε, όπως αυτή για την αναδιάρθρωση των Υπηρεσιών της Πολιτικής Αεροπορίας και την ανάπτυξη των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας ή την ανασυγκρότηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας ή την αναμόρφωση του συστήματος παραγωγής δημοσίων έργων και μελετών, οι οποίες ακολουθούν, είμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε μια νομοθετική πρωτοβουλία που έχει την αυτοτέλειά της και την προφανή αξία της.
Χαίρομαι γιατί οι συνάδελφοι αναφέρθηκαν με έναν τρόπο έγκυρο, αναλυτικό θα έλεγα, στα θέματα οδικής ασφάλειας. Είναι πολιτική προτεραιότητας για τη χώρα. Έχουμε την τέταρτη χειρότερη επίδοση μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27.Η αλήθεια είναι πως είχαμε πετύχει να βελτιώσουμε την επίδοσή μας στον τομέα αυτόν την περίοδο 2000-2004, εφαρμόζοντας, όπως είπε ο μόλις κατελθών του Βήματος συνάδελφος, μια ειδική πολιτική. Πράγματι από τους 2.100 νεκρούς τροχαίων ατυχημάτων, φτάσαμε στους 1.500.
Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, είμαστε πάλι σε αυτό το ύψος νεκρών που χάνονται στα ατυχήματα χωρίς να υπολογίζονται οι νεκροί που καταλήγουν μέρες μετά στα νοσοκομεία, στο σπίτι τους ή αλλού. Μιλάμε για τους νεκρούς που προκύπτουν την ώρα που γίνεται το δυστύχημα.
Ευελπιστούμε ότι με τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει η επίδοσή μας θα βελτιώνεται.
Ήδη το 2010 έχουμε περίπου 200 νεκρούς λιγότερους σε σχέση με το 2009. Αυτό ασφαλώς δεν μας χαροποιεί.
Ασφαλώς δεν μας ικανοποιεί το γεγονός ότι είναι τόσοι πολλοί οι νεκροί. Αυτό κάτι δείχνει, όμως, ότι η πολιτική για την οδική ασφάλεια είναι ψηλά στην ατζέντα της Κυβέρνησης.Μας απασχόλησε σε ένα από τα πρώτα Υπουργικά Συμβούλια, στις 22 Δεκεμβρίου 2009. Αναπτύξαμε ένα πλαίσιο πολιτικής 22 σημείων και σε αυτό το πλαίσιο κινηθήκαμε, παίρνοντας αντίστοιχες πρωτοβουλίες μεγαλύτερης ή μικρότερης εμβέλειας.
Πρώτα από όλα είναι η πρωτοβουλία για την αφαίρεση των παράνομων πινακίδων.
Απέδωσε, χειροκροτήθηκε, επαινέθηκε και υποστηρίχθηκε από πολίτες, κάποιοι εκ των οποίων είχαν θρηνήσει θύματα. Είναι το πρόγραμμα που προετοιμάζουμε για την τοποθέτηση πεζογεφυρών μετά την ολοκλήρωση της μελέτης για τον εντοπισμό των σημείων που είναι αναγκαίο να τοποθετηθούν πεζογέφυρες.
Είναι οι πολιτικές που αφορούν στην αναβάθμιση του περιφερειακού οδικού δικτύου –θα το κάνουμε αυτό, το σχεδιάζουμε- σε μήκος 10.000 χιλιομέτρων σε όλη την Ελλάδα.
Επίσης, είναι η λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας που είναι πολύ σημαντικό
Έχει συνεδριάσει τρεις φορές. Είναι ένα πολύ σημαντικό όργανο το οποίο σήμερα δια του νόμου αυτού θεσμοθετούμε, ώστε να έχει μια τυπική πλέον λειτουργία. Είναι όργανο γνωμοδοτικό, κοινωνικής αντιπροσώπευσης.
Συμμετέχουν σε αυτό εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, εκπρόσωποι των πεζών, των ποδηλατιστών, εκπρόσωποι των επιστημονικών φορέων, των συγκοινωνιολόγων, του Τεχνικού Επιμελητηρίου, εκπρόσωποι κρατικών Υπηρεσιών, των Υπουργείων.
Έχουμε πάρει σημαντικές αποφάσεις, κάποιες εκ των οποίων έχουμε αρχίσει να εφαρμόζουμε κιόλας, όπως αυτή για τα εγχειρίδια τα οποία θα πρέπει να εισαχθούν στην εκπαίδευση.Και βεβαίως ένα Εθνικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας δεν θα λύσει το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας.
Το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας δεν θα το λύσει ένας νόμος. Είναι πολλές οι δράσεις εκείνες που πρέπει να αναληφθούν και δεν αποτυπώνονται σε έναν νόμο.
Η κατάρτιση των οδηγών ή η καλύτερη αστυνόμευση ή η βελτίωση του οδικού δικτύου δεν είναι θέμα νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Είναι θέμα πολλών επιμέρους πολιτικών, που πρέπει η μία να συνδράμει την άλλη, για να επιτύχουμε τον επιθυμητό στόχο. Και αυτό δεν χρειάζεται να το ψηφίσουμε. Είναι απολύτως αυτονόητο.
Η δε δημιουργία μιας Γενικής Διεύθυνσης, η οποία συγκεντρώνει κατακερματισμένες αρμοδιότητες σε διάφορα Τμήματα και Υποτμήματα, νομίζω ότι θα κάνει πιο αποτελεσματική τη δημόσια διοίκηση στην κατεύθυνση επίτευξης αυτού του στόχου.
Δεν δημιουργούμε μεγαλύτερο αριθμό υπηρεσιακών μονάδων, αλλά μία Γενική Διεύθυνση. Όμως σε αυτήν υπάγονται πλέον Τμήματα, τα οποία υφίστανται και σήμερα και θεωρούμε ότι δεν έχουν τον καταλληλότερο συντονισμό, ώστε να δρουν αποτελεσματικά.
Κι αυτό επιδιώκουμε με τη δημιουργία μιας Γενικής Διεύθυνσης Οδικής Ασφάλειας, αφού λέμε άλλωστε ότι αυτή η πολιτική είναι πολιτική κορυφαία, πολιτική προτεραιότητας.
Βεβαίως και τα άλλα θέματα, τα οποία ρυθμίζονται με αυτό το νομοσχέδιο, αμέσως ή εμμέσως, συνάπτονται με μία πολιτική για την οδική ασφάλεια. Επιτρέψτε μου να πω ότι η λειτουργία των Κ.Τ.Ε.Ο., δηλαδή ο αξιόπιστος τεχνικός έλεγχος των οχημάτων, είναι σημαντικός παράγοντας προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους βελτίωσης της οδικής ασφάλειας στην πατρίδα μας. Επιλέγουμε λοιπόν τη λειτουργία των Κ.Τ.Ε.Ο. μέσω της διαδικασίας όχι της πιστοποίησης αλλά της διαπίστευσής τους, κατά το πρότυπο 17020, που απαιτεί αυστηρότερες εγγυήσεις και προϋποθέσεις και πιστεύουμε ότι αυτό είναι ορθό.
Επίσης -και απορώ για τη στάση της Νέας Δημοκρατίας, έτσι όπως τουλάχιστον διατυπώθηκε από τον εισηγητή της- δίνουμε τη δυνατότητα με συνθήκες ανοιχτής αγοράς, αγοράς που λειτουργεί με όρους ανταγωνισμού, να δραστηριοποιούνται επιχειρηματίες σε αυτόν τον τομέα, υποκείμενοι πάντοτε στον έλεγχο ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχει η δομή που τους ανήκει. Δεν αντιλαμβάνομαι την πρόταση για την κατάργηση των δημόσιων Κ.Τ.Ε.Ο. Από τα 58 Κ.Τ.Ε.Ο. που ανήκουν στην Αυτοδιοίκηση και δεν πρέπει να τα ονομάζουμε «δημόσια Κ.Τ.Ε.Ο.», είναι Κ.Τ.Ε.Ο. της Αυτοδιοίκησης, στα 24 έχει ήδη μέσα σε αυτήν την εβδομάδα ολοκληρωθεί η τοποθέτηση του σχετικού σύγχρονου εξοπλισμού, ώστε να μην υπολείπονται σε τίποτα από τα αντίστοιχα κέντρα που λειτουργούν σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης και με ρυθμό δύο Κ.Τ.Ε.Ο. ανά εβδομάδα, πιστεύουμε ότι θα ολοκληρωθεί τους επόμενους μήνες ο εξοπλισμός και των υπολοίπων Κ.Τ.Ε.Ο., τα οποία βεβαίως θα διαπιστευθούν κάτω από τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις όπως και τα λεγόμενα «ιδιωτικά ΚΤΕΟ». Αν δεν το επιτύχουν μέσα σε δεκαοχτώ μήνες, αν δεν εξασφαλίσουν την αναγκαία διαπίστευση, θα σταματήσουν να λειτουργούν, δεν θα μπορούν να διενεργούν τεχνικό έλεγχο. Πρέπει να πω ότι από τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας προκύπτει ότι τόσο για τα Κ.Τ.Ε.Ο. Αυτοδιοίκησης όσο και για τα ιδιωτικά Κ.Τ.Ε.Ο. το ποσοστό θετικής ή αρνητικής αξιολόγησης των οχημάτων που υπόκειται σε τεχνικό έλεγχο κυμαίνεται περίπου στο ίδιο επίπεδο. Το ποσοστό δηλαδή αυτοκινήτων που απορρίπτονται ή αυτοκινήτων που θεωρούνται αξιόπιστα, μετά το σχετικό τεχνικό έλεγχο, είναι το ίδιο. Αυτός είναι ένας αξιόπιστος δείκτης, ενδεικτικός εν πάση περιπτώσει, για το ότι όλες οι δομές, είτε ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα είτε όχι, εκτελούν το έργο με την ίδια συνέπεια. Ασφαλώς, επειδή δεν μπορεί να υπάρχει φραγμός στην πρόσβαση σε ένα επάγγελμα, γι’ αυτό και δεν μπορεί να γίνει δεκτή η πρόταση που ακούστηκε από τον Πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ., προσδιορισμού ενός ορισμένου αριθμού Κ.Τ.Ε.Ο. που θεωρούμε ότι είναι αναγκαίος. Καθένας, ο οποίος έχει τις σχετικές προϋποθέσεις που ο νόμος της χώρας προβλέπει, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να του επιτρέπεται να έχει πρόσβαση στην άσκηση αυτής της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αλλά για λόγους που αντιλαμβάνεστε έχουμε δώσει μία μεταβατική περίοδο 20ετίας για την μετεγκατάσταση αυτών των δομών εκτός κέντρου, προκειμένου να επιτύχουμε σε αυτήν την περίοδο τις σχετικές αποσβέσεις που έχουν κάνει οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα. Και άλλες ρυθμίσεις έχουν την αξία τους. Παρά το ότι δεν έχουν βαρύγδουπους τίτλους, παραδείγματος χάριν το ότι θεωρούμε αναγκαίο να έχει εξασφαλίσει ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου που οδηγείται σε τεχνικό έλεγχο, Κάρτα Ασφάλισης για το αυτοκίνητό του. Όπως επίσης για να αποκτήσει ασφαλιστήριο, θα πρέπει να έχει την Κάρτα Τεχνικού Ελέγχου. Και βέβαια για να λύσουμε το πρόβλημα της κότας και του αυγού, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει στην αρχή το ασφαλιστήριο του αυτοκινήτου και εν συνεχεία το αυτοκίνητο θα υποστεί τον τεχνικό έλεγχο. Είναι απαραίτητο. Χωρίς ασφαλιστήριο αυτοκινήτου, δεν γίνεται τεχνικός έλεγχος. Χωρίς Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, δεν σου χορηγείται ασφαλιστήριο στο αυτοκίνητό σου. Υπάρχει η ρύθμιση με την οποία προβλέπεται πλέον και Κάρτα Ελέγχου Θορύβου. Γνωρίζετε ότι αυτό έχει καταντήσει να είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, ιδίως την τουριστική περίοδο σε ορισμένες περιοχές της χώρας ή το Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, όπως προβλέπουμε θα επέχει και θέση Κάρτας Ελέγχου Καυσαερίων, όταν χρονικά συμπίπτει ο έλεγχος που γίνεται άλλωστε με ενιαία διαδικασία, τόσο για το σύνολο των προβλημάτων του αυτοκινήτου, όσο και ειδικώς για τα καυσαέρια, ενώ μέχρι τώρα προβλεπόταν ειδική κάρτα και καταβολή του αντίστοιχου τέλους. Καταργείται αυτό. Επίσης, είναι οι ρυθμίσεις οι οποίες εκλογικεύουν πρόστιμα που προβλέπονται στον Κώδικα Οδικής κυκλοφορίας για κάποιον ο οποίος συλλαμβάνεται παραβάτης, επειδή το αυτοκίνητό του δεν έχει υποστεί τον σχετικό έλεγχο. Καλείται να πληρώσει ένα πρόστιμο 400 ευρώ, σήμερα. Τα όργανα της τάξεως που εντοπίζουν τον παραβάτη, αντιλαμβάνεστε ότι τις περισσότερες φορές, αποφεύγουν να προβούν στην επιβολή αυτού του προστίμου. Λέμε, λοιπόν, ότι ο παραβάτης αν σε 10 ημέρες επανέλθει με Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, τότε καλείται να πληρώσει μόλις το 1/8 του προστίμου, 50 ευρώ. Στη ρύθμιση αυτή, βεβαίως, δεν υπάγονται οι παραβάτες οδηγοί ιδιοκτήτες οχημάτων που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως είναι τα λεωφορεία, τα ασθενοφόρα κ.λπ.Μεγάλες αλλαγές γίνονται στον τομέα των συνεργείων και των πρατηρίων. Όσον αφορά στα συνεργεία, γνωρίζετε ότι και γι’ αυτά δίνουμε μία μεταβατική περίοδο 12ετίας -με αφετηρία το 2005 και βάσει το Προεδρικό Διάταγμα 160 του 2005, άρα πάμε στο 2017- προκειμένου να μετεγκατασταθούν εκτός χώρων κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου, χωρίς μέχρι τότε να υπάρχει δικαίωμα μεταβίβασης ή επέκτασης, για να μην γίνονται νέες επενδύσεις, ώστε να είναι προφανέστατη η τάση της μετεγκατάστασης. Εκτός των άλλων, αυτές οι μεταβατικές περίοδοι είναι αναγκαίες γιατί θα πρέπει να υπάρξει αυτό που ειπώθηκε πριν ως αναγκαία προϋπόθεση, η σχετική πολεοδόμηση, η τακτοποίηση χωροταξικών προβλημάτων, προκειμένου κάποιος να επιλέξει ευκόλως έναν χώρο που θα μετεγκατασταθεί. Η αλήθεια είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι μείναμε πίσω σε σχέση με άλλες χώρες, όσον αφορά στη δυνατότητα των ιδιοκτητών Μέσων Μεταφοράς να επιλέγουν μεταξύ πολλών καυσίμων. Η αγορά για τα λεγόμενα αέρια καύσιμα στην Ελλάδα, είναι ανύπαρκτη. Με αυτό το νομοσχέδιο δημιουργούμε μία νέα αγορά με συνεργεία, τα οποία θα μπορούν να τοποθετούν, να συντηρούν και να επισκευάζουν συσκευές και εξαρτήματα υγραερίου με μια πολιτική, βάσει της οποίας θα δίνεται η δυνατότητα άδειας άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υγραερίου με πολύ εύκολο τρόπο, μέσα από ένα πρόγραμμα κατάρτισης και εξειδίκευσης, ενώ σήμερα θα πρέπει κάποιος για να αποκτήσει αυτή τη δυνατότητα, να θητεύσει σε ένα από τα λειτουργούντα -δέκα σε όλη την Ελλάδα, παρακαλώ- συνεργεία, από τα οποία θα πρέπει να πάρει, μετά από βασική εξάμηνη εμπειρία, τη σχετική πιστοποίηση. Πάρα πολύ δύσκολο.Αυτή η αλλαγή είναι, επίσης, πάρα πολύ σημαντική και για τη μείωση του κόστους για τον ιδιοκτήτη του μέσου, που χρησιμοποιεί εναλλακτικά αέρια καύσιμα, αλλά βεβαίως και για τη μείωση της επιβάρυνσης από ρύπους της ατμόσφαιρας, του περιβάλλοντος.Επιτρέψτε μου, επίσης, να αναφερθώ στο θέμα των πρατηρίων και να πω ότι εδώ γνωρίζετε πως η Ελλάδα έχει εγκληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει εγκληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί συντηρεί ένα καθεστώς διακρίσεων, όσον αφορά πρατήρια, άλλα από τα οποία λειτουργούν σε άλφα απόσταση, άλλα από τα οποία λειτουργούν σε βήτα απόσταση, όχι μεταξύ τους, γιατί μεταξύ πρατηρίων δεν υπάρχει απόσταση. Μεταξύ χώρων εκμετάλλευσης δεν υπάρχει πλέον απόσταση. Υπάρχει απόσταση, η οποία προσδιορίζεται στα 80 μέτρα, ανάμεσα σε ένα πρατήριο που διαθέτει καύσιμα -κάθε μορφής καύσιμα- κι ένα χώρο συνάθροισης κοινού, όπου κατά τεκμήριο συγκεντρώνονται περισσότεροι των πενήντα. Αυτό ισχύει και αντιστρόφως. Αυτός που προϋπάρχει δεσμεύει αυτόν που ακολουθεί να εξασφαλίσει για την εγκατάστασή του ικανή απόσταση, την απόσταση των 80 μέτρων. Αν προϋπάρχει το πρατήριο, δεν μπορεί ο κινηματογράφος ή το ξενοδοχείο να εγκατασταθεί σε μικρότερη απόσταση. Αν προϋπάρχει ο χώρος συνάθροισης κοινού, πενήντα και πλέον ατόμων, τότε ένα πρατήριο δεν μπορεί να πάρει άδεια να εγκατασταθεί σε μικρότερη των 80 μέτρων απόσταση. Και εδώ, επίσης, δίνουμε τη δυνατότητα, μέσα από μία μεταβατική περίοδο, επταετίας, μετεγκατάστασης, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα, τα οποία παρέμειναν εκκρεμή και άλυτα και διαμορφώνουν μια νέα αγορά, πρατήρια τα οποία μπορεί να διαθέτουν και αεριώδη υπό πίεση καύσιμα -πέραν των υγρών καυσίμων- με προϋποθέσεις και τήρηση των κανόνων, που προβλέπονται μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο, με παραπομπή σε σχετικές διατάξεις, που ισχύουν στην πατρίδα μας και είναι ανάλογες με αυτές που προβλέπονται σε κοινοτικές οδηγίες και ισχύουν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.Επίσης, ρυθμίσεις σημαντικές θεωρώ ότι είναι αυτές, οι οποίες αφορούν στην ταχύτατη έγκριση για την παράδοση στους χρήστες σταθμών αυτοκινήτων στους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, επειδή δεν υπήρχε εμπειρία, γιατί το ΜΕΤΡΟ είναι κάτι νέο στη ζωή μας και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, που ακόμη βεβαίως δεν λειτουργεί.Πρέπει να σας πω ότι δεν υπήρχε ένα σαφές καθεστώς, βάσει του οποίου θα αδειοδοτούνται οι σταθμοί αυτοκινήτων στους σταθμούς των ΜΕΤΡΟ και το ΜΕΤΡΟ κατασκεύαζε τους σταθμούς για το ΜΕΤΡΟ, ενώ δίπλα είχε χώρους για να αναπτύξει σταθμούς αυτοκινήτων και αυτοί λειτουργούν παράνομα, χωρίς να έχουν σχετική άδεια. Λύνουμε και αυτό το θέμα. Λύνουμε ένα θέμα που αφορά επίσης σημαντική παράλειψη της Ελλάδας να εναρμονιστεί με το κοινοτικό πλαίσιο. Υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η 3536/2009, με την οποία το ελληνικό δημόσιο θεωρείται ότι βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου με την απόφαση Υπουργών που είχε εκδοθεί, όσον αφορά στη χορήγηση αδειών για φορτηγά ιδιωτικής χρήσης.Με εκείνη την απόφαση συνδέθηκε ο όγκος μεταφερόμενων καυσίμων με τη δυναμικότητα, τη χωρητικότητα και τον αριθμό των αυτοκινήτων που διαθέτει μία εταιρεία πετρελαιοειδών. Τέθηκαν, δηλαδή, περιορισμοί. Οι περιορισμοί αυτοί δεν γίνονται παραδεκτοί. Αλλάζουμε, δίνοντας τη σχετική εξουσιοδότηση στους αρμόδιους Υπουργούς, αυτό το πλαίσιο. Στην απόφαση που θα εκδοθεί, σας λέω εκ προοιμίου ότι θα ακολουθήσουμε ένα μοντέλο μεταβατικής περιόδου -όπως κάναμε και για τα φορτηγά δημόσιας χρήσης- προκειμένου έτσι να μεταβούμε σιγά-σιγά σε μία νέα αγορά, όσον αφορά πλέον στα φορτηγά ιδιωτικής χρήσης.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα των συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης αλλά, όπως σωστά τέθηκε από αρκετούς συναδέλφους, των αστικών συγκοινωνιών σε πολλές πόλεις της Ελλάδος, είναι πολύ μεγάλο ζήτημα. Εάν θέλουμε πράγματι να ωθήσουμε τους πολίτες να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, πρέπει το κράτος να στηρίξει τις αστικές συγκοινωνίες σε όλες τις μεγάλες περιοχές της Ελλάδος.Το βήμα αυτό για τη Θεσσαλονίκη είναι σημαντικό. Καλύπτει και τους εννέα δήμους, οι οποίοι δεν είχαν συμπεριληφθεί στο συγκοινωνιακό πρόγραμμα, όταν σχεδιάστηκε. Καλύπτονται και αυτοί οι εννέα δήμοι του νομού Θεσσαλονίκης. Καλύπτουμε και ένα κενό ή αντιμετωπίζουμε ένα παράδοξο που υπήρχε, δηλαδή δήμοι του Νομού Θεσσαλονίκης να μην συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το πρόγραμμα αστικών συγκοινωνιών που επιδοτούνται, την ώρα που είχε γίνει σχετική συμφωνία και καλύπτοντο κάποιοι δήμοι του νομού Πέλλας.Είναι μία σωστή ρύθμιση, που αποτελεί ένα προηγούμενο. Το πρόγραμμα «ΣΥΝ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ» που εφαρμόστηκε σε πολλούς δήμους με πρωτοβουλία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μας έχει δώσει μία εμπειρία. Μπορούμε αξιοποιώντας τους σχετικούς πόρους να επαναλάβουμε τέτοιου είδους προγράμματα για να εξυπηρετήσουμε τις αστικές συγκοινωνίες σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.Κλείνω αναφερόμενος σε θέματα οδικής βοήθειας. Μένει το τελευταίο θέμα, που αφορά στο άλλο τμήμα του Υπουργείου μας, το τμήμα των υποδομών. Θα μιλήσω μετά γι’ αυτό. Όσον αφορά στην οδική βοήθεια οι ρυθμίσεις στις οποίες προβαίνουμε, μπορεί να πει κανείς ότι έχουν έναν χαρακτήρα μεταβατικότητας. Κάνουμε μία ενδιάμεση ρύθμιση. Λέμε ότι οι μεικτές επιχειρήσεις δεν είναι αυτές που έχουν ίδια μέσα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτές που έχουν ίδια μέσα στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη. Κάθε συνεργάτης, κάθε τοπική εταιρεία μπορεί να συνεργάζεται όχι με έναν, αλλά με έως τρεις τέτοιες εταιρείες μεικτού χαρακτήρα.Αυτό το κάνουμε γιατί χρειάζεται να αντιστρέψουμε τις συνέπειες, που προκύπτουν από μία αιφνιδιαστική ρύθμιση που έκανε το 2008 σε άσχετο νόμο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και δημιούργησε πολλά προβλήματα σε πολλές μικρομεσαίες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ελληνική περιφέρεια.Θα μελετήσουμε το θέμα και δεσμευόμαστε να έλθουμε και πάλι στην ελληνική Βουλή με συνολική πρόταση για το θέμα της οδικής βοήθειας. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα. Θέλουμε έγκυρες εταιρείες, οι οποίες θα λειτουργούν με σύγχρονο τρόπο, θα εξασφαλίζουν ένα σύγχρονο, ποιοτικό εργασιακό καθεστώς στους εργαζόμενους σε αυτές τις εταιρείες. Αλλά, από την άλλη θα πρέπει να φροντίσουμε, ώστε να μη ρίξουμε στον Καιάδα αυτές τις μικρές επαγγελματικές ή οικογενειακές ομάδες και επιχειρήσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Είναι περίπου 2.000 οικογένειες.Καθ’ όλη αυτή την περίοδο, που είπα ότι έχει ένα μεταβατικό χαρακτήρα, τόσο το Σώμα Επιθεωρητών του Υπουργείου Μεταφορών όσο και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας θα έχουν με εγκύκλιό μας συγκεκριμένες κατευθύνσεις, ώστε να προβαίνουν στους αναγκαίους ελέγχους για να διαπιστώνεται ότι οι εταιρείες αυτές λειτουργούν σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο νόμος, ανταποκρινόμενες στις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει.Σε τελευταία ανάλυση, στόχος δεν είναι οι εταιρείες. Οι εταιρείες είναι το εργαλείο, είναι το μέσο. Στόχος και σκοπός είναι ο πολίτης ο οποίος χρειάζεται οδική βοήθεια, να την έχει την κατάλληλη στιγμή στο ποιοτικό επίπεδο που απαιτείται.Όσον αφορά στο άρθρο 19 που σχετίζεται, τρόπον τινά, και με μία από τις τρεις τροπολογίες -που θα συζητήσουμε αύριο- και αναφέρεται σε πολιτικές του τομέα υποδομών του Υπουργείου μας, αρκούμαι να πω ότι καλούμεθα ουσιαστικώς να διαχειριστούμε την κρίση που έχει προκληθεί στα μεγάλα έργα των παραχωρήσεων, επειδή ακριβώς ξεκίνησαν χωρίς την αναγκαία μελετητική και διοικητική ωριμότητα.Στις συμβάσεις εκείνες προβλεπόταν ότι οι απαλλοτριώσεις θα ολοκληρωθούν σε 12 μήνες. Ήταν δυνατόν κάποιος να εκτιμά ότι σε 12 μήνες θα είχαν ολοκληρωθεί οι απαλλοτριώσεις, ώστε να αποδοθούν οι χώροι στα εργοτάξια; Έχουν περάσει δυόμισι-τρία χρόνια, οι χώροι δεν έχουν αποδοθεί, είμαστε εκτεθειμένοι απέναντι σε αιτήματα για αποζημιώσεις και ταυτόχρονα, δεν προχωρούν έργα.Αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα αυτό με πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου, προκειμένου να καταλάβουμε χώρους, να επιτάξουμε χώρους και να τους παραδώσουμε για να αναπτυχθούν εργοτάξια, σε τιμές που ορίζονται από το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών, γιατί έχουμε και τα φαινόμενα κάποια Πρωτοδικεία να αναβάλλουν όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις, αλλά εφτά φορές την εκδίκαση σχετικών υποθέσεων. Έχουμε τεράστιες καθυστερήσεις με κόστος για το Δημόσιο. Στις συμβάσεις εκείνες, επίσης, προβλεπόταν το ύψος των διοδίων και η δυνατότητα των παραχωρησιούχων να τα τοποθετούν κατά την επιλογή τους. Ως Αντιπολίτευση είχαμε καταγγείλει αυτήν την επιλογή της Κυβέρνησης. Αλλά, βεβαίως, οι συμβάσεις ψηφίστηκαν υπό τη μορφή Κώδικα και δεν μπορούσε να είναι κάποιος αντίθετος στην εκτέλεση αυτών των έργων, στην κατασκευή αυτών των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων.Οι αυτοκινητόδρομοι είναι απαραίτητοι, επειδή αποτελούν συντελεστή ανάπτυξης, εφόσον, βεβαίως, υπόκεινται σε ένα σωστό σχεδιασμό και βελτιώνουν και το επίπεδο οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα. Θέλουμε σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Αλλά, η αλήθεια είναι οι Έλληνες κλήθηκαν να πληρώσουν ένα υψηλό τίμημα για δρόμους που δεν έχουν. Άλλες χώρες, βεβαίως -αναφερθήκατε στην Αυστρία- όταν κατασκευάζουν δρόμους ως αμιγώς δημόσια έργα, μπορούν να διαθέτουν τους δρόμους αυτούς στους πολίτες τους με πολύ χαμηλότερα διόδια. Όταν, όμως, δεν διαθέτεις ως κράτος τους πόρους και καλείς τον ιδιώτη να τοποθετήσει τα χρήματά του, ο οποίος τα αντλεί από Τράπεζες, αντιλαμβάνεσαι ότι δεσμεύεσαι μέσω μίας σύμβασης για τον τρόπο με τον οποίο κι εκείνος θα εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του.Είχαμε πράγματι δηλώσει ότι επίκειται πρωτοβουλία για το ύψος των διοδίων. Θα σας πω, όμως, ότι η εκδήλωση της κρίσης σε όλες τις πτυχές της, μετά τους πρώτους μήνες της ανάληψης της Κυβέρνησης από εμάς, μας έκανε να προβληματιστούμε πάρα πολύ για το πώς θα προχωρήσουμε σε αυτήν τη πρωτοβουλία με τόσο υψηλά επιτόκια. Είναι παρακινδυνευμένο να τιτλοποιείς, να προεξοφλείς δηλαδή, μελλοντικά έσοδα του Δημοσίου, να παίρνεις ουσιαστικά δάνειο. Με ποιους όρους, όμως, όταν τα λεγόμενα spreads έχουν εξακοντιστεί στα ύψη; Πρέπει να υπάρχει παράλληλο δίκτυο, το οποίο να εξυπηρετεί τον πολίτη για τις τοπικές μετακινήσεις του, ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο.Το άρθρο 19 μας επιτρέπει να σχεδιάσουμε και πάλι την τοποθέτηση των διοδίων, έτσι ώστε να επιτρέπεται εκεί που δεν υπάρχει ακόμη παράλληλο δίκτυο στον πολίτη μιας περιοχής να χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο, χωρίς απαραιτήτως να περνά από ένα σταθμό διοδίων. Μετακινείται ο σταθμός διοδίων και εξουσιοδοτούμε τον Υπουργό με μία απόφασή του να προβλέψει πως αυτός που εισπράττει το διόδιο θα το αποδίδει στον δικαιούχο, αν αυτός που το εισπράττει δεν συμπίπτει με τον δικαιούχο, γιατί μπορεί ένα τμήμα του μεγάλου αυτοκινητόδρομου να αποτελεί αντικείμενο, το οποίο εκτελεί μία εταιρεία και ακολουθεί για ένα άλλο τμήμα αυτού του μεγάλου αυτοκινητόδρομου μία άλλη εταιρεία που έχει αναλάβει το αντίστοιχο αντικείμενο κ.ο.κ.Γνωρίζει η κυρία Αντωνίου, που μίλησε εμπεριστατωμένα για το θέμα αυτό, ότι πράγματι τα διόδια που εισπράττονται στην περιοχή της στηρίζουν την κατασκευή της Ιόνιας Οδού, επειδή η Ιόνια Οδός είναι ένας δρόμος πολύ μεγάλος, αλλά η ίδια εταιρεία έχει το μικρό κομμάτι στο μεγάλο έργο της Ιόνιας Οδού. Αυτά είναι θέματα, τα οποία θα τα συζητήσουμε και στο πλαίσιο της πολιτικής μας για τις υποδομές εν όψει της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας, για την οποία μίλησα.Θέλω να πω μόνο ότι αυτήν την περίοδο καλούμαστε να διαχειριστούμε την απρονοησία, την επιπολαιότητα, τον κακό σχεδιασμό εκείνων, οι οποίοι εμπνεύστηκαν να κάνουν δρόμους, ενώ γνώριζαν ποια είναι η κατάσταση της χώρας. Και μας εγκαλούν τώρα γιατί δεν καταβάλλουμε τα δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια, αυτά που ήξεραν ότι δεν θα υπήρχαν για τα επόμενα τουλάχιστον λίγα χρόνια, προκειμένου να κρατήσουμε ζωντανά αυτά τα έργα. Εδώ υπάρχει ένα πολύ μεγάλο θέμα. Πρέπει να επιδείξουμε μεγάλη ευθύνη, να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις μας. Οι Τράπεζες, οι οποίες χρηματοδοτούν τους κατασκευαστές, με άλλους όρους δάνεισαν, αλλά είναι υποχρεωμένες λόγω των συμβάσεων που έχουν με τους κατασκευαστές να συνεχίζουν να τους δανείζουν με τους όρους που τους δάνειζαν και τότε.Τότε δανείζονταν και δάνειζαν. Τώρα δανείζονται πολύ ακριβότερα, αλλά συνεχίζουν να δανείζουν έτσι όπως δάνειζαν και τότε. Και αυτό δεν είναι ευχάριστο και αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί να μείνει έτσι χωρίς να επιχειρήσουν από τη δική τους πλευρά να αναζητήσουν προσχήματα για να θέσουν το θέμα. Και εμείς δεν πρέπει να δίνουμε προσχήματα. Πρέπει να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας: εμείς όσον αφορά στη χρηματοδοτική συμβολή μας, τα δικαστήρια όσον αφορά στην ταχεία έκδοση των αποφάσεων, οι υπηρεσίες όσον αφορά στην έκδοση των περιβαλλοντικών αδειών, την ολοκλήρωση των αρχαιολογικών ανασκαφών για τη μετακίνηση των δικτύων. Αυτά είναι τεράστια θέματα, τα οποία βεβαίως δεν λύνονται ούτε μόνο με νομοσχέδιο ούτε μόνο με την ισχυρή βούληση που μπορεί να έχει μία Κυβέρνηση.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο όχι χαμηλής πτήσης, αλλά ένα νομοσχέδιο που δεν διεκδικεί μία θέση μεταξύ των νομοσχεδίων που θα μείνουν στην ιστορία. Όμως, επειδή αντιμετωπίζει σειρά πρακτικών θεμάτων που άπτονται της καθημερινότητας μικρών και μεσαίων επιχειρηματιών και πολλών επαγγελματικών κατηγοριών, θεωρώ ότι έχει υψηλή προστιθέμενη αξία και γι’ αυτό σας καλώ να το ψηφίσετε.
υχαριστώ πολύ.
Ρυθμίσεις οι οποίες δημιουργούν νέα δεδομένα από την άποψη της επιχειρηματικότητας στην αγορά των μεταφορών υπό την ευρεία έννοια.
Ρυθμίσεις οι οποίες αντιμετωπίζουν εκκρεμή επί σειρά ετών θέματα, ρυθμίσεις που κάνουν καλύτερη τη λειτουργία σε πολλές πτυχές της δημόσιας ζωής, της καθημερινότητας του πολίτη.
Ο τίτλος του νομοσχεδίου ασφαλώς αναφέρεται κατά κυρίαρχο τρόπο στην πολιτική για την οδική ασφάλεια.
Υπάρχουν ρυθμίσεις σε αυτό το νομοσχέδιο των οποίων η αναφορά δεν εξοικονομήθηκε στον τίτλο του νομοσχεδίου. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι λιγότερο σημαντικές.
Άλλωστε λέω πάντα ότι κάθε ρύθμιση είναι η πιο σημαντική για το θέμα στο οποίο αναφέρεται, είναι η πιο σημαντική για τους πολίτες τους οποίους αφορά αυτή η ρύθμιση. Υπάρχουν προηγούμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή για την απελευθέρωση των Οδικών Εμπορευματικών Μεταφορών με αναδιάρθρωση του ελληνικού σιδηροδρόμου. Εν όψει άλλων πρωτοβουλιών τις οποίες σχεδιάζουμε και ωριμάζουμε, όπως αυτή για την αναδιάρθρωση των Υπηρεσιών της Πολιτικής Αεροπορίας και την ανάπτυξη των περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας ή την ανασυγκρότηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας ή την αναμόρφωση του συστήματος παραγωγής δημοσίων έργων και μελετών, οι οποίες ακολουθούν, είμαστε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε μια νομοθετική πρωτοβουλία που έχει την αυτοτέλειά της και την προφανή αξία της.
Χαίρομαι γιατί οι συνάδελφοι αναφέρθηκαν με έναν τρόπο έγκυρο, αναλυτικό θα έλεγα, στα θέματα οδικής ασφάλειας. Είναι πολιτική προτεραιότητας για τη χώρα. Έχουμε την τέταρτη χειρότερη επίδοση μεταξύ όλων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27.Η αλήθεια είναι πως είχαμε πετύχει να βελτιώσουμε την επίδοσή μας στον τομέα αυτόν την περίοδο 2000-2004, εφαρμόζοντας, όπως είπε ο μόλις κατελθών του Βήματος συνάδελφος, μια ειδική πολιτική. Πράγματι από τους 2.100 νεκρούς τροχαίων ατυχημάτων, φτάσαμε στους 1.500.
Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, είμαστε πάλι σε αυτό το ύψος νεκρών που χάνονται στα ατυχήματα χωρίς να υπολογίζονται οι νεκροί που καταλήγουν μέρες μετά στα νοσοκομεία, στο σπίτι τους ή αλλού. Μιλάμε για τους νεκρούς που προκύπτουν την ώρα που γίνεται το δυστύχημα.
Ευελπιστούμε ότι με τις πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει η επίδοσή μας θα βελτιώνεται.
Ήδη το 2010 έχουμε περίπου 200 νεκρούς λιγότερους σε σχέση με το 2009. Αυτό ασφαλώς δεν μας χαροποιεί.
Ασφαλώς δεν μας ικανοποιεί το γεγονός ότι είναι τόσοι πολλοί οι νεκροί. Αυτό κάτι δείχνει, όμως, ότι η πολιτική για την οδική ασφάλεια είναι ψηλά στην ατζέντα της Κυβέρνησης.Μας απασχόλησε σε ένα από τα πρώτα Υπουργικά Συμβούλια, στις 22 Δεκεμβρίου 2009. Αναπτύξαμε ένα πλαίσιο πολιτικής 22 σημείων και σε αυτό το πλαίσιο κινηθήκαμε, παίρνοντας αντίστοιχες πρωτοβουλίες μεγαλύτερης ή μικρότερης εμβέλειας.
Πρώτα από όλα είναι η πρωτοβουλία για την αφαίρεση των παράνομων πινακίδων.
Απέδωσε, χειροκροτήθηκε, επαινέθηκε και υποστηρίχθηκε από πολίτες, κάποιοι εκ των οποίων είχαν θρηνήσει θύματα. Είναι το πρόγραμμα που προετοιμάζουμε για την τοποθέτηση πεζογεφυρών μετά την ολοκλήρωση της μελέτης για τον εντοπισμό των σημείων που είναι αναγκαίο να τοποθετηθούν πεζογέφυρες.
Είναι οι πολιτικές που αφορούν στην αναβάθμιση του περιφερειακού οδικού δικτύου –θα το κάνουμε αυτό, το σχεδιάζουμε- σε μήκος 10.000 χιλιομέτρων σε όλη την Ελλάδα.
Επίσης, είναι η λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας που είναι πολύ σημαντικό
Έχει συνεδριάσει τρεις φορές. Είναι ένα πολύ σημαντικό όργανο το οποίο σήμερα δια του νόμου αυτού θεσμοθετούμε, ώστε να έχει μια τυπική πλέον λειτουργία. Είναι όργανο γνωμοδοτικό, κοινωνικής αντιπροσώπευσης.
Συμμετέχουν σε αυτό εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, εκπρόσωποι των πεζών, των ποδηλατιστών, εκπρόσωποι των επιστημονικών φορέων, των συγκοινωνιολόγων, του Τεχνικού Επιμελητηρίου, εκπρόσωποι κρατικών Υπηρεσιών, των Υπουργείων.
Έχουμε πάρει σημαντικές αποφάσεις, κάποιες εκ των οποίων έχουμε αρχίσει να εφαρμόζουμε κιόλας, όπως αυτή για τα εγχειρίδια τα οποία θα πρέπει να εισαχθούν στην εκπαίδευση.Και βεβαίως ένα Εθνικό Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας δεν θα λύσει το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας.
Το πρόβλημα της οδικής ασφάλειας δεν θα το λύσει ένας νόμος. Είναι πολλές οι δράσεις εκείνες που πρέπει να αναληφθούν και δεν αποτυπώνονται σε έναν νόμο.
Η κατάρτιση των οδηγών ή η καλύτερη αστυνόμευση ή η βελτίωση του οδικού δικτύου δεν είναι θέμα νομοθετικής πρωτοβουλίας.
Είναι θέμα πολλών επιμέρους πολιτικών, που πρέπει η μία να συνδράμει την άλλη, για να επιτύχουμε τον επιθυμητό στόχο. Και αυτό δεν χρειάζεται να το ψηφίσουμε. Είναι απολύτως αυτονόητο.
Η δε δημιουργία μιας Γενικής Διεύθυνσης, η οποία συγκεντρώνει κατακερματισμένες αρμοδιότητες σε διάφορα Τμήματα και Υποτμήματα, νομίζω ότι θα κάνει πιο αποτελεσματική τη δημόσια διοίκηση στην κατεύθυνση επίτευξης αυτού του στόχου.
Δεν δημιουργούμε μεγαλύτερο αριθμό υπηρεσιακών μονάδων, αλλά μία Γενική Διεύθυνση. Όμως σε αυτήν υπάγονται πλέον Τμήματα, τα οποία υφίστανται και σήμερα και θεωρούμε ότι δεν έχουν τον καταλληλότερο συντονισμό, ώστε να δρουν αποτελεσματικά.
Κι αυτό επιδιώκουμε με τη δημιουργία μιας Γενικής Διεύθυνσης Οδικής Ασφάλειας, αφού λέμε άλλωστε ότι αυτή η πολιτική είναι πολιτική κορυφαία, πολιτική προτεραιότητας.
Βεβαίως και τα άλλα θέματα, τα οποία ρυθμίζονται με αυτό το νομοσχέδιο, αμέσως ή εμμέσως, συνάπτονται με μία πολιτική για την οδική ασφάλεια. Επιτρέψτε μου να πω ότι η λειτουργία των Κ.Τ.Ε.Ο., δηλαδή ο αξιόπιστος τεχνικός έλεγχος των οχημάτων, είναι σημαντικός παράγοντας προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους βελτίωσης της οδικής ασφάλειας στην πατρίδα μας. Επιλέγουμε λοιπόν τη λειτουργία των Κ.Τ.Ε.Ο. μέσω της διαδικασίας όχι της πιστοποίησης αλλά της διαπίστευσής τους, κατά το πρότυπο 17020, που απαιτεί αυστηρότερες εγγυήσεις και προϋποθέσεις και πιστεύουμε ότι αυτό είναι ορθό.
Επίσης -και απορώ για τη στάση της Νέας Δημοκρατίας, έτσι όπως τουλάχιστον διατυπώθηκε από τον εισηγητή της- δίνουμε τη δυνατότητα με συνθήκες ανοιχτής αγοράς, αγοράς που λειτουργεί με όρους ανταγωνισμού, να δραστηριοποιούνται επιχειρηματίες σε αυτόν τον τομέα, υποκείμενοι πάντοτε στον έλεγχο ως προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχει η δομή που τους ανήκει. Δεν αντιλαμβάνομαι την πρόταση για την κατάργηση των δημόσιων Κ.Τ.Ε.Ο. Από τα 58 Κ.Τ.Ε.Ο. που ανήκουν στην Αυτοδιοίκηση και δεν πρέπει να τα ονομάζουμε «δημόσια Κ.Τ.Ε.Ο.», είναι Κ.Τ.Ε.Ο. της Αυτοδιοίκησης, στα 24 έχει ήδη μέσα σε αυτήν την εβδομάδα ολοκληρωθεί η τοποθέτηση του σχετικού σύγχρονου εξοπλισμού, ώστε να μην υπολείπονται σε τίποτα από τα αντίστοιχα κέντρα που λειτουργούν σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης και με ρυθμό δύο Κ.Τ.Ε.Ο. ανά εβδομάδα, πιστεύουμε ότι θα ολοκληρωθεί τους επόμενους μήνες ο εξοπλισμός και των υπολοίπων Κ.Τ.Ε.Ο., τα οποία βεβαίως θα διαπιστευθούν κάτω από τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις όπως και τα λεγόμενα «ιδιωτικά ΚΤΕΟ». Αν δεν το επιτύχουν μέσα σε δεκαοχτώ μήνες, αν δεν εξασφαλίσουν την αναγκαία διαπίστευση, θα σταματήσουν να λειτουργούν, δεν θα μπορούν να διενεργούν τεχνικό έλεγχο. Πρέπει να πω ότι από τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας προκύπτει ότι τόσο για τα Κ.Τ.Ε.Ο. Αυτοδιοίκησης όσο και για τα ιδιωτικά Κ.Τ.Ε.Ο. το ποσοστό θετικής ή αρνητικής αξιολόγησης των οχημάτων που υπόκειται σε τεχνικό έλεγχο κυμαίνεται περίπου στο ίδιο επίπεδο. Το ποσοστό δηλαδή αυτοκινήτων που απορρίπτονται ή αυτοκινήτων που θεωρούνται αξιόπιστα, μετά το σχετικό τεχνικό έλεγχο, είναι το ίδιο. Αυτός είναι ένας αξιόπιστος δείκτης, ενδεικτικός εν πάση περιπτώσει, για το ότι όλες οι δομές, είτε ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα είτε όχι, εκτελούν το έργο με την ίδια συνέπεια. Ασφαλώς, επειδή δεν μπορεί να υπάρχει φραγμός στην πρόσβαση σε ένα επάγγελμα, γι’ αυτό και δεν μπορεί να γίνει δεκτή η πρόταση που ακούστηκε από τον Πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ., προσδιορισμού ενός ορισμένου αριθμού Κ.Τ.Ε.Ο. που θεωρούμε ότι είναι αναγκαίος. Καθένας, ο οποίος έχει τις σχετικές προϋποθέσεις που ο νόμος της χώρας προβλέπει, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να του επιτρέπεται να έχει πρόσβαση στην άσκηση αυτής της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αλλά για λόγους που αντιλαμβάνεστε έχουμε δώσει μία μεταβατική περίοδο 20ετίας για την μετεγκατάσταση αυτών των δομών εκτός κέντρου, προκειμένου να επιτύχουμε σε αυτήν την περίοδο τις σχετικές αποσβέσεις που έχουν κάνει οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα. Και άλλες ρυθμίσεις έχουν την αξία τους. Παρά το ότι δεν έχουν βαρύγδουπους τίτλους, παραδείγματος χάριν το ότι θεωρούμε αναγκαίο να έχει εξασφαλίσει ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου που οδηγείται σε τεχνικό έλεγχο, Κάρτα Ασφάλισης για το αυτοκίνητό του. Όπως επίσης για να αποκτήσει ασφαλιστήριο, θα πρέπει να έχει την Κάρτα Τεχνικού Ελέγχου. Και βέβαια για να λύσουμε το πρόβλημα της κότας και του αυγού, θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει στην αρχή το ασφαλιστήριο του αυτοκινήτου και εν συνεχεία το αυτοκίνητο θα υποστεί τον τεχνικό έλεγχο. Είναι απαραίτητο. Χωρίς ασφαλιστήριο αυτοκινήτου, δεν γίνεται τεχνικός έλεγχος. Χωρίς Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, δεν σου χορηγείται ασφαλιστήριο στο αυτοκίνητό σου. Υπάρχει η ρύθμιση με την οποία προβλέπεται πλέον και Κάρτα Ελέγχου Θορύβου. Γνωρίζετε ότι αυτό έχει καταντήσει να είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, ιδίως την τουριστική περίοδο σε ορισμένες περιοχές της χώρας ή το Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, όπως προβλέπουμε θα επέχει και θέση Κάρτας Ελέγχου Καυσαερίων, όταν χρονικά συμπίπτει ο έλεγχος που γίνεται άλλωστε με ενιαία διαδικασία, τόσο για το σύνολο των προβλημάτων του αυτοκινήτου, όσο και ειδικώς για τα καυσαέρια, ενώ μέχρι τώρα προβλεπόταν ειδική κάρτα και καταβολή του αντίστοιχου τέλους. Καταργείται αυτό. Επίσης, είναι οι ρυθμίσεις οι οποίες εκλογικεύουν πρόστιμα που προβλέπονται στον Κώδικα Οδικής κυκλοφορίας για κάποιον ο οποίος συλλαμβάνεται παραβάτης, επειδή το αυτοκίνητό του δεν έχει υποστεί τον σχετικό έλεγχο. Καλείται να πληρώσει ένα πρόστιμο 400 ευρώ, σήμερα. Τα όργανα της τάξεως που εντοπίζουν τον παραβάτη, αντιλαμβάνεστε ότι τις περισσότερες φορές, αποφεύγουν να προβούν στην επιβολή αυτού του προστίμου. Λέμε, λοιπόν, ότι ο παραβάτης αν σε 10 ημέρες επανέλθει με Δελτίο Τεχνικού Ελέγχου, τότε καλείται να πληρώσει μόλις το 1/8 του προστίμου, 50 ευρώ. Στη ρύθμιση αυτή, βεβαίως, δεν υπάγονται οι παραβάτες οδηγοί ιδιοκτήτες οχημάτων που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όπως είναι τα λεωφορεία, τα ασθενοφόρα κ.λπ.Μεγάλες αλλαγές γίνονται στον τομέα των συνεργείων και των πρατηρίων. Όσον αφορά στα συνεργεία, γνωρίζετε ότι και γι’ αυτά δίνουμε μία μεταβατική περίοδο 12ετίας -με αφετηρία το 2005 και βάσει το Προεδρικό Διάταγμα 160 του 2005, άρα πάμε στο 2017- προκειμένου να μετεγκατασταθούν εκτός χώρων κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου, χωρίς μέχρι τότε να υπάρχει δικαίωμα μεταβίβασης ή επέκτασης, για να μην γίνονται νέες επενδύσεις, ώστε να είναι προφανέστατη η τάση της μετεγκατάστασης. Εκτός των άλλων, αυτές οι μεταβατικές περίοδοι είναι αναγκαίες γιατί θα πρέπει να υπάρξει αυτό που ειπώθηκε πριν ως αναγκαία προϋπόθεση, η σχετική πολεοδόμηση, η τακτοποίηση χωροταξικών προβλημάτων, προκειμένου κάποιος να επιλέξει ευκόλως έναν χώρο που θα μετεγκατασταθεί. Η αλήθεια είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι μείναμε πίσω σε σχέση με άλλες χώρες, όσον αφορά στη δυνατότητα των ιδιοκτητών Μέσων Μεταφοράς να επιλέγουν μεταξύ πολλών καυσίμων. Η αγορά για τα λεγόμενα αέρια καύσιμα στην Ελλάδα, είναι ανύπαρκτη. Με αυτό το νομοσχέδιο δημιουργούμε μία νέα αγορά με συνεργεία, τα οποία θα μπορούν να τοποθετούν, να συντηρούν και να επισκευάζουν συσκευές και εξαρτήματα υγραερίου με μια πολιτική, βάσει της οποίας θα δίνεται η δυνατότητα άδειας άσκησης επαγγέλματος τεχνίτη υγραερίου με πολύ εύκολο τρόπο, μέσα από ένα πρόγραμμα κατάρτισης και εξειδίκευσης, ενώ σήμερα θα πρέπει κάποιος για να αποκτήσει αυτή τη δυνατότητα, να θητεύσει σε ένα από τα λειτουργούντα -δέκα σε όλη την Ελλάδα, παρακαλώ- συνεργεία, από τα οποία θα πρέπει να πάρει, μετά από βασική εξάμηνη εμπειρία, τη σχετική πιστοποίηση. Πάρα πολύ δύσκολο.Αυτή η αλλαγή είναι, επίσης, πάρα πολύ σημαντική και για τη μείωση του κόστους για τον ιδιοκτήτη του μέσου, που χρησιμοποιεί εναλλακτικά αέρια καύσιμα, αλλά βεβαίως και για τη μείωση της επιβάρυνσης από ρύπους της ατμόσφαιρας, του περιβάλλοντος.Επιτρέψτε μου, επίσης, να αναφερθώ στο θέμα των πρατηρίων και να πω ότι εδώ γνωρίζετε πως η Ελλάδα έχει εγκληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει εγκληθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, γιατί συντηρεί ένα καθεστώς διακρίσεων, όσον αφορά πρατήρια, άλλα από τα οποία λειτουργούν σε άλφα απόσταση, άλλα από τα οποία λειτουργούν σε βήτα απόσταση, όχι μεταξύ τους, γιατί μεταξύ πρατηρίων δεν υπάρχει απόσταση. Μεταξύ χώρων εκμετάλλευσης δεν υπάρχει πλέον απόσταση. Υπάρχει απόσταση, η οποία προσδιορίζεται στα 80 μέτρα, ανάμεσα σε ένα πρατήριο που διαθέτει καύσιμα -κάθε μορφής καύσιμα- κι ένα χώρο συνάθροισης κοινού, όπου κατά τεκμήριο συγκεντρώνονται περισσότεροι των πενήντα. Αυτό ισχύει και αντιστρόφως. Αυτός που προϋπάρχει δεσμεύει αυτόν που ακολουθεί να εξασφαλίσει για την εγκατάστασή του ικανή απόσταση, την απόσταση των 80 μέτρων. Αν προϋπάρχει το πρατήριο, δεν μπορεί ο κινηματογράφος ή το ξενοδοχείο να εγκατασταθεί σε μικρότερη απόσταση. Αν προϋπάρχει ο χώρος συνάθροισης κοινού, πενήντα και πλέον ατόμων, τότε ένα πρατήριο δεν μπορεί να πάρει άδεια να εγκατασταθεί σε μικρότερη των 80 μέτρων απόσταση. Και εδώ, επίσης, δίνουμε τη δυνατότητα, μέσα από μία μεταβατική περίοδο, επταετίας, μετεγκατάστασης, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτά τα προβλήματα, τα οποία παρέμειναν εκκρεμή και άλυτα και διαμορφώνουν μια νέα αγορά, πρατήρια τα οποία μπορεί να διαθέτουν και αεριώδη υπό πίεση καύσιμα -πέραν των υγρών καυσίμων- με προϋποθέσεις και τήρηση των κανόνων, που προβλέπονται μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο, με παραπομπή σε σχετικές διατάξεις, που ισχύουν στην πατρίδα μας και είναι ανάλογες με αυτές που προβλέπονται σε κοινοτικές οδηγίες και ισχύουν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.Επίσης, ρυθμίσεις σημαντικές θεωρώ ότι είναι αυτές, οι οποίες αφορούν στην ταχύτατη έγκριση για την παράδοση στους χρήστες σταθμών αυτοκινήτων στους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, επειδή δεν υπήρχε εμπειρία, γιατί το ΜΕΤΡΟ είναι κάτι νέο στη ζωή μας και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, που ακόμη βεβαίως δεν λειτουργεί.Πρέπει να σας πω ότι δεν υπήρχε ένα σαφές καθεστώς, βάσει του οποίου θα αδειοδοτούνται οι σταθμοί αυτοκινήτων στους σταθμούς των ΜΕΤΡΟ και το ΜΕΤΡΟ κατασκεύαζε τους σταθμούς για το ΜΕΤΡΟ, ενώ δίπλα είχε χώρους για να αναπτύξει σταθμούς αυτοκινήτων και αυτοί λειτουργούν παράνομα, χωρίς να έχουν σχετική άδεια. Λύνουμε και αυτό το θέμα. Λύνουμε ένα θέμα που αφορά επίσης σημαντική παράλειψη της Ελλάδας να εναρμονιστεί με το κοινοτικό πλαίσιο. Υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η 3536/2009, με την οποία το ελληνικό δημόσιο θεωρείται ότι βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου με την απόφαση Υπουργών που είχε εκδοθεί, όσον αφορά στη χορήγηση αδειών για φορτηγά ιδιωτικής χρήσης.Με εκείνη την απόφαση συνδέθηκε ο όγκος μεταφερόμενων καυσίμων με τη δυναμικότητα, τη χωρητικότητα και τον αριθμό των αυτοκινήτων που διαθέτει μία εταιρεία πετρελαιοειδών. Τέθηκαν, δηλαδή, περιορισμοί. Οι περιορισμοί αυτοί δεν γίνονται παραδεκτοί. Αλλάζουμε, δίνοντας τη σχετική εξουσιοδότηση στους αρμόδιους Υπουργούς, αυτό το πλαίσιο. Στην απόφαση που θα εκδοθεί, σας λέω εκ προοιμίου ότι θα ακολουθήσουμε ένα μοντέλο μεταβατικής περιόδου -όπως κάναμε και για τα φορτηγά δημόσιας χρήσης- προκειμένου έτσι να μεταβούμε σιγά-σιγά σε μία νέα αγορά, όσον αφορά πλέον στα φορτηγά ιδιωτικής χρήσης.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα των συγκοινωνιών της Θεσσαλονίκης αλλά, όπως σωστά τέθηκε από αρκετούς συναδέλφους, των αστικών συγκοινωνιών σε πολλές πόλεις της Ελλάδος, είναι πολύ μεγάλο ζήτημα. Εάν θέλουμε πράγματι να ωθήσουμε τους πολίτες να χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, πρέπει το κράτος να στηρίξει τις αστικές συγκοινωνίες σε όλες τις μεγάλες περιοχές της Ελλάδος.Το βήμα αυτό για τη Θεσσαλονίκη είναι σημαντικό. Καλύπτει και τους εννέα δήμους, οι οποίοι δεν είχαν συμπεριληφθεί στο συγκοινωνιακό πρόγραμμα, όταν σχεδιάστηκε. Καλύπτονται και αυτοί οι εννέα δήμοι του νομού Θεσσαλονίκης. Καλύπτουμε και ένα κενό ή αντιμετωπίζουμε ένα παράδοξο που υπήρχε, δηλαδή δήμοι του Νομού Θεσσαλονίκης να μην συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το πρόγραμμα αστικών συγκοινωνιών που επιδοτούνται, την ώρα που είχε γίνει σχετική συμφωνία και καλύπτοντο κάποιοι δήμοι του νομού Πέλλας.Είναι μία σωστή ρύθμιση, που αποτελεί ένα προηγούμενο. Το πρόγραμμα «ΣΥΝ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ» που εφαρμόστηκε σε πολλούς δήμους με πρωτοβουλία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μας έχει δώσει μία εμπειρία. Μπορούμε αξιοποιώντας τους σχετικούς πόρους να επαναλάβουμε τέτοιου είδους προγράμματα για να εξυπηρετήσουμε τις αστικές συγκοινωνίες σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.Κλείνω αναφερόμενος σε θέματα οδικής βοήθειας. Μένει το τελευταίο θέμα, που αφορά στο άλλο τμήμα του Υπουργείου μας, το τμήμα των υποδομών. Θα μιλήσω μετά γι’ αυτό. Όσον αφορά στην οδική βοήθεια οι ρυθμίσεις στις οποίες προβαίνουμε, μπορεί να πει κανείς ότι έχουν έναν χαρακτήρα μεταβατικότητας. Κάνουμε μία ενδιάμεση ρύθμιση. Λέμε ότι οι μεικτές επιχειρήσεις δεν είναι αυτές που έχουν ίδια μέσα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά αυτές που έχουν ίδια μέσα στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη. Κάθε συνεργάτης, κάθε τοπική εταιρεία μπορεί να συνεργάζεται όχι με έναν, αλλά με έως τρεις τέτοιες εταιρείες μεικτού χαρακτήρα.Αυτό το κάνουμε γιατί χρειάζεται να αντιστρέψουμε τις συνέπειες, που προκύπτουν από μία αιφνιδιαστική ρύθμιση που έκανε το 2008 σε άσχετο νόμο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και δημιούργησε πολλά προβλήματα σε πολλές μικρομεσαίες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην ελληνική περιφέρεια.Θα μελετήσουμε το θέμα και δεσμευόμαστε να έλθουμε και πάλι στην ελληνική Βουλή με συνολική πρόταση για το θέμα της οδικής βοήθειας. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα. Θέλουμε έγκυρες εταιρείες, οι οποίες θα λειτουργούν με σύγχρονο τρόπο, θα εξασφαλίζουν ένα σύγχρονο, ποιοτικό εργασιακό καθεστώς στους εργαζόμενους σε αυτές τις εταιρείες. Αλλά, από την άλλη θα πρέπει να φροντίσουμε, ώστε να μη ρίξουμε στον Καιάδα αυτές τις μικρές επαγγελματικές ή οικογενειακές ομάδες και επιχειρήσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται σήμερα στην ελληνική περιφέρεια. Είναι περίπου 2.000 οικογένειες.Καθ’ όλη αυτή την περίοδο, που είπα ότι έχει ένα μεταβατικό χαρακτήρα, τόσο το Σώμα Επιθεωρητών του Υπουργείου Μεταφορών όσο και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας θα έχουν με εγκύκλιό μας συγκεκριμένες κατευθύνσεις, ώστε να προβαίνουν στους αναγκαίους ελέγχους για να διαπιστώνεται ότι οι εταιρείες αυτές λειτουργούν σύμφωνα με τα όσα προβλέπει ο νόμος, ανταποκρινόμενες στις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει.Σε τελευταία ανάλυση, στόχος δεν είναι οι εταιρείες. Οι εταιρείες είναι το εργαλείο, είναι το μέσο. Στόχος και σκοπός είναι ο πολίτης ο οποίος χρειάζεται οδική βοήθεια, να την έχει την κατάλληλη στιγμή στο ποιοτικό επίπεδο που απαιτείται.Όσον αφορά στο άρθρο 19 που σχετίζεται, τρόπον τινά, και με μία από τις τρεις τροπολογίες -που θα συζητήσουμε αύριο- και αναφέρεται σε πολιτικές του τομέα υποδομών του Υπουργείου μας, αρκούμαι να πω ότι καλούμεθα ουσιαστικώς να διαχειριστούμε την κρίση που έχει προκληθεί στα μεγάλα έργα των παραχωρήσεων, επειδή ακριβώς ξεκίνησαν χωρίς την αναγκαία μελετητική και διοικητική ωριμότητα.Στις συμβάσεις εκείνες προβλεπόταν ότι οι απαλλοτριώσεις θα ολοκληρωθούν σε 12 μήνες. Ήταν δυνατόν κάποιος να εκτιμά ότι σε 12 μήνες θα είχαν ολοκληρωθεί οι απαλλοτριώσεις, ώστε να αποδοθούν οι χώροι στα εργοτάξια; Έχουν περάσει δυόμισι-τρία χρόνια, οι χώροι δεν έχουν αποδοθεί, είμαστε εκτεθειμένοι απέναντι σε αιτήματα για αποζημιώσεις και ταυτόχρονα, δεν προχωρούν έργα.Αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα αυτό με πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου, προκειμένου να καταλάβουμε χώρους, να επιτάξουμε χώρους και να τους παραδώσουμε για να αναπτυχθούν εργοτάξια, σε τιμές που ορίζονται από το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών, γιατί έχουμε και τα φαινόμενα κάποια Πρωτοδικεία να αναβάλλουν όχι μία, όχι δύο, όχι τρεις, αλλά εφτά φορές την εκδίκαση σχετικών υποθέσεων. Έχουμε τεράστιες καθυστερήσεις με κόστος για το Δημόσιο. Στις συμβάσεις εκείνες, επίσης, προβλεπόταν το ύψος των διοδίων και η δυνατότητα των παραχωρησιούχων να τα τοποθετούν κατά την επιλογή τους. Ως Αντιπολίτευση είχαμε καταγγείλει αυτήν την επιλογή της Κυβέρνησης. Αλλά, βεβαίως, οι συμβάσεις ψηφίστηκαν υπό τη μορφή Κώδικα και δεν μπορούσε να είναι κάποιος αντίθετος στην εκτέλεση αυτών των έργων, στην κατασκευή αυτών των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων.Οι αυτοκινητόδρομοι είναι απαραίτητοι, επειδή αποτελούν συντελεστή ανάπτυξης, εφόσον, βεβαίως, υπόκεινται σε ένα σωστό σχεδιασμό και βελτιώνουν και το επίπεδο οδικής ασφάλειας στην Ελλάδα. Θέλουμε σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Αλλά, η αλήθεια είναι οι Έλληνες κλήθηκαν να πληρώσουν ένα υψηλό τίμημα για δρόμους που δεν έχουν. Άλλες χώρες, βεβαίως -αναφερθήκατε στην Αυστρία- όταν κατασκευάζουν δρόμους ως αμιγώς δημόσια έργα, μπορούν να διαθέτουν τους δρόμους αυτούς στους πολίτες τους με πολύ χαμηλότερα διόδια. Όταν, όμως, δεν διαθέτεις ως κράτος τους πόρους και καλείς τον ιδιώτη να τοποθετήσει τα χρήματά του, ο οποίος τα αντλεί από Τράπεζες, αντιλαμβάνεσαι ότι δεσμεύεσαι μέσω μίας σύμβασης για τον τρόπο με τον οποίο κι εκείνος θα εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του.Είχαμε πράγματι δηλώσει ότι επίκειται πρωτοβουλία για το ύψος των διοδίων. Θα σας πω, όμως, ότι η εκδήλωση της κρίσης σε όλες τις πτυχές της, μετά τους πρώτους μήνες της ανάληψης της Κυβέρνησης από εμάς, μας έκανε να προβληματιστούμε πάρα πολύ για το πώς θα προχωρήσουμε σε αυτήν τη πρωτοβουλία με τόσο υψηλά επιτόκια. Είναι παρακινδυνευμένο να τιτλοποιείς, να προεξοφλείς δηλαδή, μελλοντικά έσοδα του Δημοσίου, να παίρνεις ουσιαστικά δάνειο. Με ποιους όρους, όμως, όταν τα λεγόμενα spreads έχουν εξακοντιστεί στα ύψη; Πρέπει να υπάρχει παράλληλο δίκτυο, το οποίο να εξυπηρετεί τον πολίτη για τις τοπικές μετακινήσεις του, ώστε να μην χρειάζεται να χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο.Το άρθρο 19 μας επιτρέπει να σχεδιάσουμε και πάλι την τοποθέτηση των διοδίων, έτσι ώστε να επιτρέπεται εκεί που δεν υπάρχει ακόμη παράλληλο δίκτυο στον πολίτη μιας περιοχής να χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο, χωρίς απαραιτήτως να περνά από ένα σταθμό διοδίων. Μετακινείται ο σταθμός διοδίων και εξουσιοδοτούμε τον Υπουργό με μία απόφασή του να προβλέψει πως αυτός που εισπράττει το διόδιο θα το αποδίδει στον δικαιούχο, αν αυτός που το εισπράττει δεν συμπίπτει με τον δικαιούχο, γιατί μπορεί ένα τμήμα του μεγάλου αυτοκινητόδρομου να αποτελεί αντικείμενο, το οποίο εκτελεί μία εταιρεία και ακολουθεί για ένα άλλο τμήμα αυτού του μεγάλου αυτοκινητόδρομου μία άλλη εταιρεία που έχει αναλάβει το αντίστοιχο αντικείμενο κ.ο.κ.Γνωρίζει η κυρία Αντωνίου, που μίλησε εμπεριστατωμένα για το θέμα αυτό, ότι πράγματι τα διόδια που εισπράττονται στην περιοχή της στηρίζουν την κατασκευή της Ιόνιας Οδού, επειδή η Ιόνια Οδός είναι ένας δρόμος πολύ μεγάλος, αλλά η ίδια εταιρεία έχει το μικρό κομμάτι στο μεγάλο έργο της Ιόνιας Οδού. Αυτά είναι θέματα, τα οποία θα τα συζητήσουμε και στο πλαίσιο της πολιτικής μας για τις υποδομές εν όψει της νέας νομοθετικής πρωτοβουλίας, για την οποία μίλησα.Θέλω να πω μόνο ότι αυτήν την περίοδο καλούμαστε να διαχειριστούμε την απρονοησία, την επιπολαιότητα, τον κακό σχεδιασμό εκείνων, οι οποίοι εμπνεύστηκαν να κάνουν δρόμους, ενώ γνώριζαν ποια είναι η κατάσταση της χώρας. Και μας εγκαλούν τώρα γιατί δεν καταβάλλουμε τα δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια, αυτά που ήξεραν ότι δεν θα υπήρχαν για τα επόμενα τουλάχιστον λίγα χρόνια, προκειμένου να κρατήσουμε ζωντανά αυτά τα έργα. Εδώ υπάρχει ένα πολύ μεγάλο θέμα. Πρέπει να επιδείξουμε μεγάλη ευθύνη, να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις κινήσεις μας. Οι Τράπεζες, οι οποίες χρηματοδοτούν τους κατασκευαστές, με άλλους όρους δάνεισαν, αλλά είναι υποχρεωμένες λόγω των συμβάσεων που έχουν με τους κατασκευαστές να συνεχίζουν να τους δανείζουν με τους όρους που τους δάνειζαν και τότε.Τότε δανείζονταν και δάνειζαν. Τώρα δανείζονται πολύ ακριβότερα, αλλά συνεχίζουν να δανείζουν έτσι όπως δάνειζαν και τότε. Και αυτό δεν είναι ευχάριστο και αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί να μείνει έτσι χωρίς να επιχειρήσουν από τη δική τους πλευρά να αναζητήσουν προσχήματα για να θέσουν το θέμα. Και εμείς δεν πρέπει να δίνουμε προσχήματα. Πρέπει να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας: εμείς όσον αφορά στη χρηματοδοτική συμβολή μας, τα δικαστήρια όσον αφορά στην ταχεία έκδοση των αποφάσεων, οι υπηρεσίες όσον αφορά στην έκδοση των περιβαλλοντικών αδειών, την ολοκλήρωση των αρχαιολογικών ανασκαφών για τη μετακίνηση των δικτύων. Αυτά είναι τεράστια θέματα, τα οποία βεβαίως δεν λύνονται ούτε μόνο με νομοσχέδιο ούτε μόνο με την ισχυρή βούληση που μπορεί να έχει μία Κυβέρνηση.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο όχι χαμηλής πτήσης, αλλά ένα νομοσχέδιο που δεν διεκδικεί μία θέση μεταξύ των νομοσχεδίων που θα μείνουν στην ιστορία. Όμως, επειδή αντιμετωπίζει σειρά πρακτικών θεμάτων που άπτονται της καθημερινότητας μικρών και μεσαίων επιχειρηματιών και πολλών επαγγελματικών κατηγοριών, θεωρώ ότι έχει υψηλή προστιθέμενη αξία και γι’ αυτό σας καλώ να το ψηφίσετε.
υχαριστώ πολύ.
OΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ- ΖΗΤΗΜΑ
Σοβαρό κοινωνικό -και όχι μόνο- ζήτημα αποτελεί η οδική ασφάλεια, η βελτίωση της οποίας, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, φαίνεται να βρίσκεται στο επίκεντρο του σχεδιασμού των αρμόδιων ευρωπαϊκών οργάνων.
Το 2009, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τουλάχιστον 1.500.000 άτομα τραυματίστηκαν, από τα οποία πολλές εκατοντάδες παραμένουν καθηλωμένα σε αναπηρικά καροτσάκια. Πέραν του τεράστιου ψυχικού πόνου για τα θύματα και τις οικογένειές τους, το κόστος από την "ανάπηρη" οδική ασφάλεια, αποτυπωμένο σε αριθμούς, "αγγίζει" τα 130 δισ. ευρώ μόνο για το 2009.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνασθαινόμενη τη σημασία της ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας έχει χτυπήσει "καμπανάκι" και τονίζει τη σημασία που έχουν για τη Γηραιά Ηπειρο η κοινωνική συνοχή, η ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας, η εκπαίδευση και η καινοτομία στην τεχνολογία, προκειμένου όλα αυτά να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στη μείωση των τροχαίων.
Πρωταρχικός στόχος όλων των μέτρων που έχουν ληφθεί, είτε πρόκειται να ληφθούν, είναι η διασφάλιση της βιώσιμης κινητικότητας για όλους τους πολίτες της Ευρώπης, η δραστική μείωση των εκπομπών διοξειδίου άνθρακα στις μεταφορές και η πλήρης αξιοποίηση της τεχνολογικής προόδου προς όφελος των πολιτών.
Η οδική ασφάλεια θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσεχή Λευκή Βίβλο στον τομέα των μεταφορών από το 2011 έως το 2020, έχοντας κύριο γνώμονα τη μείωση των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων.
Οι ευρωπαϊκές πολιτικές κατευθύνσεις για την οδική ασφάλεια, από φέτος έως το 2020, αποβλέπουν στη δημιουργία στόχων, που θα μπορούσαν να κατευθύνουν τις εθνικές ή τοπικές στρατηγικές.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι για να επιτευχθεί ο αρχικός στόχος πρέπει να υπάρξει κοινή στρατηγική για τους τραυματισμούς, τις πρώτες βοήθειες κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, καθώς και βελτίωση της ασφάλειας των χρηστών του οδικού δικτύου και ειδικότερα των μοτοσικλετιστών, για τους οποίους τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα δυστυχήματα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά, λόγω της ιδιαιτερότητας των συγκεκριμένων οχημάτων.
Αρχές και στόχοι Πρωταγωνιστές των όποιων αποφάσεων έχουν ήδη ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν στο μέλλον είναι -όπως επισημαίνεται από τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς φορείς- οι πολίτες και η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας προς όφελός τους.
Η οδική ασφάλεια συνδέεται στενά με το περιβάλλον, την απασχόληση, την εκπαίδευση, τη νεολαία, τη δημόσια υγεία, την έρευνα, την καινοτομία, την τεχνολογία, τη δικαιοσύνη, την ασφάλιση και το εμπόριο.
Ενας από τους στόχους της Επιτροπής είναι η εκ νέου μείωση κατά 50% του συνολικού αριθμού των θανάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2020, αρχής γενομένης από το 2011.
Τα κράτη-μέλη πρόκειται να ενθαρρυνθούν προς την επίτευξη του κοινού στόχου, έχοντας ως προτεραιότητα τις επιδόσεις που είναι χαμηλές, χρησιμοποιώντας ως δείκτη τα αποτελέσματα των κρατών-μελών με τις καλύτερες επιδόσεις στους αντίστοιχους τομείς.
Ο χρήστης του οδικού δικτύου αποτελεί τον πρώτο κρίκο της αλυσίδας οδικής ασφάλειας. Για το λόγο αυτό, η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η επιβολή της νομοθεσίας έχουν τεράστια σημασία, επισημαίνουν οι αρμόδιοι ευρωπαϊκοί φορείς.
Η Επιτροπή θα μελετήσει διάφορες λύσεις, όπως η εξέταση για την απόκτηση άδειας οδήγησης να μην περιορίζεται στον έλεγχο των γνώσεων του υποψηφίου όσον αφορά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας ή στην ικανότητά του να εκτελεί ελιγμούς, αλλά να εξετάζεται ο υποψήφιος ως προς τον τρόπο συνεκτίμησης των ευρύτερων δεξιοτήτων οδήγησης ή ακόμη και αξιολόγησης των αξιών και της συμπεριφοράς που συνδέονται με την οδική ασφάλεια (επίγνωση των κινδύνων) και αμυντική οδήγηση.
Παράλληλα, η συνεχής κατάρτιση μετά τη χορήγηση της άδειας για μη επαγγελματίες οδηγούς θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου, καθώς σήμερα πολλά είναι τα παραδείγματα ηλικιωμένων οδηγών με χαμηλά επίπεδα οδικής ασφάλειας. Κατευθυντήριες πολιτικές Σήμερα, υπάρχουν περισσότερες από δώδεκα νομοθετικές πράξεις, που αφορούν την οδική ασφάλεια.
Η Επιτροπή προτίθεται να δώσει προτεραιότητα στην ορθή εφαρμογή του κεκτημένου της ΕΕ στον τομέα της οδικής ασφάλειας από τα κράτη- μέλη. Πρέπει -σημειώνεται- να δημιουργηθεί διαρθρωμένο πλαίσιο για την ανοικτή συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών και της Επιτροπής και παράλληλη παρακολούθηση της προόδου που επιτυγχάνεται σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Εξάλλου, βάσει απόφασης του Συμβουλίου, τα κράτη-μέλη οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή στοιχεία για τα τροχαία δυστυχήματα, θανατηφόρα ή όχι, τα οποία σημειώνονται στην επικράτειά τους, με σκοπό τη δημιουργία της κοινοτικής τράπεζας δεδομένων CARE.
Αυτά τα στοιχεία θα είναι διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή, ενώ παράλληλα θα παρέχουν γνώσεις για την οδική ασφάλεια στην Ευρώπη. Όλα αυτά θα αναρτώνται στο Διαδίκτυο μέσω του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Οδικής Ασφάλειας (ΕΠΟΑ). Το ολοκληρωμένο αυτό "εργαλείο" αναμένεται να διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο, καθώς θα μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση και σχεδιασμός νέων πρωτοβουλιών.
Τέλος, η τεχνική διερεύνηση ενός δυστυχήματος μπορεί να προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τη μελλοντική βελτίωση της ασφάλειας των οδικών μεταφορών, ώστε να εκλείψουν ανάλογες περιπτώσεις που θα μπορούσαν να στοιχίσουν πολλές ζωές.
Ερώτηση: τι θα σχεδιάσει η Ελλάδα και η Κυβέρνηση, όταν βρίσκεται στη 1η θέση στην Ε.Ε ποιές τολμηρές αποφάσεις θα πάρει,ποιά θα είναι η πολιτική βούληση και πως θα τα εφαρμόσει?
Το 2009, περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους δρόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τουλάχιστον 1.500.000 άτομα τραυματίστηκαν, από τα οποία πολλές εκατοντάδες παραμένουν καθηλωμένα σε αναπηρικά καροτσάκια. Πέραν του τεράστιου ψυχικού πόνου για τα θύματα και τις οικογένειές τους, το κόστος από την "ανάπηρη" οδική ασφάλεια, αποτυπωμένο σε αριθμούς, "αγγίζει" τα 130 δισ. ευρώ μόνο για το 2009.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνασθαινόμενη τη σημασία της ενίσχυσης της οδικής ασφάλειας έχει χτυπήσει "καμπανάκι" και τονίζει τη σημασία που έχουν για τη Γηραιά Ηπειρο η κοινωνική συνοχή, η ανάπτυξη της πράσινης οικονομίας, η εκπαίδευση και η καινοτομία στην τεχνολογία, προκειμένου όλα αυτά να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στη μείωση των τροχαίων.
Πρωταρχικός στόχος όλων των μέτρων που έχουν ληφθεί, είτε πρόκειται να ληφθούν, είναι η διασφάλιση της βιώσιμης κινητικότητας για όλους τους πολίτες της Ευρώπης, η δραστική μείωση των εκπομπών διοξειδίου άνθρακα στις μεταφορές και η πλήρης αξιοποίηση της τεχνολογικής προόδου προς όφελος των πολιτών.
Η οδική ασφάλεια θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσεχή Λευκή Βίβλο στον τομέα των μεταφορών από το 2011 έως το 2020, έχοντας κύριο γνώμονα τη μείωση των θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων.
Οι ευρωπαϊκές πολιτικές κατευθύνσεις για την οδική ασφάλεια, από φέτος έως το 2020, αποβλέπουν στη δημιουργία στόχων, που θα μπορούσαν να κατευθύνουν τις εθνικές ή τοπικές στρατηγικές.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί ότι για να επιτευχθεί ο αρχικός στόχος πρέπει να υπάρξει κοινή στρατηγική για τους τραυματισμούς, τις πρώτες βοήθειες κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, καθώς και βελτίωση της ασφάλειας των χρηστών του οδικού δικτύου και ειδικότερα των μοτοσικλετιστών, για τους οποίους τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα δυστυχήματα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά, λόγω της ιδιαιτερότητας των συγκεκριμένων οχημάτων.
Αρχές και στόχοι Πρωταγωνιστές των όποιων αποφάσεων έχουν ήδη ληφθεί ή πρόκειται να ληφθούν στο μέλλον είναι -όπως επισημαίνεται από τους αρμόδιους ευρωπαϊκούς φορείς- οι πολίτες και η ενίσχυση της οδικής ασφάλειας προς όφελός τους.
Η οδική ασφάλεια συνδέεται στενά με το περιβάλλον, την απασχόληση, την εκπαίδευση, τη νεολαία, τη δημόσια υγεία, την έρευνα, την καινοτομία, την τεχνολογία, τη δικαιοσύνη, την ασφάλιση και το εμπόριο.
Ενας από τους στόχους της Επιτροπής είναι η εκ νέου μείωση κατά 50% του συνολικού αριθμού των θανάτων από τροχαία δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι το 2020, αρχής γενομένης από το 2011.
Τα κράτη-μέλη πρόκειται να ενθαρρυνθούν προς την επίτευξη του κοινού στόχου, έχοντας ως προτεραιότητα τις επιδόσεις που είναι χαμηλές, χρησιμοποιώντας ως δείκτη τα αποτελέσματα των κρατών-μελών με τις καλύτερες επιδόσεις στους αντίστοιχους τομείς.
Ο χρήστης του οδικού δικτύου αποτελεί τον πρώτο κρίκο της αλυσίδας οδικής ασφάλειας. Για το λόγο αυτό, η εκπαίδευση, η κατάρτιση και η επιβολή της νομοθεσίας έχουν τεράστια σημασία, επισημαίνουν οι αρμόδιοι ευρωπαϊκοί φορείς.
Η Επιτροπή θα μελετήσει διάφορες λύσεις, όπως η εξέταση για την απόκτηση άδειας οδήγησης να μην περιορίζεται στον έλεγχο των γνώσεων του υποψηφίου όσον αφορά τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας ή στην ικανότητά του να εκτελεί ελιγμούς, αλλά να εξετάζεται ο υποψήφιος ως προς τον τρόπο συνεκτίμησης των ευρύτερων δεξιοτήτων οδήγησης ή ακόμη και αξιολόγησης των αξιών και της συμπεριφοράς που συνδέονται με την οδική ασφάλεια (επίγνωση των κινδύνων) και αμυντική οδήγηση.
Παράλληλα, η συνεχής κατάρτιση μετά τη χορήγηση της άδειας για μη επαγγελματίες οδηγούς θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου, καθώς σήμερα πολλά είναι τα παραδείγματα ηλικιωμένων οδηγών με χαμηλά επίπεδα οδικής ασφάλειας. Κατευθυντήριες πολιτικές Σήμερα, υπάρχουν περισσότερες από δώδεκα νομοθετικές πράξεις, που αφορούν την οδική ασφάλεια.
Η Επιτροπή προτίθεται να δώσει προτεραιότητα στην ορθή εφαρμογή του κεκτημένου της ΕΕ στον τομέα της οδικής ασφάλειας από τα κράτη- μέλη. Πρέπει -σημειώνεται- να δημιουργηθεί διαρθρωμένο πλαίσιο για την ανοικτή συνεργασία μεταξύ των κρατών-μελών και της Επιτροπής και παράλληλη παρακολούθηση της προόδου που επιτυγχάνεται σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Εξάλλου, βάσει απόφασης του Συμβουλίου, τα κράτη-μέλη οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή στοιχεία για τα τροχαία δυστυχήματα, θανατηφόρα ή όχι, τα οποία σημειώνονται στην επικράτειά τους, με σκοπό τη δημιουργία της κοινοτικής τράπεζας δεδομένων CARE.
Αυτά τα στοιχεία θα είναι διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή, ενώ παράλληλα θα παρέχουν γνώσεις για την οδική ασφάλεια στην Ευρώπη. Όλα αυτά θα αναρτώνται στο Διαδίκτυο μέσω του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Οδικής Ασφάλειας (ΕΠΟΑ). Το ολοκληρωμένο αυτό "εργαλείο" αναμένεται να διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο, καθώς θα μπορεί να υπάρξει αξιολόγηση και σχεδιασμός νέων πρωτοβουλιών.
Τέλος, η τεχνική διερεύνηση ενός δυστυχήματος μπορεί να προσφέρει πολύτιμες γνώσεις για τη μελλοντική βελτίωση της ασφάλειας των οδικών μεταφορών, ώστε να εκλείψουν ανάλογες περιπτώσεις που θα μπορούσαν να στοιχίσουν πολλές ζωές.
Ερώτηση: τι θα σχεδιάσει η Ελλάδα και η Κυβέρνηση, όταν βρίσκεται στη 1η θέση στην Ε.Ε ποιές τολμηρές αποφάσεις θα πάρει,ποιά θα είναι η πολιτική βούληση και πως θα τα εφαρμόσει?
ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΟΔΙΚΗΣΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΔΙΚΤΥΩΝ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 1η Δεκεμβρίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας, τοποθετήθηκε χθες το βράδυ (30/11/10) στην Ολομέλεια της Βουλής, αφού άκουσε τους όλους τους εγγεγραμμένους βουλευτές – ομιλητές, κατά τη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου: «Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας και Γενικής Διεύθυνσης Οδικής Ασφάλειας, εποπτεία και βελτίωση του θεσμού του Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων για την προαγωγή της οδικής ασφάλειας και την προστασία του Περιβάλλοντος, Κύρωση Σύμβασης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ο.Α.Σ.Θ. και άλλες διατάξεις».
Λίγο νωρίτερα παρενέβη, απαντώντας στον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη:
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΕΠΠΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΛΑΟΣ
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως έκανα και κατά τη συζήτηση των δύο προηγούμενων νομοσχεδίων που απασχόλησαν την ελληνική Βουλή, έτσι και στο παρόν νομοσχέδιο θα λάβω το λόγο αφού ακούσω όλους τους συναδέλφους, οι οποίοι έχουν εγγραφεί στο σχετικό κατάλογο.
Θεωρώ, όμως, αναγκαίο να τιμήσω την παρουσία και την παρέμβαση του Προέδρου του ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος είχε την πρωτοβουλία για ένα τόσο σημαντικό θέμα, όπως είναι αυτό της οδικής ασφάλειας, να παρέμβει στη συζήτησή μας.
Πράγματι, μπορούμε να μιλάμε ή πρέπει να μιλάμε όχι για τροχαία ατυχήματα, αλλά για τροχαία εγκλήματα. Υιοθετώ τη δική σας έκφραση κ. Δρίτσα. Η Ελλάδα έχει την τέταρτη χειρότερη επίδοση μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι κάτι που όχι μόνο δεν μας τιμά, αλλά πιστεύω ότι μας καθιστά και αρνητικό πρότυπο.
Βεβαίως, θα έχω τη δυνατότητα να πω το ιστορικό της πολιτικής για την οδική ασφάλεια πώς εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Το 2000 είχαμε 2.100 νεκρούς το χρόνο. Με την εφαρμογή ενός προγράμματος με την κωδική ονομασία «Καθ’ οδόν» φτάσαμε το 2004 να έχουμε 1.500 νεκρούς. Πολλούς! Το 2009, είχαμε 1.450-1470 νεκρούς. Φαίνεται ότι καθώς κλείνει το 2010 έχουμε πετύχει να έχουμε για την ώρα -και δεν είναι προς χαρά, γιατί οι νεκροί είναι νεκροί και είναι πολλοί- περίπου 200 λιγότερους νεκρούς, σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο.
Αυτό το οποίο αξίζει να σημειώσω είναι ότι η πολιτική για την οδική ασφάλεια, ασφαλώς δεν είναι μία πολιτική η οποία μπορεί να αποτυπωθεί σε όλες τις πτυχές και τις δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν σε ένα νομοσχέδιο. Είναι θέμα συνεχών πρωτοβουλιών. Και με αυτή την έννοια, είναι μεγάλη προτεραιότητα για εμάς η πολιτική για την οδική ασφάλεια, γι’ αυτό ακριβώς έχουμε αναλάβει σειρά δράσεων, στις οποίες θα αναφερθώ όταν πάρω το λόγο αργότερα.
Είναι στις προθέσεις μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από αξιολόγηση όλων των δεδομένων, να εξετάσουμε τη δυνατότητα παράτασης του χρόνου παραχώρησης, με αντιστάθμισμα την εκτέλεση συγκεκριμένων αναπτυξιακών έργων. Η πρόταση αυτή έχει ακουστεί και είναι μία πρόταση η οποία μας απασχολεί και σύντομα θα πάρουμε τις αποφάσεις και θα προβούμε σε ανακοινώσεις.
Όσον αφορά στο θέμα των διοδίων, η εφαρμογή των διοδίων που ισχύουν σήμερα είναι συνέπεια των συμβάσεων που ψηφίστηκαν την περίοδο 2007. Τα διόδια είναι πυκνά, είναι υψηλά, αλλά βεβαίως είναι διόδια τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να πει κανείς, ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές χρήσης ενός αυτοκινητοδρόμου. Αυτό μπορεί να πει κανείς ότι είναι λογικό να πληρώνεται από το χρήστη.
Το πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε -ιδίως σε εσάς μιλώ, γιατί αναφερθήκατε ανοικτά στο θέμα αυτό- προκύπτει όταν οι πολίτες μετακινούμενοι καλούνται να καταβάλουν υψηλά διόδια, για δρόμους οι οποίοι είναι υπό κατασκευή. Κι αυτό είναι κάτι που δεν συνηθίζεται. Αλλά πρέπει να σας πω -επειδή μιλήσατε για το φόρο διοξειδίου του άνθρακος, που αφορά βεβαίως αρμοδιότητα άλλου Υπουργείου, του Υπουργείου Περιβάλλοντος- ότι είμαστε μία χώρα που μεταξύ των άλλων αντιφάσεων, τη χαρακτηρίζει και αυτή η αντίφαση. Έχουμε συχνά, πυκνά, υψηλά διόδια σε δρόμους υπό κατασκευή και έχουμε ένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών μεγάλο αυτοκινητόδρομο, όπως η Εγνατία Οδός, που εδώ και αρκετά χρόνια λειτουργεί χωρίς να έχουν εγκατασταθεί διόδια. Και τη χρησιμοποιούν και την καταπονούν μεγάλα φορτηγά, τα οποία έχουν την αφετηρία τους σε ξένες γειτονικές χώρες. Και όταν προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε μία ορθή λειτουργία με την εγκατάσταση διοδίων και σε αυτόν τον αυτοκινητόδρομο κι εκεί συναντούμε αντιδράσεις.
Πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο, μία ευθύνη. Πρέπει να σας πω ότι η ευθύνη αυτή πρέπει να αποδεικνύεται –επειδή αναφερθήκατε στις διαδηλώσεις στο κέντρο- με κάθε τρόπο και από όλους, προς όλες τις κατευθύνσεις. Ξέρετε, ότι πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες χρησιμοποιούν Τούρκους μεταφορείς, επειδή τους στοιχίζουν φθηνότερα για τη μεταφορά προϊόντων, που ήδη παραγγέλνουν και παράγονται στην Τουρκία για να διοχετευθούν στην ελληνική αγορά;
Σε μία περίοδο κρίσης, λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να αναλαμβάνουμε τις αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Πέραν αυτού, όμως, η καθημερινότητα πρέπει να αποτελεί για κάθε πολίτη, σε μία τέτοια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα μας, και μία άσκηση ευθύνης.
Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ, που αυτό επέλεξε ο ελληνικός λαός να κυβερνά τον τόπο, έχει αίσθηση αυτής της ευθύνης. Γι’ αυτό είναι ξένη προς εμάς η έννοια του πολιτικού κόστους. Παίρνουμε τολμηρές, ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες, προχωρούμε σε δημιουργικές ρήξεις και ανατροπές, επιζητούμε τη συνεννόηση και τη συναίνεση, που βεβαίως δεν σημαίνουν κατάλυση των όποιων ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών, ούτε κατάλυση της αυτοτέλειας των κομμάτων που συγκροτούν την ελληνική Βουλή. Σημαίνουν συνεννόηση και η συναίνεση είναι απόδειξη αυτής της ευθύνης όλων μας στην πράξη, στην καθημερινότητα.
Είμαστε, κύριε Πρόεδρε -και σας διαβεβαιώ- όχι ακούραστοι, αλλά περισσότερο από ποτέ διατεθειμένοι να αναλώσουμε όλες τις δυνάμεις που έχουμε -και έχουμε- αστείρευτες δυνάμεις, γιατί οι δυνάμεις αυτές είναι δυνάμεις στην κοινωνία, στη ρίζα της Κυβέρνησής μας και του Κινήματος που την στηρίζει, προκειμένου επιτέλους να αλλάξει προς το καλύτερο αυτός ο τόπος. Και η αλλαγή δεν συντελείται μόνο μέσω της αλλαγής της Κυβέρνησης, αυτό μπορεί να είναι το πρώτο και σημαντικό βήμα, ή μόνο μέσω της ψήφισης κάποιων νομοσχεδίων. Συντελείται και προωθείται, όταν κάνουμε πράξη αυτά τα οποία εδώ με ένα λόγο δημόσιο, χρήσιμο, κοινωφελή επαγγελλόμαστε όλοι. Αυτό πρέπει να κάνουμε, το λόγο μας πράξη. Η Κυβέρνηση αυτό επιδιώκει, αυτό προσπαθεί.
ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
Αθήνα, 1η Δεκεμβρίου 2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας, τοποθετήθηκε χθες το βράδυ (30/11/10) στην Ολομέλεια της Βουλής, αφού άκουσε τους όλους τους εγγεγραμμένους βουλευτές – ομιλητές, κατά τη συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου: «Σύσταση Εθνικού Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας και Γενικής Διεύθυνσης Οδικής Ασφάλειας, εποπτεία και βελτίωση του θεσμού του Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων για την προαγωγή της οδικής ασφάλειας και την προστασία του Περιβάλλοντος, Κύρωση Σύμβασης μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και Ο.Α.Σ.Θ. και άλλες διατάξεις».
Λίγο νωρίτερα παρενέβη, απαντώντας στον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη:
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΕΠΠΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΛΑΟΣ
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως έκανα και κατά τη συζήτηση των δύο προηγούμενων νομοσχεδίων που απασχόλησαν την ελληνική Βουλή, έτσι και στο παρόν νομοσχέδιο θα λάβω το λόγο αφού ακούσω όλους τους συναδέλφους, οι οποίοι έχουν εγγραφεί στο σχετικό κατάλογο.
Θεωρώ, όμως, αναγκαίο να τιμήσω την παρουσία και την παρέμβαση του Προέδρου του ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος είχε την πρωτοβουλία για ένα τόσο σημαντικό θέμα, όπως είναι αυτό της οδικής ασφάλειας, να παρέμβει στη συζήτησή μας.
Πράγματι, μπορούμε να μιλάμε ή πρέπει να μιλάμε όχι για τροχαία ατυχήματα, αλλά για τροχαία εγκλήματα. Υιοθετώ τη δική σας έκφραση κ. Δρίτσα. Η Ελλάδα έχει την τέταρτη χειρότερη επίδοση μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι κάτι που όχι μόνο δεν μας τιμά, αλλά πιστεύω ότι μας καθιστά και αρνητικό πρότυπο.
Βεβαίως, θα έχω τη δυνατότητα να πω το ιστορικό της πολιτικής για την οδική ασφάλεια πώς εξελίχθηκε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Το 2000 είχαμε 2.100 νεκρούς το χρόνο. Με την εφαρμογή ενός προγράμματος με την κωδική ονομασία «Καθ’ οδόν» φτάσαμε το 2004 να έχουμε 1.500 νεκρούς. Πολλούς! Το 2009, είχαμε 1.450-1470 νεκρούς. Φαίνεται ότι καθώς κλείνει το 2010 έχουμε πετύχει να έχουμε για την ώρα -και δεν είναι προς χαρά, γιατί οι νεκροί είναι νεκροί και είναι πολλοί- περίπου 200 λιγότερους νεκρούς, σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο.
Αυτό το οποίο αξίζει να σημειώσω είναι ότι η πολιτική για την οδική ασφάλεια, ασφαλώς δεν είναι μία πολιτική η οποία μπορεί να αποτυπωθεί σε όλες τις πτυχές και τις δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν σε ένα νομοσχέδιο. Είναι θέμα συνεχών πρωτοβουλιών. Και με αυτή την έννοια, είναι μεγάλη προτεραιότητα για εμάς η πολιτική για την οδική ασφάλεια, γι’ αυτό ακριβώς έχουμε αναλάβει σειρά δράσεων, στις οποίες θα αναφερθώ όταν πάρω το λόγο αργότερα.
Είναι στις προθέσεις μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από αξιολόγηση όλων των δεδομένων, να εξετάσουμε τη δυνατότητα παράτασης του χρόνου παραχώρησης, με αντιστάθμισμα την εκτέλεση συγκεκριμένων αναπτυξιακών έργων. Η πρόταση αυτή έχει ακουστεί και είναι μία πρόταση η οποία μας απασχολεί και σύντομα θα πάρουμε τις αποφάσεις και θα προβούμε σε ανακοινώσεις.
Όσον αφορά στο θέμα των διοδίων, η εφαρμογή των διοδίων που ισχύουν σήμερα είναι συνέπεια των συμβάσεων που ψηφίστηκαν την περίοδο 2007. Τα διόδια είναι πυκνά, είναι υψηλά, αλλά βεβαίως είναι διόδια τα οποία σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να πει κανείς, ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές χρήσης ενός αυτοκινητοδρόμου. Αυτό μπορεί να πει κανείς ότι είναι λογικό να πληρώνεται από το χρήστη.
Το πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε -ιδίως σε εσάς μιλώ, γιατί αναφερθήκατε ανοικτά στο θέμα αυτό- προκύπτει όταν οι πολίτες μετακινούμενοι καλούνται να καταβάλουν υψηλά διόδια, για δρόμους οι οποίοι είναι υπό κατασκευή. Κι αυτό είναι κάτι που δεν συνηθίζεται. Αλλά πρέπει να σας πω -επειδή μιλήσατε για το φόρο διοξειδίου του άνθρακος, που αφορά βεβαίως αρμοδιότητα άλλου Υπουργείου, του Υπουργείου Περιβάλλοντος- ότι είμαστε μία χώρα που μεταξύ των άλλων αντιφάσεων, τη χαρακτηρίζει και αυτή η αντίφαση. Έχουμε συχνά, πυκνά, υψηλά διόδια σε δρόμους υπό κατασκευή και έχουμε ένα ευρωπαϊκών προδιαγραφών μεγάλο αυτοκινητόδρομο, όπως η Εγνατία Οδός, που εδώ και αρκετά χρόνια λειτουργεί χωρίς να έχουν εγκατασταθεί διόδια. Και τη χρησιμοποιούν και την καταπονούν μεγάλα φορτηγά, τα οποία έχουν την αφετηρία τους σε ξένες γειτονικές χώρες. Και όταν προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε μία ορθή λειτουργία με την εγκατάσταση διοδίων και σε αυτόν τον αυτοκινητόδρομο κι εκεί συναντούμε αντιδράσεις.
Πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο, μία ευθύνη. Πρέπει να σας πω ότι η ευθύνη αυτή πρέπει να αποδεικνύεται –επειδή αναφερθήκατε στις διαδηλώσεις στο κέντρο- με κάθε τρόπο και από όλους, προς όλες τις κατευθύνσεις. Ξέρετε, ότι πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες χρησιμοποιούν Τούρκους μεταφορείς, επειδή τους στοιχίζουν φθηνότερα για τη μεταφορά προϊόντων, που ήδη παραγγέλνουν και παράγονται στην Τουρκία για να διοχετευθούν στην ελληνική αγορά;
Σε μία περίοδο κρίσης, λοιπόν, πιστεύω ότι πρέπει να αναλαμβάνουμε τις αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Πέραν αυτού, όμως, η καθημερινότητα πρέπει να αποτελεί για κάθε πολίτη, σε μία τέτοια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα μας, και μία άσκηση ευθύνης.
Η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ, που αυτό επέλεξε ο ελληνικός λαός να κυβερνά τον τόπο, έχει αίσθηση αυτής της ευθύνης. Γι’ αυτό είναι ξένη προς εμάς η έννοια του πολιτικού κόστους. Παίρνουμε τολμηρές, ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες, προχωρούμε σε δημιουργικές ρήξεις και ανατροπές, επιζητούμε τη συνεννόηση και τη συναίνεση, που βεβαίως δεν σημαίνουν κατάλυση των όποιων ιδεολογικών και πολιτικών διαφορών, ούτε κατάλυση της αυτοτέλειας των κομμάτων που συγκροτούν την ελληνική Βουλή. Σημαίνουν συνεννόηση και η συναίνεση είναι απόδειξη αυτής της ευθύνης όλων μας στην πράξη, στην καθημερινότητα.
Είμαστε, κύριε Πρόεδρε -και σας διαβεβαιώ- όχι ακούραστοι, αλλά περισσότερο από ποτέ διατεθειμένοι να αναλώσουμε όλες τις δυνάμεις που έχουμε -και έχουμε- αστείρευτες δυνάμεις, γιατί οι δυνάμεις αυτές είναι δυνάμεις στην κοινωνία, στη ρίζα της Κυβέρνησής μας και του Κινήματος που την στηρίζει, προκειμένου επιτέλους να αλλάξει προς το καλύτερο αυτός ο τόπος. Και η αλλαγή δεν συντελείται μόνο μέσω της αλλαγής της Κυβέρνησης, αυτό μπορεί να είναι το πρώτο και σημαντικό βήμα, ή μόνο μέσω της ψήφισης κάποιων νομοσχεδίων. Συντελείται και προωθείται, όταν κάνουμε πράξη αυτά τα οποία εδώ με ένα λόγο δημόσιο, χρήσιμο, κοινωφελή επαγγελλόμαστε όλοι. Αυτό πρέπει να κάνουμε, το λόγο μας πράξη. Η Κυβέρνηση αυτό επιδιώκει, αυτό προσπαθεί.
ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ
3 Δεκ 2010
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΥΝΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ
Με αφορμή την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
έκαναν δηλώσεις:
- ο γγ. του ΟΗΕ, και ο υπεύθυνος του κλάδου πρόληψης τραυματισμών του ΠΟΥγείας.
Τις δηλώσεις μπορειτε να δείτε εδώ: www.wdor.org
-Την δηλωση του Προέδρου της FEVR (Ευρωπαική Ομοσπονδία θυμάτων Τροχαίων) ,
και τις άλλες δηλώσεις μπορείτε να δείτε εδώ:
http://efthita-rodos.blogspot.com/2010/11/fevr_9110.html
Στην Ελλάδα δεν έκανε καμμία δήλωση απ΄ όσο μπορέσαμε να ελέγξουμε (ζητάμε προκαταβολικά συγγνώμη αν αποδειχτεί κάτι διαφορετικό)
- ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (είχε κάνει πέρισυ)
- ουτε ο Πρωθυπουργός
-ουτε οι συναρμόδιοι Υπουργοί
- ούτε ο Αρχηγός της Ελληνικής Ασυνομίας
- ούτε ο επικεφαλής της διυπουργικής επιτροπής για τα τροχαία Υπουργός κος Ρέππας
- ούτε ο επικεφαλής της διακομματικης επιτροπής για την οδική ασφαλεια της βουλής καθηγητης Ιατρικής κος Γρηγοράκος.
- ούτε ο Αρχιεπίσκοπος.
Την ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό την ανέρτησε η ΕΥΘΥΤΑ εδώ: http://efthita-rodos.blogspot.com και που την κοινοποίησε.
Δηλώσεις βρήκαμε: από
- τον Νομάρχη Λασιθίου κο Σ. Αναστασάκη
- τον Διοικητη της τροχαίας Ρεθύμνου κα Μοσχονά
-Τοπικές πολιτικές και εκκλησιαστικές αρχές συμμετείχαν σε εκδηλώσεις στις Βουκολιές Χανίων (20/110
και στις εκδηλώσεις που οργάνωσε η ΕΥΘΥΤΑ στη Ρόδο(21/11).
Και πιθανόν κάποιοι άλλοι στην επαρχία.
Δεν είναι δυστυχώς να απορεί κανείς για το πως έχουμε φτάσει σ αυτή την κατάσταση.
Με τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων απο τροχαία στην Ευρώπη.
Καταλαβαίνει πολύ καλά κανείς οτι οι παραπάνω αναφερθέντες κινήθηκαν από προσωπικό ενδιαφέρον και οχι απο εντολές του Ελληνικού Κράτους.
Ελπίζουμε να μη τους τιμωρήσουν κιόλας.
*You Are What U Do - Κώστας Κουβίδης
*ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ
έκαναν δηλώσεις:
- ο γγ. του ΟΗΕ, και ο υπεύθυνος του κλάδου πρόληψης τραυματισμών του ΠΟΥγείας.
Τις δηλώσεις μπορειτε να δείτε εδώ: www.wdor.org
-Την δηλωση του Προέδρου της FEVR (Ευρωπαική Ομοσπονδία θυμάτων Τροχαίων) ,
και τις άλλες δηλώσεις μπορείτε να δείτε εδώ:
http://efthita-rodos.blogspot.com/2010/11/fevr_9110.html
Στην Ελλάδα δεν έκανε καμμία δήλωση απ΄ όσο μπορέσαμε να ελέγξουμε (ζητάμε προκαταβολικά συγγνώμη αν αποδειχτεί κάτι διαφορετικό)
- ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (είχε κάνει πέρισυ)
- ουτε ο Πρωθυπουργός
-ουτε οι συναρμόδιοι Υπουργοί
- ούτε ο Αρχηγός της Ελληνικής Ασυνομίας
- ούτε ο επικεφαλής της διυπουργικής επιτροπής για τα τροχαία Υπουργός κος Ρέππας
- ούτε ο επικεφαλής της διακομματικης επιτροπής για την οδική ασφαλεια της βουλής καθηγητης Ιατρικής κος Γρηγοράκος.
- ούτε ο Αρχιεπίσκοπος.
Την ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό την ανέρτησε η ΕΥΘΥΤΑ εδώ: http://efthita-rodos.blogspot.com και που την κοινοποίησε.
Δηλώσεις βρήκαμε: από
- τον Νομάρχη Λασιθίου κο Σ. Αναστασάκη
- τον Διοικητη της τροχαίας Ρεθύμνου κα Μοσχονά
-Τοπικές πολιτικές και εκκλησιαστικές αρχές συμμετείχαν σε εκδηλώσεις στις Βουκολιές Χανίων (20/110
και στις εκδηλώσεις που οργάνωσε η ΕΥΘΥΤΑ στη Ρόδο(21/11).
Και πιθανόν κάποιοι άλλοι στην επαρχία.
Δεν είναι δυστυχώς να απορεί κανείς για το πως έχουμε φτάσει σ αυτή την κατάσταση.
Με τον μεγαλύτερο αριθμό θανάτων απο τροχαία στην Ευρώπη.
Καταλαβαίνει πολύ καλά κανείς οτι οι παραπάνω αναφερθέντες κινήθηκαν από προσωπικό ενδιαφέρον και οχι απο εντολές του Ελληνικού Κράτους.
Ελπίζουμε να μη τους τιμωρήσουν κιόλας.
*You Are What U Do - Κώστας Κουβίδης
*ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ
ΘΥΜΑΤΑ ΤΡΟΧΑΙΩΝ-ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΩΤΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
Θύματα τροχαίων - Θλιβερή πρωτιά για τη χώρα μας
Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 21 Νοεμβρίου 2010 17:16
Παγκόσμια Μέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων η σημερινή και η Ελλάδα μετρά κατά μέσο ετησίως 2.000 χιλιάδες θανάτους, 4.000 βαριά και 30.000 ελαφρά τραυματισμένους από τροχαία. Από τους νεκρούς και τους τραυματίες το 1/3 είναι παιδιά. Το τραγικό γεγονός γίνεται ακόμα σοβαρότερο αν αναλογισθεί κάποιος ότι πέρα από τους θανάτους πολλοί από τους τραυματίες μένουν ανάπηροι και μάλιστα σε μικρή ηλικία.Στην Αθήνα η Πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα» οργάνωσε το πρωί στο Σύνταγμα συγκέντρωση-ενημέρωση ευαισθητοποίησης. Κεντρικό μήνυμα που ακουγόταν από τα μεγάφωνα: «Κάθε ημέρα έξι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο. Άδικα. Βίαια. Τραγικά. Αύριο μπορεί να είναι το παιδί σου, η μητέρα σου, ο αδελφός σου, η φίλη σου, εσύ… Τα τροχαία είναι εγκλήματα που μπορούν να αποτραπούν. Ας κάνουμε το πρώτο βήμα μαζί. Να θυμηθούμε τα θύματα. Να σταματήσουμε τη σιωπή. Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα»…Οι θάνατοι από τροχαία στην Ελλάδα είναι σχεδόν δύο φορές συχνότεροι απ’ ότι παγκοσμίως. Η χώρα μας μετρά 130 θύματα ανά εκατομμύριο κατοίκων, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 69 θύματα ανά εκατομμύριο κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας 1.300.000 άνθρωποι πέθαναν το 2009 από τροχαία. Τη δεκαετία 2001 - 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο τη μείωση των θανάτων από τροχαία κατά 50%, χωρίς όμως κάποιο δεσμευτικό μέτρο. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσαν οι χώρες, στη διάρκεια των 10 χρόνων τα τροχαία δυστυχήματα μειώθηκαν κατά μέσο όρο 36% στα κράτη-μέλη. Όμως στην Ελλάδα η μείωση ανήλθε σε 23%. Οι θάνατοι μειώθηκαν από 172 ανά εκατομμύριο κατοίκων σε 130 ανά εκατομμύριο κατοίκων. Παρόλα αυτά παραμένουμε η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό θυμάτων.Τι φταίει γι αυτό; Όπως σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γιατρός κ. Γιώργος Κουβίδης από τους πρωτεργάτες της Πρωτοβουλίας, που έχασε το παιδί του από οδηγό αυτοκινήτου που έτρεχε με ταχύτητα 120 χλμ. την ώρα, βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, «δεν υπάρχει μόνιμη, διαχρονική και συστηματική πολιτική στο ζήτημα της οδικής ασφάλειας. Το 2000 η ελληνική κυβέρνηση, σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, χαρακτήρισε την επιθετική οδήγηση ως πρώτη αιτία πρόκλησης τροχαίων. Όμως, η κρίση αυτή δεν συνοδεύτηκε από κανένα μέτρο». «Για τη Δικαιοσύνη όλα τα τροχαία δικάζονται ως φόνοι εξ αμέλειας και ατυχήματα. Θεωρείται αυτονόητο στην Ελλάδα, όταν σκοτώσεις, να μην σου αφαιρεθεί το δίπλωμα». Αντιθέτως «στην Κύπρο έχει καταργηθεί ο όρος τροχαίο ατύχημα. Μιλάνε μόνο για συμβάν ή δυστύχημα. Έχουν γίνει αλλαγές στον ποινικό κώδικα και ανά περίπτωση μπορεί να υπάρξουν σοβαρές ποινές. Συγχρόνως, έχει ξεκινήσει καμπάνια από μεικτά συνεργεία αστυνομίας και μηχανικών του υπουργείου Συγκοινωνιών που κατάσχουν τα οχήματα στα οποία έχει γίνει παράνομη αλλαγή μηχανής για να αυξηθεί ο κυβισμός τους. Εδώ βρίθουμε από τέτοια συνεργεία και δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο». «Οι δρόμοι έχουν εγκαταλειφθεί στους οδηγούς, στους οποίους η ατιμωρησία έχει δημιουργήσει μια αίσθηση ασυδοσίας ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Προσδιορισμός των ορίων ταχύτητας με βάση τις σύγχρονες μελέτες δεν υπάρχει. Αυτές για παράδειγμα λένε ότι σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή το όριο πρέπει να είναι 30 χλμ. Παράλληλα υπάρχουν εκκρεμή θέματα όπως οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, η χρήση του κινητού, προσθέστε και την αύξηση της επιθετικότητας των ανθρώπων στους δρόμους»…Επιπλέον «παρότι πρόκειται για μαζικό φαινόμενο θανάτων και τραυματισμών δεν έχει υπάρξει καμία κρατική δομή ψυχολογικής στήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων. Πρέπει να υπάρξει ριζική ανατροπή της ιεραρχίας στην κυκλοφορία» καταλήγει ο κ. Κουβίδης. «Πρέπει να γίνει συνείδηση των οδηγών ότι προτεραιότητα έχουν ο πεζός, ο ποδηλάτης, η μητέρα με το καροτσάκι, ο ηλικιωμένος, ο ανάπηρος. Στο εξωτερικό η άποψη αυτή έχει διαπεράσει την αντίληψη του κόσμου. Εδώ…» Το γεγονός είναι ότι αν στην Ελλάδα με την εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος τα θύματα μειώθηκαν κατά 23%, στη Λετονία τα θύματα μειώθηκαν κατά 54% (από 236 σε 112 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων), στην Ισπανία κατά 53% (από 136 θανάτους το 2001 στους 58 το 2009), στην Εσθονία και την Πορτογαλία κατά 50%. Η Γερμανία μείωσε τους θανάτους κατά 40% (από 85 θανάτους σε 51) και η Σουηδία κατά 39% (από 66 σε 39 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων).
Παγκόσμια Μέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Ατυχημάτων η σημερινή και η Ελλάδα μετρά κατά μέσο ετησίως 2.000 χιλιάδες θανάτους, 4.000 βαριά και 30.000 ελαφρά τραυματισμένους από τροχαία. Από τους νεκρούς και τους τραυματίες το 1/3 είναι παιδιά. Το τραγικό γεγονός γίνεται ακόμα σοβαρότερο αν αναλογισθεί κάποιος ότι πέρα από τους θανάτους πολλοί από τους τραυματίες μένουν ανάπηροι και μάλιστα σε μικρή ηλικία.Στην Αθήνα η Πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα» οργάνωσε το πρωί στο Σύνταγμα συγκέντρωση-ενημέρωση ευαισθητοποίησης. Κεντρικό μήνυμα που ακουγόταν από τα μεγάφωνα: «Κάθε ημέρα έξι άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο. Άδικα. Βίαια. Τραγικά. Αύριο μπορεί να είναι το παιδί σου, η μητέρα σου, ο αδελφός σου, η φίλη σου, εσύ… Τα τροχαία είναι εγκλήματα που μπορούν να αποτραπούν. Ας κάνουμε το πρώτο βήμα μαζί. Να θυμηθούμε τα θύματα. Να σταματήσουμε τη σιωπή. Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα»…Οι θάνατοι από τροχαία στην Ελλάδα είναι σχεδόν δύο φορές συχνότεροι απ’ ότι παγκοσμίως. Η χώρα μας μετρά 130 θύματα ανά εκατομμύριο κατοίκων, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 69 θύματα ανά εκατομμύριο κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας 1.300.000 άνθρωποι πέθαναν το 2009 από τροχαία. Τη δεκαετία 2001 - 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο τη μείωση των θανάτων από τροχαία κατά 50%, χωρίς όμως κάποιο δεσμευτικό μέτρο. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσαν οι χώρες, στη διάρκεια των 10 χρόνων τα τροχαία δυστυχήματα μειώθηκαν κατά μέσο όρο 36% στα κράτη-μέλη. Όμως στην Ελλάδα η μείωση ανήλθε σε 23%. Οι θάνατοι μειώθηκαν από 172 ανά εκατομμύριο κατοίκων σε 130 ανά εκατομμύριο κατοίκων. Παρόλα αυτά παραμένουμε η χώρα με τον υψηλότερο αριθμό θυμάτων.Τι φταίει γι αυτό; Όπως σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γιατρός κ. Γιώργος Κουβίδης από τους πρωτεργάτες της Πρωτοβουλίας, που έχασε το παιδί του από οδηγό αυτοκινήτου που έτρεχε με ταχύτητα 120 χλμ. την ώρα, βράδυ στο κέντρο της Αθήνας, «δεν υπάρχει μόνιμη, διαχρονική και συστηματική πολιτική στο ζήτημα της οδικής ασφάλειας. Το 2000 η ελληνική κυβέρνηση, σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, χαρακτήρισε την επιθετική οδήγηση ως πρώτη αιτία πρόκλησης τροχαίων. Όμως, η κρίση αυτή δεν συνοδεύτηκε από κανένα μέτρο». «Για τη Δικαιοσύνη όλα τα τροχαία δικάζονται ως φόνοι εξ αμέλειας και ατυχήματα. Θεωρείται αυτονόητο στην Ελλάδα, όταν σκοτώσεις, να μην σου αφαιρεθεί το δίπλωμα». Αντιθέτως «στην Κύπρο έχει καταργηθεί ο όρος τροχαίο ατύχημα. Μιλάνε μόνο για συμβάν ή δυστύχημα. Έχουν γίνει αλλαγές στον ποινικό κώδικα και ανά περίπτωση μπορεί να υπάρξουν σοβαρές ποινές. Συγχρόνως, έχει ξεκινήσει καμπάνια από μεικτά συνεργεία αστυνομίας και μηχανικών του υπουργείου Συγκοινωνιών που κατάσχουν τα οχήματα στα οποία έχει γίνει παράνομη αλλαγή μηχανής για να αυξηθεί ο κυβισμός τους. Εδώ βρίθουμε από τέτοια συνεργεία και δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο». «Οι δρόμοι έχουν εγκαταλειφθεί στους οδηγούς, στους οποίους η ατιμωρησία έχει δημιουργήσει μια αίσθηση ασυδοσίας ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Προσδιορισμός των ορίων ταχύτητας με βάση τις σύγχρονες μελέτες δεν υπάρχει. Αυτές για παράδειγμα λένε ότι σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή το όριο πρέπει να είναι 30 χλμ. Παράλληλα υπάρχουν εκκρεμή θέματα όπως οι παράνομες διαφημιστικές πινακίδες, η χρήση του κινητού, προσθέστε και την αύξηση της επιθετικότητας των ανθρώπων στους δρόμους»…Επιπλέον «παρότι πρόκειται για μαζικό φαινόμενο θανάτων και τραυματισμών δεν έχει υπάρξει καμία κρατική δομή ψυχολογικής στήριξης για τις οικογένειες των θυμάτων. Πρέπει να υπάρξει ριζική ανατροπή της ιεραρχίας στην κυκλοφορία» καταλήγει ο κ. Κουβίδης. «Πρέπει να γίνει συνείδηση των οδηγών ότι προτεραιότητα έχουν ο πεζός, ο ποδηλάτης, η μητέρα με το καροτσάκι, ο ηλικιωμένος, ο ανάπηρος. Στο εξωτερικό η άποψη αυτή έχει διαπεράσει την αντίληψη του κόσμου. Εδώ…» Το γεγονός είναι ότι αν στην Ελλάδα με την εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος τα θύματα μειώθηκαν κατά 23%, στη Λετονία τα θύματα μειώθηκαν κατά 54% (από 236 σε 112 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων), στην Ισπανία κατά 53% (από 136 θανάτους το 2001 στους 58 το 2009), στην Εσθονία και την Πορτογαλία κατά 50%. Η Γερμανία μείωσε τους θανάτους κατά 40% (από 85 θανάτους σε 51) και η Σουηδία κατά 39% (από 66 σε 39 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων).
ΠΗΓΗ: agelioforos.gr
ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΣΚΟΤΩΝΕΙ... ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
Το αλκοόλ σκοτώνει... αποζημιώσεις
Ο συνεπιβάτης που τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο κινδυνεύει να εισπράξει μειωμένη αποζημίωση, εφόσον γνώριζε ότι ο οδηγός ήταν μεθυσμένος.
Μην μπαίνετε σε ΙΧ που οδηγεί μεθυσμένος, γιατί μπορεί να βγείτε διπλά χαμένοι. Σύμφωνα με τη δικαιοσύνη, όποιος συνεπιβάτης τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο, κινδυνεύει να εισπράξει μειωμένη αποζημίωση, γιατί μολονότι γνώριζε ότι ο οδηγός δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει, δεν κατέβηκε από το αυτοκίνητο και ανέχθηκε να παραμείνει ο οδηγός στο τιμόνι.
Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος διοργάνωσε χθες η πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα»
Ταυτόχρονα, με ένα τολμηρό νομολογιακό βήμα, γίνεται δεκτό ότι μπορεί να αξιώσει αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης και ο στενός συγγενής του προσώπου που τραυματίστηκε σοβαρά, όταν το τροχαίο έγινε μπροστά στα μάτια του, με συνέπεια να υποστεί νευρικό κλονισμό.
Δεκάδες ποδηλάτες πραγματοποίησαν πένθιμη πορεία στην Αθήνα, φορώντας μαύρα ρούχα
Την ίδια στιγμή, όποιος αφήνει να οδηγήσει το αυτοκίνητό του τρίτο πρόσωπο που έχει καταναλώσει αλκοόλ, κινδυνεύει να εισπράξει μειωμένη αποζημίωση (ή να μην μπορεί να καλύψει ασφαλιστικά τη βλάβη του ΙΧ) σε περίπτωση τροχαίου, εφόσον γνώριζε ότι ο οδηγός ήταν μεθυσμένος και εντούτοις του επέτρεψε να οδηγήσει.
Στις περιπτώσεις αυτές η δικαιοσύνη δέχεται ότι υπάρχει συνυπαιτιότητα και του ιδιοκτήτη του ΙΧ που δεν κατέβασε τον μεθυσμένο οδηγό, αλλά και των συνεπιβατών που τραυματίστηκαν και ανέχθηκαν να οδηγεί ένας μεθυσμένος. Ετσι αναγνωρίζεται αποζημίωση μειωμένη τουλάχιστον κατά 30%, αφού αποδέχθηκαν τον κίνδυνο (και είναι συνυπαίτιοι), ενώ αντίστοιχη μείωση υπάρχει και στην περίπτωση που δεν χρησιμοποίησαν ζώνη ασφαλείας.
Το Εφετείο Πειραιά, κάνοντας δεκτή εισήγηση του εφέτη Κ. Γκανιάτσου, έκρινε ότι ο οδηγός ΙΧ που ήταν μεθυσμένος (1,77 g. αλκοόλ ανά λίτρο αίματος) οφείλει να καταβάλει αποζημίωση 44.000 ευρώ για τον σοβαρό τραυματισμό συνεπιβάτη του ΙΧ, ενώ για πρώτη φορά έγινε δεκτό ότι πρέπει να καταβληθεί αποζημίωση, λόγω ηθικής βλάβης ύψους 4.000 ευρώ στον αδελφό του τραυματισθέντα συνεπιβάτη, γιατί το ατύχημα έγινε μπροστά στα μάτια του και αισθάνθηκε φόβο, πανικό, αγωνία, θλίψη και απόγνωση στη θέα του βαρύτατου τραυματισμού.
Η παρέα γυρνούσε ξημερώματα Κυριακής από ένα πανηγύρι, όπου είχαν πιει όλοι, καταναλώνοντας τρία μπουκάλια ουίσκι. Ο ιδιοκτήτης του ΙΧ κατέβηκε κάποια στιγμή για να πάει στην τουαλέτα και στην επιστροφή τη θέση του οδηγού είχε πάρει ο μεγαλύτερος σε ηλικία (36 ετών) θεωρώντας ότι ήταν πιο νηφάλιος για να οδηγήσει.
Ο 36χρονος αρνήθηκε στον ιδιοκτήτη να πάρει το τιμόνι κλείνοντας την ασφάλεια του ΙΧ. Ετσι κάθισε στη θέση του συνοδηγού και λίγο μετά ο μεθυσμένος οδηγός έριξε το ΙΧ πάνω σε κολόνα της ΔΕΗ οδηγώντας με ταχύτητα 120 χλμ. (με ανώτατο όριο 50 χλμ.).
Το δικαστήριο δέχθηκε (372/10) ότι πρέπει να μειωθεί κατά 30% η αποζημίωση που ζητούσε ο σοβαρά τραυματισμένος συνεπιβάτης, γιατί ήταν συνυπαίτιος του τραυματισμού του, αφού επιβιβάστηκε στο ΙΧ και ανέχθηκε να οδηγήσει πρόσωπο που βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Παράλληλα, έκρινε ότι ο μεθυσμένος δεν οδήγησε ουσιαστικά από μόνος του, αλλά με τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν αντέδρασε σθεναρά και αποφασιστικά στην πρωτοβουλία του μεθυσμένου να πάρει το τιμόνι.
Ο ιδιοκτήτης όφειλε να μην επιβιβαστεί στο ΙΧ και να μην επιτρέψει την οδήγησή του από μεθυσμένο, με συνέπεια να θεωρείται συνυπεύθυνος για ό,τι ακολούθησε και να είναι μειωμένη η αποζημίωση που και ο ίδιος διεκδικεί για τη βλάβη του ΙΧ.
ΣτοιχείαΜάστιγα τα τροχαία για τις ηλικίες 18 έως 44
Την πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 18-44 ετών αποτελούν στη χώρα μας τα τροχαία δυστυχήματα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα με αφορμή τη χτεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων.
Συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος διοργάνωσε χθες η πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα»
Ταυτόχρονα, με ένα τολμηρό νομολογιακό βήμα, γίνεται δεκτό ότι μπορεί να αξιώσει αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης και ο στενός συγγενής του προσώπου που τραυματίστηκε σοβαρά, όταν το τροχαίο έγινε μπροστά στα μάτια του, με συνέπεια να υποστεί νευρικό κλονισμό.
Δεκάδες ποδηλάτες πραγματοποίησαν πένθιμη πορεία στην Αθήνα, φορώντας μαύρα ρούχα
Την ίδια στιγμή, όποιος αφήνει να οδηγήσει το αυτοκίνητό του τρίτο πρόσωπο που έχει καταναλώσει αλκοόλ, κινδυνεύει να εισπράξει μειωμένη αποζημίωση (ή να μην μπορεί να καλύψει ασφαλιστικά τη βλάβη του ΙΧ) σε περίπτωση τροχαίου, εφόσον γνώριζε ότι ο οδηγός ήταν μεθυσμένος και εντούτοις του επέτρεψε να οδηγήσει.
Στις περιπτώσεις αυτές η δικαιοσύνη δέχεται ότι υπάρχει συνυπαιτιότητα και του ιδιοκτήτη του ΙΧ που δεν κατέβασε τον μεθυσμένο οδηγό, αλλά και των συνεπιβατών που τραυματίστηκαν και ανέχθηκαν να οδηγεί ένας μεθυσμένος. Ετσι αναγνωρίζεται αποζημίωση μειωμένη τουλάχιστον κατά 30%, αφού αποδέχθηκαν τον κίνδυνο (και είναι συνυπαίτιοι), ενώ αντίστοιχη μείωση υπάρχει και στην περίπτωση που δεν χρησιμοποίησαν ζώνη ασφαλείας.
Το Εφετείο Πειραιά, κάνοντας δεκτή εισήγηση του εφέτη Κ. Γκανιάτσου, έκρινε ότι ο οδηγός ΙΧ που ήταν μεθυσμένος (1,77 g. αλκοόλ ανά λίτρο αίματος) οφείλει να καταβάλει αποζημίωση 44.000 ευρώ για τον σοβαρό τραυματισμό συνεπιβάτη του ΙΧ, ενώ για πρώτη φορά έγινε δεκτό ότι πρέπει να καταβληθεί αποζημίωση, λόγω ηθικής βλάβης ύψους 4.000 ευρώ στον αδελφό του τραυματισθέντα συνεπιβάτη, γιατί το ατύχημα έγινε μπροστά στα μάτια του και αισθάνθηκε φόβο, πανικό, αγωνία, θλίψη και απόγνωση στη θέα του βαρύτατου τραυματισμού.
Η παρέα γυρνούσε ξημερώματα Κυριακής από ένα πανηγύρι, όπου είχαν πιει όλοι, καταναλώνοντας τρία μπουκάλια ουίσκι. Ο ιδιοκτήτης του ΙΧ κατέβηκε κάποια στιγμή για να πάει στην τουαλέτα και στην επιστροφή τη θέση του οδηγού είχε πάρει ο μεγαλύτερος σε ηλικία (36 ετών) θεωρώντας ότι ήταν πιο νηφάλιος για να οδηγήσει.
Ο 36χρονος αρνήθηκε στον ιδιοκτήτη να πάρει το τιμόνι κλείνοντας την ασφάλεια του ΙΧ. Ετσι κάθισε στη θέση του συνοδηγού και λίγο μετά ο μεθυσμένος οδηγός έριξε το ΙΧ πάνω σε κολόνα της ΔΕΗ οδηγώντας με ταχύτητα 120 χλμ. (με ανώτατο όριο 50 χλμ.).
Το δικαστήριο δέχθηκε (372/10) ότι πρέπει να μειωθεί κατά 30% η αποζημίωση που ζητούσε ο σοβαρά τραυματισμένος συνεπιβάτης, γιατί ήταν συνυπαίτιος του τραυματισμού του, αφού επιβιβάστηκε στο ΙΧ και ανέχθηκε να οδηγήσει πρόσωπο που βρισκόταν σε κατάσταση μέθης. Παράλληλα, έκρινε ότι ο μεθυσμένος δεν οδήγησε ουσιαστικά από μόνος του, αλλά με τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, ο οποίος δεν αντέδρασε σθεναρά και αποφασιστικά στην πρωτοβουλία του μεθυσμένου να πάρει το τιμόνι.
Ο ιδιοκτήτης όφειλε να μην επιβιβαστεί στο ΙΧ και να μην επιτρέψει την οδήγησή του από μεθυσμένο, με συνέπεια να θεωρείται συνυπεύθυνος για ό,τι ακολούθησε και να είναι μειωμένη η αποζημίωση που και ο ίδιος διεκδικεί για τη βλάβη του ΙΧ.
ΣτοιχείαΜάστιγα τα τροχαία για τις ηλικίες 18 έως 44
Την πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 18-44 ετών αποτελούν στη χώρα μας τα τροχαία δυστυχήματα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα με αφορμή τη χτεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων.
Από το 1965 μέχρι το 2008 στη χώρα μας σκοτώθηκαν στην άσφαλτο 150.000 άνθρωποι, ενώ το 1,5 εκατομμύριο φτάνουν οι τραυματίες από τροχαία.
Σε παγκόσμιο επίπεδο 1.300.000 θάνατοι καταγράφηκαν μόνο το 2009. Τα στοιχεία δόθηκαν στο πλαίσιο εκστρατείας που διεξάγουν μη κερδοσκοπικές οργανώσεις στη χώρα μας προκειμένου «να σταματήσουν τα τροχαία», ενώ χτες δεκάδες ποδηλάτες πραγματοποίησαν πένθιμη πορεία στο κέντρο της Αθήνας φορώντας μαύρα ρούχα.
Σε παγκόσμιο επίπεδο 1.300.000 θάνατοι καταγράφηκαν μόνο το 2009. Τα στοιχεία δόθηκαν στο πλαίσιο εκστρατείας που διεξάγουν μη κερδοσκοπικές οργανώσεις στη χώρα μας προκειμένου «να σταματήσουν τα τροχαία», ενώ χτες δεκάδες ποδηλάτες πραγματοποίησαν πένθιμη πορεία στο κέντρο της Αθήνας φορώντας μαύρα ρούχα.
ΕΘΝΟΣ 22/11/2010
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ
OΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
MONIMEΣ ΣTHΛEΣ
Hμερομηνία δημοσίευσης: 20-11-10
Ολοι εναντίον όλων στους δρόμους
Tης Μαριας Κατσουνακη
Το βίντεο στην ιστοσελίδα www. podilates. gr διαρκεί ελάχιστα. Τόσο όσο για να παρουσιάσει τα στοιχεία σε μαύρο φόντο. Τόσο όσο για να σφιχτεί το στομάχι. Τόσο όσο χρειάζεται για να συμβεί το μοιραίο. «Κάθε χρόνο 1.300.000 στον κόσμο, πάνω από 2.000 στην Ελλάδα, 6 άνθρωποι κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο, άδικα, βίαια, τραγικά (…)».
Αύριο το πρωί, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων, στο Σύνταγμα, θα συγκεντρωθούν όσοι συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα». Την ίδια ώρα οι ποδηλάτες έχουν το δικό τους σημείο συνάντησης, στο Πεδίον του Αρεως για μια ποδηλατοπορεία μνήμης. Η πόλη συντονισμένη στην κυριακάτικη νωχέλεια θα προσπεράσει το γεγονός. Ούτως η άλλως, παρόμοιες πρωτοβουλίες αφορούν έναν περιορισμένο αριθμό ανθρώπων. Αν και είναι βέβαιο ότι κάθε ελληνική οικογένεια έχει να αφηγηθεί τουλάχιστον ένα περιστατικό τροχαίου που έχει βιώσει στο στενό περιβάλλον της ή στον ευρύτερο κύκλο της, συγγενικό ή φιλικό.
Τα τελευταία χρόνια η ενημέρωση έχει αυξηθεί: ειδικοί συμβουλεύουν, εκπομπές αφιερωμένες στα τροχαία, ιστοσελίδες και μπλογκ αναφέρονται στο θέμα. Ο κόσμος ευαισθητοποιείται, οι οδηγοί συμμορφώνονται (κάπως). Μόνο η κακή κατάσταση στο οδικό δίκτυο και η πλημμελής σήμανση στους δρόμους δεν αλλάζει. ΄Η αλλάζει με εξοργιστικά αργούς ρυθμούς. Στην αυριανή συνάντηση ίσως να μην μπορέσει να είναι παρών ο ποδηλάτης που βρισκόταν ξαπλωμένος σε κεντρικό δρόμο της πόλης, χθες το πρωί. Κόσμος γύρω του, η κίνηση είχε διακοπεί. Ο τραυματισμός ίσως να ήταν ελαφρύς, ίσως και όχι... Καθημερινές εικόνες σε μια πρωτεύουσα που απεμπολεί τη συνύπαρξη με κάθε τρόπο. Τα στεγανά διατρέχουν όλο σχεδόν το σώμα της οργανωμένης κοινωνίας. Δεν είναι μόνο πολιτικά, ιδεολογικά ή ταξικά, αλλά και κυκλοφοριακά. Εποχούμενοι εναντίον ποδηλατών ή μοτοσικλετιστών, μοτοσικλετιστές εναντίον ποδηλατών, ποδηλάτες απρόσεκτοι, παράτολμοι, αδιάφοροι σε κάθε κανόνα, πεζοί σαστισμένοι.
Ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας εξατομικεύεται και προσαρμόζεται στην αντίληψη και την ψυχολογική διάθεση του κανενός. Ολο και πιο συχνά εμφανίζονται στους δρόμους ποδηλάτες με κινητό στο αυτί (!), μιας και η ατιμωρησία σε συνδυασμό με το υπερτροφικό εγώ (που μεταφράζεται σε «εγώ ξέρω γιατί... είμαι ο καλύτερος») δυναμιτίζουν κάθε προσπάθεια πειθαρχίας. Ο επιθετικά συγκεντρωμένος στον εαυτό του πιστεύει ότι «ελέγχει» κάθε κίνηση ώς τη στιγμή της πρόσκρουσης, του -είναι πλέον αργά- φρεναρίσματος. Το τροχαίο είναι στιγμιαίο, τρομακτικό στην πύκνωση του χρόνου και, ενίοτε, στις συνέπειές του. Σε αυτό το κλάσμα δευτερολέπτου συσσωρεύονται αντιλήψεις, συνήθειες και εκπαίδευση δεκαετιών. Το «τυχαίο» και «άλλες δυνάμεις» έχουν ελάχιστη συμμετοχή. Η θεωρία της κακιάς στιγμής είναι παρήγορη, παραμένει όμως εύκολο και καταστροφικό άλλοθι για μία πράξη ή παράλειψη που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί.
Η κυκλοφορία στους δρόμους είναι καθρέφτης της πόλης. Ακτινογραφία των κατοίκων και της ζωής τους. Και όπως λέει ο ποιητής: «... τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη».
kathimerini.gr
Hμερομηνία δημοσίευσης: 20-11-10
Ολοι εναντίον όλων στους δρόμους
Tης Μαριας Κατσουνακη
Το βίντεο στην ιστοσελίδα www. podilates. gr διαρκεί ελάχιστα. Τόσο όσο για να παρουσιάσει τα στοιχεία σε μαύρο φόντο. Τόσο όσο για να σφιχτεί το στομάχι. Τόσο όσο χρειάζεται για να συμβεί το μοιραίο. «Κάθε χρόνο 1.300.000 στον κόσμο, πάνω από 2.000 στην Ελλάδα, 6 άνθρωποι κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους στην άσφαλτο, άδικα, βίαια, τραγικά (…)».
Αύριο το πρωί, Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων, στο Σύνταγμα, θα συγκεντρωθούν όσοι συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία «Να σταματήσουμε τα τροχαία εγκλήματα». Την ίδια ώρα οι ποδηλάτες έχουν το δικό τους σημείο συνάντησης, στο Πεδίον του Αρεως για μια ποδηλατοπορεία μνήμης. Η πόλη συντονισμένη στην κυριακάτικη νωχέλεια θα προσπεράσει το γεγονός. Ούτως η άλλως, παρόμοιες πρωτοβουλίες αφορούν έναν περιορισμένο αριθμό ανθρώπων. Αν και είναι βέβαιο ότι κάθε ελληνική οικογένεια έχει να αφηγηθεί τουλάχιστον ένα περιστατικό τροχαίου που έχει βιώσει στο στενό περιβάλλον της ή στον ευρύτερο κύκλο της, συγγενικό ή φιλικό.
Τα τελευταία χρόνια η ενημέρωση έχει αυξηθεί: ειδικοί συμβουλεύουν, εκπομπές αφιερωμένες στα τροχαία, ιστοσελίδες και μπλογκ αναφέρονται στο θέμα. Ο κόσμος ευαισθητοποιείται, οι οδηγοί συμμορφώνονται (κάπως). Μόνο η κακή κατάσταση στο οδικό δίκτυο και η πλημμελής σήμανση στους δρόμους δεν αλλάζει. ΄Η αλλάζει με εξοργιστικά αργούς ρυθμούς. Στην αυριανή συνάντηση ίσως να μην μπορέσει να είναι παρών ο ποδηλάτης που βρισκόταν ξαπλωμένος σε κεντρικό δρόμο της πόλης, χθες το πρωί. Κόσμος γύρω του, η κίνηση είχε διακοπεί. Ο τραυματισμός ίσως να ήταν ελαφρύς, ίσως και όχι... Καθημερινές εικόνες σε μια πρωτεύουσα που απεμπολεί τη συνύπαρξη με κάθε τρόπο. Τα στεγανά διατρέχουν όλο σχεδόν το σώμα της οργανωμένης κοινωνίας. Δεν είναι μόνο πολιτικά, ιδεολογικά ή ταξικά, αλλά και κυκλοφοριακά. Εποχούμενοι εναντίον ποδηλατών ή μοτοσικλετιστών, μοτοσικλετιστές εναντίον ποδηλατών, ποδηλάτες απρόσεκτοι, παράτολμοι, αδιάφοροι σε κάθε κανόνα, πεζοί σαστισμένοι.
Ο κώδικας οδικής κυκλοφορίας εξατομικεύεται και προσαρμόζεται στην αντίληψη και την ψυχολογική διάθεση του κανενός. Ολο και πιο συχνά εμφανίζονται στους δρόμους ποδηλάτες με κινητό στο αυτί (!), μιας και η ατιμωρησία σε συνδυασμό με το υπερτροφικό εγώ (που μεταφράζεται σε «εγώ ξέρω γιατί... είμαι ο καλύτερος») δυναμιτίζουν κάθε προσπάθεια πειθαρχίας. Ο επιθετικά συγκεντρωμένος στον εαυτό του πιστεύει ότι «ελέγχει» κάθε κίνηση ώς τη στιγμή της πρόσκρουσης, του -είναι πλέον αργά- φρεναρίσματος. Το τροχαίο είναι στιγμιαίο, τρομακτικό στην πύκνωση του χρόνου και, ενίοτε, στις συνέπειές του. Σε αυτό το κλάσμα δευτερολέπτου συσσωρεύονται αντιλήψεις, συνήθειες και εκπαίδευση δεκαετιών. Το «τυχαίο» και «άλλες δυνάμεις» έχουν ελάχιστη συμμετοχή. Η θεωρία της κακιάς στιγμής είναι παρήγορη, παραμένει όμως εύκολο και καταστροφικό άλλοθι για μία πράξη ή παράλειψη που θα μπορούσε να έχει αποφευχθεί.
Η κυκλοφορία στους δρόμους είναι καθρέφτης της πόλης. Ακτινογραφία των κατοίκων και της ζωής τους. Και όπως λέει ο ποιητής: «... τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη».
kathimerini.gr
WORLD DAY OF REMEMBRANCE FOR ROAD TRAFFIC VICTIMS
Dear Mrs Eleni Karidi
President Hellenic Association for Road Traffic Victims Suport
President Hellenic Association for Road Traffic Victims Suport
On this occasion we commemorated in Bucharest the over 62,000 victims who died in road traffic crashes over the past 20 years.
Personally I am the victim of a serious road traffic accident, which left me disabled in clutches for the past 13 years, and I came to know tens of grieving and mourning families, and therefore I became involved civically and publicly, organising some public activities to support them for the first time in Romania. I drew the attention of state institution to the large number of „manslaughter” crimes, as well as the fact that the „road assassins” are favoured by the coruption phenomenon (as in my case), as well as by the permissive legislation whereby the authors of road crashes are sentenced by suspension, which means to..freedom! One representative example proving that the life of victims is worthless to the judges and that the guilty ones are „legally” favoured is that in 2009, out of 318 „road assassins”, only 33 were sentenced to serve in prison, the rest received symbolic sentences by suspension.
The project maintains that, unfortunately, in Romania there is no „REAL ROAD TRAFFIC JUSTICE”, as would be the case in the European Union, whose member Romania is, as in EU the guilty are effectively convicted.
Initially, the project which started as early as 2001 was aimed to protest against the abuses committed in the act of justice over the thousands of victims of the road traffic „genocyde”, in which thousands of innocent people die and other thousands are left disabled, leading to unfair criminal trials, but when I learned, in shock, that approximately 3000 PEOPLE die yearly in Romania, we decided to commemorate these victims yearly by naming the project „ROAD TEARS”.
The project of a victim of a road crash, who also became the victim of an unfair legal trial, in which I came to know the phenomenon of corruption, but also abuse and crimes in the act of justice over 13 years of nightmare, is appreciated by the Ministry of Internal Affairs, Vasile Blaga, as well as by the former Head of EU Delegation Jonathan Scheele (UK) and many others and in 2006 project „ROAD TERAS” was granted the Special Award.
At a European level, the project is known and appreciated by various high profile personalities such as the President of the European CommissionManuel Barroso, and by participating in 2009 in the NGO Road Safety World Conference at the invitation of WHO which took place in Brussels on May 7-8, project „ROAD TEARS” became known to more institutions, organisations and specialized associations well known throughout the world. On this occasion we signed the Appeal and Final Declaration of participating NGOs, the project being the only one to be invited from Romania.
Project „ROAD TEARS”, initiated as original civic and public involvement anticipated by 6 years the Government Ordinance no. 864/01.08.2007 which officially establishes the commemoration of road traffic victims in Romania, as well. In the first years of running this project I was supported morally by the late Prof. Marcel Haegi, President of FEVR- European Federation of Road Traffic Victims, and afterwards by the current President, Mrs. Brigitte Chaudry.
The offsprings of the deceased are unhappy with the way the authors of road crashes are treated, as well as by the inhuman treatment they, as offsprings of the deceased, receive in the act of justice, and the constant delay of trials.
Project „ROAD TEARS” which advocates for severe and efficient measures to reduce „the road traffic genocyde” and setting Road Safety as national priority, considering that thousands of PEOPLE are killed annually, among whom very many children and young people, is not liked and supported by the specialized state institutions, also due to the critical atitude from the lack of road traffic infrastructure, of education, of road traffic civility, of the presence of corruption, from granting drivers licences to providing a solution to road tragedies in justice. We are glad to see that, as compared to 2009, the number of road traffic deaths in Romania began to decline. The crucial role, in addition to the mesures which were taken yearly by the specialised state institutions, was held by … the economic crisis, which reduced the intensity of road traffic through consequences which were documented statistically.
On Sunday, November 21 2010, with the support of Road Traffic Police Department, we commemorated the over 62000 of people who died between 1990-2000, on the occasion of WORLD REMEMBRANCE DAY FOR ROAD TRAFFIC VICTIMS, we offered flyers and lit candles and brought flowers and shed, from our grieving hearts, a „roadtear” in the memory of those who are gone.
STOP ROAD TRAFFIC GENOCYDE IN THE WORLD!
FROM GLOBAL REMEMBRANCE TO GLOBAL ACTION.
Best regards,
Cornelia Galavan
ROAD TEARS
ROMANIA
Personally I am the victim of a serious road traffic accident, which left me disabled in clutches for the past 13 years, and I came to know tens of grieving and mourning families, and therefore I became involved civically and publicly, organising some public activities to support them for the first time in Romania. I drew the attention of state institution to the large number of „manslaughter” crimes, as well as the fact that the „road assassins” are favoured by the coruption phenomenon (as in my case), as well as by the permissive legislation whereby the authors of road crashes are sentenced by suspension, which means to..freedom! One representative example proving that the life of victims is worthless to the judges and that the guilty ones are „legally” favoured is that in 2009, out of 318 „road assassins”, only 33 were sentenced to serve in prison, the rest received symbolic sentences by suspension.
The project maintains that, unfortunately, in Romania there is no „REAL ROAD TRAFFIC JUSTICE”, as would be the case in the European Union, whose member Romania is, as in EU the guilty are effectively convicted.
Initially, the project which started as early as 2001 was aimed to protest against the abuses committed in the act of justice over the thousands of victims of the road traffic „genocyde”, in which thousands of innocent people die and other thousands are left disabled, leading to unfair criminal trials, but when I learned, in shock, that approximately 3000 PEOPLE die yearly in Romania, we decided to commemorate these victims yearly by naming the project „ROAD TEARS”.
The project of a victim of a road crash, who also became the victim of an unfair legal trial, in which I came to know the phenomenon of corruption, but also abuse and crimes in the act of justice over 13 years of nightmare, is appreciated by the Ministry of Internal Affairs, Vasile Blaga, as well as by the former Head of EU Delegation Jonathan Scheele (UK) and many others and in 2006 project „ROAD TERAS” was granted the Special Award.
At a European level, the project is known and appreciated by various high profile personalities such as the President of the European CommissionManuel Barroso, and by participating in 2009 in the NGO Road Safety World Conference at the invitation of WHO which took place in Brussels on May 7-8, project „ROAD TEARS” became known to more institutions, organisations and specialized associations well known throughout the world. On this occasion we signed the Appeal and Final Declaration of participating NGOs, the project being the only one to be invited from Romania.
Project „ROAD TEARS”, initiated as original civic and public involvement anticipated by 6 years the Government Ordinance no. 864/01.08.2007 which officially establishes the commemoration of road traffic victims in Romania, as well. In the first years of running this project I was supported morally by the late Prof. Marcel Haegi, President of FEVR- European Federation of Road Traffic Victims, and afterwards by the current President, Mrs. Brigitte Chaudry.
The offsprings of the deceased are unhappy with the way the authors of road crashes are treated, as well as by the inhuman treatment they, as offsprings of the deceased, receive in the act of justice, and the constant delay of trials.
Project „ROAD TEARS” which advocates for severe and efficient measures to reduce „the road traffic genocyde” and setting Road Safety as national priority, considering that thousands of PEOPLE are killed annually, among whom very many children and young people, is not liked and supported by the specialized state institutions, also due to the critical atitude from the lack of road traffic infrastructure, of education, of road traffic civility, of the presence of corruption, from granting drivers licences to providing a solution to road tragedies in justice. We are glad to see that, as compared to 2009, the number of road traffic deaths in Romania began to decline. The crucial role, in addition to the mesures which were taken yearly by the specialised state institutions, was held by … the economic crisis, which reduced the intensity of road traffic through consequences which were documented statistically.
On Sunday, November 21 2010, with the support of Road Traffic Police Department, we commemorated the over 62000 of people who died between 1990-2000, on the occasion of WORLD REMEMBRANCE DAY FOR ROAD TRAFFIC VICTIMS, we offered flyers and lit candles and brought flowers and shed, from our grieving hearts, a „roadtear” in the memory of those who are gone.
STOP ROAD TRAFFIC GENOCYDE IN THE WORLD!
FROM GLOBAL REMEMBRANCE TO GLOBAL ACTION.
Best regards,
Cornelia Galavan
ROAD TEARS
ROMANIA
Η ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΗ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Η κάθε τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου είναι Παγκόσμια Ημέρα της θύμησης
για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας
Το κοινό σύνθημα που προτείνεται για τη "δεκαετία δράσης το 2011-2020 είναι:
"Θυμόμαστε τις ζωές που χάνονται και δεν ξεχνάμε τους τραυματίες"
Με 10 διαφορετικά μηνύματα για κάθε έτος μέχρι το 2020
Η ανάμνηση ζει για τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων
Οι οργανώσεις θυμάτων καθιέρωσαν αυτή τη μέρα,
ημέρα θύμησης για να δώσουν έμφαση στην ερήμωση που προκλήθηκε από τις οδικές συντριβές, να αναγνωρίσουν το βάσανο και την παραμέληση των θυμάτων οδικής συντριβής και να ευχαριστήσουν όλους εκείνους που βοηθούν τα θύματα μετά από τροχαίο δυστύχημα.
Από το 2003 και μετά ο Π.Ο.Υ υποστηρίζει την αναγνώριση αυτής της ημέρας από τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2005 όταν εγκρίθηκε το ψήφισμα 60/5 των Η.Ε από τη γενική συνέλευση, η οποία καλωσόρισε ... την πρόταση να υποδείξει την τρίτη Κυριακή του Νοέμβριου ως παγκόσμια ημέρα της ενθύμησης για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας σε αναγνώριση της απώλειας των θυμάτων οδικής κυκλοφορίας και των οικογενειακών απωλειών τους και βασάνου, και προσκάλεσε τα κράτη μέλη ` και τη διεθνή κοινότητα " να αναγνωρίσει αυτήν την ημέρα.
για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας
Το κοινό σύνθημα που προτείνεται για τη "δεκαετία δράσης το 2011-2020 είναι:
"Θυμόμαστε τις ζωές που χάνονται και δεν ξεχνάμε τους τραυματίες"
Με 10 διαφορετικά μηνύματα για κάθε έτος μέχρι το 2020
Η ανάμνηση ζει για τα θύματα των τροχαίων δυστυχημάτων
Οι οργανώσεις θυμάτων καθιέρωσαν αυτή τη μέρα,
ημέρα θύμησης για να δώσουν έμφαση στην ερήμωση που προκλήθηκε από τις οδικές συντριβές, να αναγνωρίσουν το βάσανο και την παραμέληση των θυμάτων οδικής συντριβής και να ευχαριστήσουν όλους εκείνους που βοηθούν τα θύματα μετά από τροχαίο δυστύχημα.
Από το 2003 και μετά ο Π.Ο.Υ υποστηρίζει την αναγνώριση αυτής της ημέρας από τα Ηνωμένα Έθνη. Αυτό πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2005 όταν εγκρίθηκε το ψήφισμα 60/5 των Η.Ε από τη γενική συνέλευση, η οποία καλωσόρισε ... την πρόταση να υποδείξει την τρίτη Κυριακή του Νοέμβριου ως παγκόσμια ημέρα της ενθύμησης για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας σε αναγνώριση της απώλειας των θυμάτων οδικής κυκλοφορίας και των οικογενειακών απωλειών τους και βασάνου, και προσκάλεσε τα κράτη μέλη ` και τη διεθνή κοινότητα " να αναγνωρίσει αυτήν την ημέρα.
Μήνυμα του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων ( FEVR) Mr. Jeannot Mersch
Η Παγκόσμια Ημέρα έχει διαδοθεί ήδη σε όλες τις ηπείρους και επεκτείνεται σε περισσότερες χώρες σε κάθε ήπειρο κάθε έτος. Αυτή η ημέρα είναι όχι μόνο σημαντική για τα θύματα αλλά και για εκείνους που τους υποστηρίζουν, θεωρηθείτε από πολλούς σημαντική ημέρα για να δώσει έμφαση στους οδικούς θανάτους και στις αναπηρίες
Κάθε χρόνο την Τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου, θυμόμαστε τα θύματα των συντριβών οδικής κυκλοφορίας:
Αυτή η ημέρα είναι μια σημαντική ευκαιρία για τους οργανισμούς θυμάτων, οι περισσότεροι από τους που ιδρύονται από τα ίδια τα θύματα για να δώσουν έμφαση στα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουν μετά από ένα οδικό τραύμα. Οι οδικές συντριβές συμβαίνουν πάντα χωρίς προετοιμασία και αλλάζουν τις ζωές τόσο ξαφνικά, από μια στιγμή στην επόμενη.
Πρέπει να περιλάβουμε στις σκέψεις μας όχι μόνο εκείνων που έχασαν τις ζωές τους, αλλά επιμένουμε ότι αυτή η ημέρα ενθύμησης αφιερώνεται επίσης σε εκείνα τα θύματα που επέζησαν με τους σοβαρούς τραυματισμούς, τους φίλους και τις οικογένειες.
Ευχαριστούμε όλους εκείνους τους ανθρώπους, που εργάζονται για τις υπηρεσίες διάσωσης, την Αστυνομία και τα Νοσοκομεία που μοιράζονται καθημερινά τη σκληρή πραγματικότητα των οδικών συντριβών. Καμία εικόνα, καμία λέξη δεν μπορεί πραγματικά να πει πόσο επίπονες αυτές οι καταστάσεις είναι.
Την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης δεν πρέπει να παραλείψουμε να εναποθέσουμε την ευθύνη των υπεύθυνων για τη λήψη αποφάσεων να καταστήσουν τους δρόμους λιγότερο επικίνδυνους: πρέπει να εφαρμόσουν τα καλά γνωστά μέτρα που μπορούν να μειώσουν τα μοιραία περιστατικά και τους αυστηρούς τραυματισμούς στο άμεσο, κοντινό η ακόμα και στο πιο μακρινό μέλλον.
Κάθε έτος, δεδομένου ότι τα Η.Ε έχουν αναγνωρίσει επίσημα αυτήν την ημέρα ενθύμησης, ο αριθμός γεγονότων και των εκδηλώσεων της ενθύμησης σε ολόκληρο τον κόσμο αυξάνεται. Αυτή η παγκόσμια αλληλεγγύη μας εξουσιοδοτεί για να απαιτήσουμε την καλύτερη υποστήριξη για τα οδικά θύματα, έτσι για να μην αισθάνονται εγκαταλειμμένα.
Συνεχίζουμε να κάνουμε εκστρατεία για μείωση του κινδύνου στους δρόμους κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας και επομένως, ελπίζουμε, στη μείωση του αριθμού χαμένων ζωών - στις χώρες μας, σε όλη την Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η Παγκόσμια Ημέρα έχει διαδοθεί ήδη σε όλες τις ηπείρους και επεκτείνεται σε περισσότερες χώρες σε κάθε ήπειρο κάθε έτος. Αυτή η ημέρα είναι όχι μόνο σημαντική για τα θύματα αλλά και για εκείνους που τους υποστηρίζουν, θεωρηθείτε από πολλούς σημαντική ημέρα για να δώσει έμφαση στους οδικούς θανάτους και στις αναπηρίες
Κάθε χρόνο την Τρίτη Κυριακή του Νοεμβρίου, θυμόμαστε τα θύματα των συντριβών οδικής κυκλοφορίας:
Αυτή η ημέρα είναι μια σημαντική ευκαιρία για τους οργανισμούς θυμάτων, οι περισσότεροι από τους που ιδρύονται από τα ίδια τα θύματα για να δώσουν έμφαση στα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουν μετά από ένα οδικό τραύμα. Οι οδικές συντριβές συμβαίνουν πάντα χωρίς προετοιμασία και αλλάζουν τις ζωές τόσο ξαφνικά, από μια στιγμή στην επόμενη.
Πρέπει να περιλάβουμε στις σκέψεις μας όχι μόνο εκείνων που έχασαν τις ζωές τους, αλλά επιμένουμε ότι αυτή η ημέρα ενθύμησης αφιερώνεται επίσης σε εκείνα τα θύματα που επέζησαν με τους σοβαρούς τραυματισμούς, τους φίλους και τις οικογένειες.
Ευχαριστούμε όλους εκείνους τους ανθρώπους, που εργάζονται για τις υπηρεσίες διάσωσης, την Αστυνομία και τα Νοσοκομεία που μοιράζονται καθημερινά τη σκληρή πραγματικότητα των οδικών συντριβών. Καμία εικόνα, καμία λέξη δεν μπορεί πραγματικά να πει πόσο επίπονες αυτές οι καταστάσεις είναι.
Την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης δεν πρέπει να παραλείψουμε να εναποθέσουμε την ευθύνη των υπεύθυνων για τη λήψη αποφάσεων να καταστήσουν τους δρόμους λιγότερο επικίνδυνους: πρέπει να εφαρμόσουν τα καλά γνωστά μέτρα που μπορούν να μειώσουν τα μοιραία περιστατικά και τους αυστηρούς τραυματισμούς στο άμεσο, κοντινό η ακόμα και στο πιο μακρινό μέλλον.
Κάθε έτος, δεδομένου ότι τα Η.Ε έχουν αναγνωρίσει επίσημα αυτήν την ημέρα ενθύμησης, ο αριθμός γεγονότων και των εκδηλώσεων της ενθύμησης σε ολόκληρο τον κόσμο αυξάνεται. Αυτή η παγκόσμια αλληλεγγύη μας εξουσιοδοτεί για να απαιτήσουμε την καλύτερη υποστήριξη για τα οδικά θύματα, έτσι για να μην αισθάνονται εγκαταλειμμένα.
Συνεχίζουμε να κάνουμε εκστρατεία για μείωση του κινδύνου στους δρόμους κατά τη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας και επομένως, ελπίζουμε, στη μείωση του αριθμού χαμένων ζωών - στις χώρες μας, σε όλη την Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μήνυμα του Dr Etienne Krug, Προέδρου του Ο.Η.Ε για την Οδική Ασφάλεια και Διευθυντή του Π.Ο.Υ για την Οδική Ασφάλεια προς τους Μ.Κ.Ο Οδικής Ασφάλειας σε όλο τον κόσμο.
Τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας η σκέψη μου είναι σε εκείνους των οπίων οι ζωές έχουν επηρεαστεί από τα οδικά δυστυχήματα και τις τραγικές συνέπειές τους.
Με βάση την επιτυχία της 1ης Παγκόσμιας Υπουργικής Διάσκεψης για την Οδική Ασφάλεια που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2009, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε κήρυξε τη « Δεκαετία Δράση » για την Οδική Ασφάλεια 2011-2020. Είναι μια μοναδική ευκαιρία που πρέπει να αγκαλιαστεί από όλους μας ολόψυχα και πρέπει πράγματι να είναι μια Δεκαετία Δράσης.
Η ελπίδα μου είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις και οι σχετικά ενδιαφερόμενοι να δημοσιοποιήσουν τα σχέδιά τους για τη δεκαετία, στις 11 Μαΐου 201, την προβλεπόμενη ημερομηνία για την επίσημη έναρξή της.
Η Δεκαετία Δράσης θα επικεντρωθεί στην πρόληψη των θανάτων και των τραυματισμών από τροχαία, στη βελτίωση της ασφάλειας των δρόμων, των οχημάτων, των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και στη βελτίωση της συμπεριφοράς των ανθρώπων-οδηγών.
Εκείνοι που πλήττονται άμεσα από τα τροχαία είναι οι οικογένειες, οι Μ.Κ.Ο Οδικής Ασφάλειας θα έχουν ζωτικό ρόλο σε όλη την Δεκαετία.
Αυτή η ετήσια Ημέρα Μνήμης θα δώσει την ευκαιρία να ακουστούν οι φωνές αυτών των θυμάτων, των οικογενειών τους που ίδρυσαν τις Μ.Κ.Ο για την Οδική Ασφάλεια και μπόρεσαν να μας καθοδηγήσουν για όσα κάνουμε.
Οι συνεργάτες μου και εγώ σας εύχομαι μια επιτυχή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης.
Τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για τα θύματα οδικής κυκλοφορίας η σκέψη μου είναι σε εκείνους των οπίων οι ζωές έχουν επηρεαστεί από τα οδικά δυστυχήματα και τις τραγικές συνέπειές τους.
Με βάση την επιτυχία της 1ης Παγκόσμιας Υπουργικής Διάσκεψης για την Οδική Ασφάλεια που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2009, η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε κήρυξε τη « Δεκαετία Δράση » για την Οδική Ασφάλεια 2011-2020. Είναι μια μοναδική ευκαιρία που πρέπει να αγκαλιαστεί από όλους μας ολόψυχα και πρέπει πράγματι να είναι μια Δεκαετία Δράσης.
Η ελπίδα μου είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις και οι σχετικά ενδιαφερόμενοι να δημοσιοποιήσουν τα σχέδιά τους για τη δεκαετία, στις 11 Μαΐου 201, την προβλεπόμενη ημερομηνία για την επίσημη έναρξή της.
Η Δεκαετία Δράσης θα επικεντρωθεί στην πρόληψη των θανάτων και των τραυματισμών από τροχαία, στη βελτίωση της ασφάλειας των δρόμων, των οχημάτων, των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης και στη βελτίωση της συμπεριφοράς των ανθρώπων-οδηγών.
Εκείνοι που πλήττονται άμεσα από τα τροχαία είναι οι οικογένειες, οι Μ.Κ.Ο Οδικής Ασφάλειας θα έχουν ζωτικό ρόλο σε όλη την Δεκαετία.
Αυτή η ετήσια Ημέρα Μνήμης θα δώσει την ευκαιρία να ακουστούν οι φωνές αυτών των θυμάτων, των οικογενειών τους που ίδρυσαν τις Μ.Κ.Ο για την Οδική Ασφάλεια και μπόρεσαν να μας καθοδηγήσουν για όσα κάνουμε.
Οι συνεργάτες μου και εγώ σας εύχομαι μια επιτυχή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης.
Μηνύματα εκδόθηκαν για την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης και από τους
-Διευθυντή του ETSC Mr. Antonio Avenoso ( Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μεταφορών Ασφάλειας ) , καταλήγοντας: δεν πρέπει να εφησυχάζουμε για τους θανάτους από τα οδικά δυστυχήματα. Πρέπει να προσπαθήσουμε να τερματιστεί αυτό το μακελειό.
-Διευθυντή του ETSC Mr. Antonio Avenoso ( Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Μεταφορών Ασφάλειας ) , καταλήγοντας: δεν πρέπει να εφησυχάζουμε για τους θανάτους από τα οδικά δυστυχήματα. Πρέπει να προσπαθήσουμε να τερματιστεί αυτό το μακελειό.
-τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Τροχαίας (TISPOL) Mr. Roar Skjeibred Larsen,καταλήγοντας: υποστηρίζω την φετινή Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων Οδικής Κυκλοφορίας. Πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν δοκιμάσει τη θλίψη και τον πόνο της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου, αποτέλεσμα της σύγκρουσης στο οδικό δίκτυο. Στην Ευρώπη το περασμένο έτος 35.000 οικογένειες, έχασαν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο- ένα γιό-μια κόρη-τη μητέρα- το πατέρα ή το φίλο τους.
Η TISPOL δεσμεύεται να συνεργαστεί με όλους τους Ευρωπαϊκούς φορείς της Οδικής Ασφάλειας για να επιτευχτεί ο στόχος του 2020 και προτεραιότητά μας θα είναι να μειωθεί ο αριθμός των ατόμων που σκοτώνονται στους ευρωπαϊκούς δρόμους. Θέλουμε να αποφύγουν να γνωρίσουν την τραγωδία της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου και άλλες οικογένειες από τα τροχαία δυστυχήματα. Καλώ όλους να αναλάβουν να αναλάβουν προσωπική ευθύνη όταν κυκλοφορούν να είναι προσεκτικοί και να υπακούουν τον Κ.Ο.Κ ανά πάσα στιγμή και με αυτό τον τρόπο μπορούμε από κοινού να καταστήσουμε τους δρόμους της Ευρώπης ασφαλέστερους για όλους μας.
Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων ( FEVR) οργανώνει από το 2005 εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010: ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ ΕΛΛΑΔΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΥΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
· Επιστολή στον Πρωθυπουργό για την αναγνώριση της Ημέρας Μνήμης στην Ελλάδα, στους συναρμόδιους Υπουργούς και στον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής για την Οδική Ασφάλεια, συνημμένα το Μήνυμα του mr Grug Etienne για την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης και το έντυπο των NGO “ Brussels Declaration”
· Τοποθέτηση 3 αυτοκινήτων από τροχαίο δυστύχημα σε κεντρικά σημεία της πόλεως Ρόδου με banner και κεντρικό μήνυμα « Η ζωή αλλάζει σε δευτερόλεπτα. Μην αποσπάτε τα μάτια σας από το δρόμο. Οδηγείτε προσεκτικά»
· Επιμνημόσυνη δέηση στον Μητροπολιτικό Ναό της Πόλεως Ρόδου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ρόδου κου Κυρίλλου και παρουσία όλων των πολιτικών, πολιτειακών και στρατιωτικών αρχών της νήσου Ρόδου.
Κατόπιν αιτήματος μας θα ψαλλεί επιμνημόσυνη δέηση σε όλους τους ναούς της νήσου Ρόδου και θα διαβαστεί λόγος του Μητροπολίτη κου Κυρίλλου για την Ημέρα Μνήμης με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πιστών
· Στην κεντρική πλατεία της πόλεως, στο Δημαρχείο μπροστά και σε ένα από τα αυτοκίνητα με το banner θα συγκεντρωθούμε καλώντας τις αρχές και τους πολίτες με ραδιοφωνικό μήνυμα, να θυμηθούμε τα θύματα δίνοντας ένα κερί, ένα λουλούδι και κονκάρδες «ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ» τελειώνοντας την εκδήλωση με δρώμενο από το ARTIUS DANCE THEATER.
· Θα σταλεί δελτίο τύπου σε όλα τα Μ.Μ.Ε και στα Τηλεοπτικά κανάλια της πόλεως θα σταλεί το video ΓΙΑ ΤΗΝ Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης
1.300.000 θάνατοι από τροχαία το 2009!
Σύμφωνα με τον Π.Ο. Υγείας αυτός είναι ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους μέσα σε ένα χρόνο ενώ υπερδιπλάσιος είναι ο αριθμός των βαριά τραυματιών. Κανένας πόλεμος, καμιά φυσική καταστροφή, καμιά επιδημία δεν είχε ποτέ αυτά τα αποτελέσματα. Και το χειρότερο είναι η πρόβλεψη πως αυτός ο αριθμός θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια ιδιαίτερα στις φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες. Σημαντικότερο όμως είναι ότι Ελλάδα και Ρουμανία είναι οι δυο χώρες με το υψηλότερο αριθμό θανάτων από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων ,130, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 69.
Η TISPOL δεσμεύεται να συνεργαστεί με όλους τους Ευρωπαϊκούς φορείς της Οδικής Ασφάλειας για να επιτευχτεί ο στόχος του 2020 και προτεραιότητά μας θα είναι να μειωθεί ο αριθμός των ατόμων που σκοτώνονται στους ευρωπαϊκούς δρόμους. Θέλουμε να αποφύγουν να γνωρίσουν την τραγωδία της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου και άλλες οικογένειες από τα τροχαία δυστυχήματα. Καλώ όλους να αναλάβουν να αναλάβουν προσωπική ευθύνη όταν κυκλοφορούν να είναι προσεκτικοί και να υπακούουν τον Κ.Ο.Κ ανά πάσα στιγμή και με αυτό τον τρόπο μπορούμε από κοινού να καταστήσουμε τους δρόμους της Ευρώπης ασφαλέστερους για όλους μας.
Η ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ μέλος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων ( FEVR) οργανώνει από το 2005 εκδηλώσεις για την Ημέρα Μνήμης.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ 21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010: ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ ΕΛΛΑΔΑ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΥΣΥΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
· Επιστολή στον Πρωθυπουργό για την αναγνώριση της Ημέρας Μνήμης στην Ελλάδα, στους συναρμόδιους Υπουργούς και στον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής για την Οδική Ασφάλεια, συνημμένα το Μήνυμα του mr Grug Etienne για την Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης και το έντυπο των NGO “ Brussels Declaration”
· Τοποθέτηση 3 αυτοκινήτων από τροχαίο δυστύχημα σε κεντρικά σημεία της πόλεως Ρόδου με banner και κεντρικό μήνυμα « Η ζωή αλλάζει σε δευτερόλεπτα. Μην αποσπάτε τα μάτια σας από το δρόμο. Οδηγείτε προσεκτικά»
· Επιμνημόσυνη δέηση στον Μητροπολιτικό Ναό της Πόλεως Ρόδου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ρόδου κου Κυρίλλου και παρουσία όλων των πολιτικών, πολιτειακών και στρατιωτικών αρχών της νήσου Ρόδου.
Κατόπιν αιτήματος μας θα ψαλλεί επιμνημόσυνη δέηση σε όλους τους ναούς της νήσου Ρόδου και θα διαβαστεί λόγος του Μητροπολίτη κου Κυρίλλου για την Ημέρα Μνήμης με σκοπό την ευαισθητοποίηση των πιστών
· Στην κεντρική πλατεία της πόλεως, στο Δημαρχείο μπροστά και σε ένα από τα αυτοκίνητα με το banner θα συγκεντρωθούμε καλώντας τις αρχές και τους πολίτες με ραδιοφωνικό μήνυμα, να θυμηθούμε τα θύματα δίνοντας ένα κερί, ένα λουλούδι και κονκάρδες «ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ» τελειώνοντας την εκδήλωση με δρώμενο από το ARTIUS DANCE THEATER.
· Θα σταλεί δελτίο τύπου σε όλα τα Μ.Μ.Ε και στα Τηλεοπτικά κανάλια της πόλεως θα σταλεί το video ΓΙΑ ΤΗΝ Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης
1.300.000 θάνατοι από τροχαία το 2009!
Σύμφωνα με τον Π.Ο. Υγείας αυτός είναι ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους μέσα σε ένα χρόνο ενώ υπερδιπλάσιος είναι ο αριθμός των βαριά τραυματιών. Κανένας πόλεμος, καμιά φυσική καταστροφή, καμιά επιδημία δεν είχε ποτέ αυτά τα αποτελέσματα. Και το χειρότερο είναι η πρόβλεψη πως αυτός ο αριθμός θανάτων από τροχαίες συγκρούσεις θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια ιδιαίτερα στις φτωχές και υπανάπτυκτες χώρες. Σημαντικότερο όμως είναι ότι Ελλάδα και Ρουμανία είναι οι δυο χώρες με το υψηλότερο αριθμό θανάτων από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων ,130, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 69.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
